A situational analysis of the measurement and assessment processes in the Turkish folk music repertoire course

Öz

This study aims to examine the measurement and assessment processes in Turkish Folk Music (TFM) repertoire courses conducted at state conservatories, faculties of fine arts, and faculties of education within higher education institutions in Türkiye, based on instructors’ views. Designed within a qualitative research framework as a case study, the study collected data from instructors at 16 universities through a semi-structured interview guide validated by expert opinion and analyzed the data using content analysis. The findings indicate that assessment and evaluation practices are largely limited to midterm and final exams, while process-oriented and formative assessment approaches are underutilized. Although the use of rubrics has become partially widespread, alternative assessment tools such as portfolios, self- and peer-assessment, concert performance, and video analysis are used to a limited extent; moreover, the absence of written examinations creates a gap in assessing cognitive learning outcomes. In conclusion, it is understood that assessment practices in TFM repertoire courses reflect the multidimensional nature of music education only to a limited degree and that a field-specific standardized framework has not yet been fully established. Therefore, the study suggests developing a student-centered, criteria-based model that integrates performance, process, and alternative assessment approaches.

Anahtar Kelimeler

• assessment in music education
• folk music pedagogy
• higher music education
• Turkish folk music
• repertoire course

Türk halk müziği repertuvarı dersinin ölçme-değerlendirme sürecine ilişkin bir durum tespiti

Öz

Bu çalışma, Türkiye’de yükseköğretim kurumlarına bağlı devlet konservatuvarları ile güzel sanatlar fakültelerinde yürütülen Türk Halk Müziği (THM) repertuvar derslerinde ölçme-değerlendirme süreçlerini öğretim elemanlarının görüşleri doğrultusunda incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde durum çalışması deseniyle yürütülen araştırmada, 16 farklı üniversitede görev yapan öğretim elemanlarından elde edilen veriler, uzman görüşleriyle geçerliği sağlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular, ölçme-değerlendirme süreçlerinin çoğunlukla vize ve final sınavlarıyla sınırlı kaldığını, süreç odaklı ve biçimlendirici yaklaşımların ise yeterince kullanılmadığını göstermektedir. Bununla birlikte rubrik kullanımının kısmen yaygınlaştığı, ancak portfolyo, öz ve akran değerlendirme, konser performansı ve video analizi gibi alternatif araçların sınırlı düzeyde uygulandığı; yazılı sınavların yokluğunun ise bilişsel kazanımların değerlendirilmesinde eksiklik yarattığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, THM repertuvar derslerinde ölçme-değerlendirme uygulamalarının çok boyutlu müzik eğitimi anlayışını sınırlı düzeyde yansıttığı ve alana özgü standart bir çerçevenin henüz oluşmadığı anlaşılmakta; bu nedenle performans, süreç ve alternatif yaklaşımları bütünleştiren, öğrenci merkezli ve ölçüt temelli bir modelin geliştirilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• müzik eğitiminde değerlendirme
• yüksek müzik eğitimi
• halk müziği pedagojisi
• Türk halk müziği
• repertuvar dersi

Kaynakça

1. Berg, B. L. ve Lune, H. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Eğitim.
2. Berman, A. I., Feurer, M. J. ve Pellegrino, J. W. (2019). What use is educational assessment? The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 683(1), 8-20. https://doi.org/10.1177/0002716219843871
3. Brophy, T. S. (2000). Assessing the developing child musician: A guide for general music teachers. GIA Publications.
4. Brophy, T. S. (Ed.). (2019). The Oxford handbook of assessment policy and practice in music education, volume 1. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oxfordhb/9780190248093.001.0001
5. Burnard, P. A. (2016). Introduction: The context for professional knowledge in music teacher education. P. A. Burnard (Ed.)., Professional knowledge in music teacher education içinde (s. 1-15). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315602332
6. Burrack, F. (2019). Music assessment in higher education. T. S. Brophy (Ed.), The Oxford handbook of assessment policy and practice in music education: Volume 1 içinde (s. 696-719). Oxford University Press.
7. Büyüköztürk, Ş., Çakman, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri . Pagem Akademi.
8. Cömert, E. (2021). İstanbul Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı (1975-1982). S. Karahasanoğlu (Ed.), İstanbul Teknik Üniversitesi Türk musikisi devlet konservatuvarı tarihçesi içinde (s. 77-213). İstanbul Teknik Üniversitesi.

