Experiences and views of conservatory students regarding metronome use in individual instrument practices

Öz

This study aims to examine in depth the experiences and views of conservatory students regarding metronome use in individual instrument practices. The research was conducted within the framework of a case study design, which is a qualitative research method. The study group consists of 28 undergraduate students studying at the Trabzon University State Conservatory Music Department during the 2025-2026 academic year, selected through convenience sampling, a purposive sampling method. A semi-structured interview form developed by the researcher was used as the data collection tool. Research data were collected through face-to-face interviews with the students, and the obtained data were analyzed, coded, and thematized using content analysis, a qualitative data analysis technique. The research findings indicate that students’ frequency of metronome use is highly variable, and smartphone applications are by far the preferred metronome tool due to the portability and accessibility they provide. Students primarily use the metronome during the “gradual acceleration” stage with the objectives of stabilizing the tempo, accelerating difficult passages, and establishing the rhythmic structure. Once the learning process is complete and the musicality and interpretation stage begins, metronome usage is largely discontinued. While practicing with a metronome provides students with positive outcomes such as a sense of achievement and technical stability, it can also lead to negative effects such as sidelining nuances, stress caused by the mechanical sound, and physical tension. Although instructors heavily encourage metronome use and provide systematic modeling, it has been determined that students adapt these plans according to their own patience and limits. In conclusion, in the absence of the instructor’s physical supervision, the metronome serves as an external control mechanism that provides discipline to the student through its continuous auditory feedback. The obtained data prove that students do not use the metronome as a random habit, but rather as a conscious practice strategy aimed at overcoming the specific difficulties they encounter. Furthermore, turning off the device during the musical interpretation stage due to an awareness of the risk of mechanicalization is evaluated as an indicator of accurate self-regulation and artistic awareness.

Anahtar Kelimeler

• instrument education
• metronome
• self-regulation
• conservatory education
• music pedagogy

Konservatuvar öğrencilerinin bireysel çalgı çalışmalarında metronom kullanımına ilişkin deneyim ve görüşleri

Öz

Bu araştırmada, konservatuvar öğrencilerinin bireysel çalgı çalışmalarında metronom kullanımına ilişkin deneyim ve görüşlerinin derinlemesine incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışması deseni çerçevesinde yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, 2025-2026 eğitim-öğretim yılında Trabzon Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Müzik Bölümü’nde lisans düzeyinde öğrenim gören ve amaçlı örnekleme yöntemlerinden uygun örnekleme ile seçilen 28 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır Araştırma verileri, öğrencilerle yapılan yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmış, elde edilen veriler nitel veri analizi yöntemlerinden içerik analizi tekniğiyle çözümlenerek kodlanmış ve temalandırılmıştır. Araştırma bulguları, öğrencilerin metronom kullanım sıklığının oldukça değişken olduğunu; metronom aracı olarak taşıma kolaylığı ve erişilebilirlik sağlayan akıllı telefon uygulamalarının açık ara tercih edildiğini göstermektedir. Öğrenciler metronomu daha çok tempo sabitleme, zor pasajları hızlandırma ve ritmik yapıyı kurma hedefleriyle “kademeli hızlandırma” aşamasında kullanmaktadır. Öğrenme tamamlanıp müzikalite ve yorum aşamasına geçildiğinde metronom kullanımı büyük ölçüde bırakılmaktadır. Metronomla çalışmak, öğrencilerde başarma ve teknik istikrar gibi olumlu kazanımlar sağlarken; nüansları ikinci plana atma, mekanik sesin yarattığı stres ve bedensel kasılma gibi olumsuzluklara da yol açabilmektedir. Eğitmenler metronom kullanımını yoğun şekilde teşvik edip sistematik modelleme yapsalar da, öğrencilerin bu planları kendi sabır ve limitlerine göre esnettikleri belirlenmiştir. Sonuç olarak, eğitmenin fiziksel gözetiminin bulunmadığı durumlarda metronom; sunduğu kesintisiz işitsel geri bildirimle öğrenciye disiplin sağlayan dışsal bir kontrol mekanizması olarak görev yapmaktadır. Elde edilen veriler, öğrencilerin metronomu rastgele bir alışkanlık olarak değil, karşılaştıkları belirli güçlükleri aşmaya yönelik bilinçli bir çalışma stratejisi olarak kullandıklarını düşündürmektedir. Ayrıca, mekanikleşme riskinin farkında olunarak müzikal yorum aşamasında cihazın kapatılması, isabetli bir öz-düzenleme ve sanatsal farkındalık göstergesi olarak değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• çalgı eğitimi
• metronom
• öz-düzenleme
• konservatuvar eğitimi
• müzik pedagojisi

