Ergenlerde Aile Yaşam Doyumu ile Dijital Oyun Bağımlılığı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bir ruh sağlığı sorunu olan dijital oyun bağımlılığı özellikle çocuk ve ergenler için ciddi bir risk faktörüdür. Bu çalışmanın amacı ergenlerde dijital oyun bağımlılığı ile aile yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma grubunu 210’u (%54.5) kadın, 175’i (%45.5) erkek olmak üzere toplam 385 kişi oluşturmaktadır. Katılımcıların yaşları 14-18 arasında değişmekte olup yaş ortalamaları 15.53’tür. Veri toplama aracı olarak Ergenler için Oyun Bağımlılığı Ölçeği ve Aile Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Veriler t testi, ANOVA, Korelasyon ve Regresyon ile analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre dijital oyun bağımlılığı ile aile yaşam doyumu arasında negatif ilişki bulunmaktadır. Erkeklerin dijital oyun bağımlılıkları kızlardan daha yüksek bulunurken, kızların aile yaşam doyumları erkeklerden daha yüksek bulunmuştur. Dijital oyun bağımlılığı sınıf düzeyine göre anlamlı şekilde farklılaşmazken, aile yaşam doyumunun sınıf düzeyine göre anlamlı şekilde farklılaştığı tespit edilmiştir. Ayrıca aile yaşam doyumunun dijital oyun bağımlılığını yordadığı tespit edilmiştir. Araştırmanın sonuçları alan yazın ışığında tartışılmış ve uygulayıcı ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Dijital oyun bağımlılığı
• Aile yaşam doyumu
• Ergenlik
• Sınıf
• Cinsiyet

Examining the Relationship Between Family Life Satisfaction and Digital Game Addiction in Adolescents

Öz

Digital game addiction, which is a mental health problem, is a serious risk factor especially for children and adolescents. The aim of this study is to examine the relationship between digital game addiction and family life satisfaction in adolescents. The research group consists of 385 adolescents, 210 of whom (54.5%) are female and 175 of whom (45.5%) are male. The ages of the participants are between 14-18 and their average age is 15.53. Game Addiction Scale for Adolescents and Family Life Satisfaction Scale were used as data collection tools. Data were analyzed by t test, ANOVA, Correlation and Regression. According to the results of the analysis, there is a negative relationship between digital game addiction and family life satisfaction. While male' addiction to digital games is higher than female, family life satisfaction of female was found to be higher than male. While digital game addiction did not differ significantly according to the class level, it was found that family life satisfaction differed significantly according to the class level. In addition, it was determined that family life satisfaction predicted digital game addiction. The results of the research were discussed in the light of the literature and suggestions were made to practitioners and researchers.

Anahtar Kelimeler

• Digital game addiction
• Family life satisfaction
• Adolescence
• Class
• Gender

Kaynakça

1. Akhlaq, A., Malik, N. I., & Khan, N. A. (2013). Family communication and family system as the predictors of family satisfaction in adolescents. Science Journal of Psychology, 2013, 1-6. doi: 10.7237/sjpsych/258
2. Akkaya, F. H., Tutgun-Ünal, A., & Tarhan, N. (2021). Y kuşağının dijital oyun bağımlılığının incelenmesi. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 8(1), 1-22.
3. André, F., Broman, N., Håkansson, A., & Claesdotter-Knutsson, E. (2020). Gaming addiction, problematic gaming and engaged gaming–Prevalence and associated characteristics. Addictive Behaviors Reports, 12, 100324. doi:10.1016/j.abrep.2020.100324
4. APA (American Psychiatric Association). (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub.
5. Ayas, T. (2012). Lise öğrencilerinin internet ve bilgisayar oyun bağımlılık düzeylerinin utangaçlıkla ilişkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 627-636.
6. Aydoğdu Karaaslan, İ. (2015). Dijital oyunlar ve dijital şiddet farkındalığı: ebeveyn ve çocuklar üzerinde yapılan karşılaştırmalı bir analiz. Journal of International Social Research, 8(36), 806-818.
7. Bachman, L. F. (2004). Statistical analyses for language assessment. Cambridge: Cambridge University Press.
8. Barraca, J., Yarto, L. L., & Olea, J. (2000). Psychometric properties of a new family life satisfaction scale. European Journal of Psychologival Assessment, 16(2), 98-106.