9. Cizek, G., Agger, C. ve Lim, S. (2013). Measurement in education in the United States. Oxford bibliographies in education içinde. Oxford University Press.
10. Colwell, R. (1970). The development of the music achievement test series. Bulletin of the Council for Research in Music Education, 23, 57-73.
11. Colwell, R. (2003). The status of arts assessment: Examples from music. Arts Education Policy Review, 105(2), 11-18. https://doi.org/10.1080/10632910309603457
12. Colwell, R. ve Webster, P. R. (2011). MENC handbook of research on music learning: Volume I. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:osobl/9780199754397.001.0001
13. Conway, C. M. ve Hodgman, S. M. (2020). Undergraduate music student perspectives on the music school as a space for the development of allyhood. Music Education Research, 22(2), 173-184. https://doi.org/10.1080/14613808.2020.1732317
14. Davis, K., Christodoulou, J., Seider, S. ve Gardner, H. (2011). The theory of multiple intelligences. R. J. Sternberg ve S. B. Kaufman (Ed.), Cambridge handbook of intelligence içinde (s. 485-503). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511977244.025
15. Ebel, R. L. ve Frisbie, D. A. (1980). Essentials of educational measurement. Prentice Hall.
16. Ekici, M. (2011). Halk bilgisi (folklor) derleme ve inceleme yöntemleri. Geleneksel Yayıncılık.
17. Elliott, D. J. (1995). Music matters: A new philosophy of music education. Oxford University Press.
18. Emnalar, A. (1998). Türk halk müziği ve nazariyatı. Ege Üniversitesi.
19. Erol, A. (2015). Müzik üzerinde düşünmek . Bağlam Yayıncılık.
20. Ertürk, S. (1988). Eğitimde program geliştirme. Yelkentepe Yayınları.
21. Frey, A., König, C. ve Spoden, C. (2018). Guest editorial special topic: Advances in educational measurement part II. Psychological Test and Assessment Modeling, 60(3), 325-326.
22. Gordon, E. E. (1989). The advanced measures of music audiation. GIA Publications, Inc.
23. Levy-Feldman, I. (2025). The role of assessment in ımproving education and promoting educational equity. Education Sciences, 15(2), 224-235. https://doi.org/10.3390/educsci15020224
24. Li, R. (2022). Chinese folk music: Study And dissemination through online learning courses. Education and Information Technologies, 27, 8997-9013. https://doi.org/10.1007/s10639-022-11003-w
25. Ling, J. (1997). A history of europen folk music. University of Rochester.
26. Lu, L. (2025). AI-powered ıntelligent music education systems for real-time feedback and performance assessment. International Journal of Information and Communication Technology, 26(18), 33-47. https://doi.org/10.1504/IJICT.2025.146690
27. McPherson, G. E. (1995). The assessment of musical performance: Development and validation of five new measures. Psychology of Music, 23(2), 142-161. https://doi.org/10.1177/0305735695232003
28. Moura, N., Dias, P., Veríssimo, L., Silva, P. O. ve Serra , S. (2024). Solo music performance assessment criteria: A systematic review. Frontiers in Psychology, 15. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2024.1467434
29. Partti, H., Westerlund, H. ve Lebler, D. (2015). Participatory assessment and the construction of professional identity ın folk and popular music programs in finnish and Australian music universities. International Journal of Music Education, 33(4), 476-490. https://doi.org/10.1177/0255761415584299
30. Popham, W. J. (1999). Classroom assessment: What teachers need to know. Allyn & Bacon.
31. Reizábal, M. ve Gómez, M. (2022). Learning analytics and higher music education: Perspectives and challenges. ARTSEDUCA.
32. Say, A. (2012). Müziğin kitabı. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
33. Seashore, C. E. (1920). The inheritance of musical talent. The Musical Quarterly, 6(4), 586-598. https://doi.org/10.1093/mq/VI.4.586
34. Thorndike, E. (1918). The nature, purposes, and general methods of measurements of educational products. Teachers College Record: The Voice of Scholarship in Education, 19(7), 16-24. https://doi.org/10.1177/016146811801900702
35. Uçan, A. (2018). Müzik eğitimi: Temel kavramlar, ilkeler, yaklaşımlar ve Türkiye’deki durum. Arkadaş Yayınevi.
36. Walton, J. C. (2020). Making the grade: Theorising musical performance assessment. Griffith University Queensland Conservatorium.
37. Wang, X. ve Haris, M. F. (2025). AI-driven violin performance evaluation: A deep learning approach for automated assessment and personalized feedback in music education. Proceedings of the 2025 International Conference on Generative Artificial Intelligence and Digital Media içinde (s. 126-132). https://doi.org/10.1145/3734921.3734941
38. Wiliam, D. (2019). Conclusion: Why formative assessment is always both domain-general and domain-specific and what matters is the balance between the two. D. Wiliam (Ed.), Handbook of formative assessment in the disciplines içinde (s. 243-264). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315166933-10
39. Wilson, E. (2019). Musical futures and the influence of whole school assessment policies in two music classrooms. Australian Journal of Music Education, 52(2), 92-100.
40. Wilson, M. (2024). What makes measurement important for education? Educational Measurement: Issues and Practice, 43(4), 73-82. https://doi.org/10.1111/emip.12646