Kaynakça

1. Akarsu, R., Büyükerik, B., Yıldırım, İ., & Hoyraz, E. S. (2026). Okul öncesi çocuklarda ritim ve müzik terapi uygulamalarının sosyal beceriye ve bilişsel tempoya etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 14(1), 69-78. https://doi.org/10.30720/ered.1731815
2. Akdoğan, D., Velipaşaoğlu, S., & Musal, B. (2016). Öz düzenlemeli öğrenme. Pamukkale Tıp Dergisi, 9(3), 254-260. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/422795
3. Akgül Barış, D. (2007). Okul müzik eğitiminde çaldı eğitimi uygulamaları. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(15), 1-12.
4. Allingham, E., & Wöllner, C. (2022). Slow practice and tempo-management strategies in instrumental music learning: Investigating prevalence and cognitive functions. Psychology of Music, 50(6), 1925-1941. https://doi.org/10.1177/03057356211073481
5. Araújo, M. V. (2015). Measuring self-regulated practice behaviours in highly skilled musicians. Psychology of Music, 44(2), 278-292. https://doi.org/10.1177/0305735614567554
6. Arthur, P., Khuu, S., & Blom, D. (2016). A preliminary study: Is the metronome harmful or helpful? Australian Journal of Music Education, 50(2), 71-82. https://search.informit.org/doi/10.3316/informit.903455321156279
7. Bonus, A. E. (2010). The metronomic performance practice: A history of rhythm, metronomes, and the mechanization of musicality [Doktora tezi, Case Western Reserve Üniversitesi]. OhioLINK Electronic Thesises and Dissertations Center. http://rave.ohiolink.edu/etdc/view?acc_num=case1270221548
8. Boucher, M., Creech, A., & Dubé, F. (2020). Video feedback and the choice of strategies of college-level guitarists during individual practice. Musicae Scientiae, 24(4), 430-448. https://doi.org/10.1177/1029864918817577

9. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., & Çakmak, E. K. (2019). Bilimsel araştırma yöntemleri (26. bs.). Pegem Akademi.
10. Clarke, E. F. (1989). The perception of expressive timing in music. Psychological Research, 51(1), 2-9. https://doi.org/10.1007/bf00309269
11. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4. bs.). SAGE.
12. Çiçek, T. (2018). Güzel sanatlar fakültesi öğrencilerinin öz-düzenleme becerileri ve öğrenmede güdülenme düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 26-54. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/535421
13. Devecioğlu, F. (2023). Müzik eserlerinde tempo terimi ve metronom değerlerinin önemi ve belirtilmemesinin oluşturduğu sorunlar. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, 9(17), 86-143. https://doi.org/10.36442/amader.2023.83
14. Ericsson, K. A., & Harwell, K. W. (2019). Deliberate practice and proposed limits on the effects of practice on the acquisition of expert performance: Why the original definition matters and recommendations for future research. Frontiers in Psychology, 10, 2396. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.02396
15. Gabrielsson, A. (1999). The performance of music. D. Deutsch (Ed.), The psychology of music içinde (2. bs., s. 501-602). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-012213564-4/50015-9
16. Gasımova, T. (2011). Piyano öğrenme ve öğretme teknikleri. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, (25), 99-106. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/28696
17. Gayretli, Ş. (2019). Konservatuvar bölümü öğrencilerinin mesleki anlamda akıllı telefon kullanımı. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 11-23. https://doi.org/10.30900/kafkasegt.570384
18. Hallam, S., Rinta, T., Varvarigou, M., Creech, A., Papageorgi, I., Gomes, T., & Lanipekun, J. (2012). The development of practising strategies in young people. Psychology of Music, 40(5), 652-680. https://doi.org/10.1177/0305735612443868
19. Hanberry, M. A. (2004). Effects of practice strategies, metronome use, meter, hand, and musical function on dual-staved piano performance accuracy and practice time usage of undergraduate [Doktora tezi, Louisiana Eyalet Üniversitesi]. Louisiana State University Digital Commons. https://doi.org/10.31390/gradschool_dissertations.1187
20. Hatfield, J. L., Halvari, H., & Lemyre, P.-N. (2017). Instrumental practice in the contemporary music academy: A three-phase cycle of self-regulated learning in music students. Musicae Scientiae, 21(3), 316-337. https://doi.org/10.1177/1029864916658342
21. Kamien, R. (2014). Music: An appreciation (11. bs.). McGraw-Hill Education.
22. Karabulut, G. (2009). Eğitim fakültesi müzik eğitimi anabilim dalı 1. ve 3. sınıf öğrencilerinin piyano dersine yönelik tutumlarının incelenmesi (Tez No. 234380) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
23. Kumtepe, M. A. (2022). Individual instrument practice habits of musicology students with demographic features and music literacy: Example of Kırıkkale. International Journal of Education and Literacy Studies, 10(1), 103-108. https://doi.org/10.7575/aiac.ijels.v.10n.1p.103
24. Küçüköncü, H. Y. (1999). Müzik eğitimi ve öğretimi. Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
25. Leon-Guerrero, A. (2008). Self-regulation strategies used by student musicians during music practice. Music Education Research, 10(1), 91-106. https://doi.org/10.1080/14613800701871439
26. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. SAGE Publications.
27. Liu, Y. (2024). Collegiate instrumentalists’ applications of practice strategies and practice motivation. Update: Applications of Research in Music Education, 42(3), 34-42. https://doi.org/10.1177/87551233231177623
28. López-Íñiguez, G., & McPherson, G. E. (2024). Using a music microanalysis protocol to enhance instrumental practice. Frontiers in Psychology, 15, 1368074. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2024.1368074
29. McPherson, G. E., & Zimmerman, B. J. (2011). Self-regulation of musical learning: A social cognitive perspective on developing performance skills. R. Colwell ve P. Webster (Ed.), MENC handbook of research on music learning: Volume 2: Applications içinde (s. 130-175). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:osobl/9780199754397.003.0004
30. Mead, D., Reed, K., & Hoque, A. (2024). The haptic metronome: A study on steady tempo. 2024 46th Annual International Conference of the IEEE Engineering in Medicine and Biology Society (EMBC) içinde (s. 1-6). https://doi.org/10.1109/EMBC53108.2024.10781917
31. Miksza, P. (2007). Effective practice: An investigation of observed practice behaviors, self-reported practice habits, and the performance achievement of high school wind players. Journal of Research in Music Education, 55(4), 359-375. https://doi.org/10.1177/0022429408317513
32. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2. bs.). SAGE Publications.
33. Miller, B. A. (2012). Rhythmic instruction from square one: A constructivist teacher and her metronome. General Music Today, 26(1), 19-26. https://doi.org/10.1177/1048371312438134
34. Nielsen, S. (2001). Self-regulating learning strategies in instrumental music practice. Music Education Research, 3(2), 155-167. https://doi.org/10.1080/14613800120089223
35. Okan, M. (2021). Flüt öğrencilerinin öz düzenlemeli deşifre stratejileri. (Tez No. 679297) [Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
36. Owens, S. R. (2025). Sensorimotor synchronisation and entrainment in musical timekeeping: Metronome configurations and preliminary implications for music education [Doktora tezi, Chester Üniversitesi]. University of Chester Repository. http://hdl.handle.net/10034/629547
37. Özgür, Ü., & Aydoğan, S. (2006). Müziksel işitme okuma eğitimi ve kuram – I (4. bs.). Gazi Kitabevi.
38. Özmenteş, S. (2008). Çalgı eğitiminde öz-düzenlemeli öğrenme taktikleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(16), 157-175. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/92317
39. Sarı, A., & Akınoğlu, O. (2009). Öz-düzenlemeli öğrenme: Modeller ve uygulamalar. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 29(29), 139-154. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1835
40. Say, A. (2009). Müzik sözlüğü (3. bs.). Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
41. Suzuki, A., & Mitchell, H. F. (2022). What makes practice perfect? How tertiary piano students self-regulate play and non-play strategies for performance success. Psychology of Music, 50(2), 611-630. https://doi.org/10.1177/03057356211010927
42. Varela, W., Abrami, P. C., & Upitis, R. (2016). Self-regulation and music learning: A systematic review. Psychology of Music, 44(1), 55-74. https://doi.org/10.1177/0305735614554639
43. Vriens, A. (2025). Reconsidering metronomic precision: Lessons from the thyratron. Intonations, 4(1), 25-49. https://doi.org/10.29173/inton96
44. Waddell, G., & Williamon, A. (2019). Technology use and attitudes in music learning. Frontiers in ICT, 6, 11. https://doi.org/10.3389/fict.2019.00011
45. Wicaksana, A. A., Sepdwiko, D., & Hera, T. (2023). Pengaruh penggunaan metronom terhadap stabilitas tempo dalam menyanyikan lagu Ibu Kita Kartini pada ekstrakurikuler di SMA Negeri 1 Belitang. ANTHOR: Education and Learning Journal, 2(2), 211-217. https://doi.org/10.31004/anthor.v2i2.105
46. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. bs.). Seçkin Yayıncılık.
47. Yıldız, Y. (2012). Flüt eğitiminde planlanmış metronom destekli çalışma yönteminin öğrencilerin başarısı üzerine etkileri. D. Bulut, E. Temiz, F. Bulut ve M. Aydıner Uygun (Ed.), X. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildiri Kitabı içinde (s. 635-646). Niğde Üniversitesi Yayınları.
48. Yin, R. K. (2014). Case study research: Design and methods (5. bs.). SAGE Publications.
49. Yün, M. (2019). Mesleki piyano eğitimi sürecinde metronom kullanımına ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri. (Tez No. 600105) [Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
50. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory Into Practice, 41(2), 64-70. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_2
51. Ziyagil, H. E. (2021). Ud çalgısında metronom kullanmanın önemi. Yegah Musiki Dergisi, 4(2), 286-313. https://doi.org/10.51576/yegah.1025255