9. Başdaş, Ö., & Özbey, H. (2020). Digital game addiction, obesity, and social anxiety among adolescents. Archives of Psychiatric Nursing, 34, 17-20.
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
11. Canatan, K., & Yıldırım, E. (2013). Aile Sosyolojisi. İstanbul: Açılım Kitap (3. Baskı).
12. Cavga, Z. (2019). Lise öğrencilerinde aile yaşam doyumu ile psikolojik dayanıklılık ve sosyal medya kullanım bozukluğu arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi) İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, İstanbul.
13. Cengiz, S., Peker, A., & Demiralp, C. (2020). Djital oyun bağımlılığının yordayıcısı olarak mutluluk. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 7(1), 21-34.
14. Chiu, S. I., Lee, J. Z., & Huang, D. H. (2004). Video game addiction in children and teenagers in Taiwan. CyberPsychology & Behavior, 7(5), 571-581.
15. Chou, C., & Hsiao, M. C. (2000). Internet addiction, usage, gratification, and pleasure experience: The Taiwan college students’ case. Computers & Education, 35(1), 65-80.
16. Festl, R., Scharkow, M., & Quandt, T. (2013). Problematic computer game use among adolescents, younger and older adults. Addiction, 108(3), 592-599. doi:10.1111/add.12016
17. Göldağ, B. (2018). Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılık düzeylerinin demografik özelliklerine göre incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 1287-1315. doi:10.23891/efdyyu.2018.105
18. Göymen, R., & Ayas, T. (2019). Akıllı telefon bağımlılığı ve oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 6(2), 36-52.
19. Hoeft, F., Watson, C. L., Kesler, S. R., Bettinger, K. E., & Reiss, A. L. (2008). Gender differences in the mesocorticolimbic system during computer game-play. Journal of psychiatric research, 42(4), 253-258.
20. Karacaoğlu, D. (2019). Çocuklarda bilgisayar oyun bağımlılığı ile aile ilişkileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi) İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, İstanbul.
21. Kır, İ. 2006). Toplumsal bir kurum olarak ailenin işlevleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(36), 381-404.
22. Ko, C. H., Yen, J. Y., Chen, C. C., Chen, S. H., & Yen, C. F. (2005). Gender differences and related factors affecting online gaming addiction among Taiwanese adolescents. The Journal of nervous and mental disease, 193(4), 273-277. doi: 10.1097/01.nmd.0000158373.85150.57
23. Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N., & Kök, M. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (16), 324-342.
24. Liu, S., Yu, C., Conner, B. T., Wang, S., Lai, W., & Zhang, W. (2017). Autistic traits and internet gaming addiction in Chinese children: The mediating effect of emotion regulation and school connectedness. Research in Developmental Disabilities, 68, 122-130.
25. Mehroof, M., & Griffiths, M. D. (2010). Online gaming addiction: the role of sensation seeking, self-control, neuroticism, aggression, state anxiety, and trait anxiety. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 13(3), 313-316. doi: 10.1089/cyber.2009.0229.
26. Özgenel, M., Taş, İ., & Çetintaş, A. (2019, Nisan). Ergenlerin aile yaşam doyum düzeyleri̇ ile empati becerileri arasındaki ilı̇şki. 6. Asos uluslararası eğitim bilimleri kongresi. 18-20 Nisan 2019. Alanya.
27. Park, S. K., Kim, J. Y., & Cho, C. B. (2008). Prevalence of Internet addiction and correlations with family factors among South Korean adolescents. Adolescence, 43(172), 895-909.
28. Plotnik, R. (2009). Psikolojiye giriş. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
29. Ryan, R. M., & Lynch, J. H. (1989). Emotional autonomy versus detachment: Revisiting the vicissitudes of adolescence and young adulthood. Child Development, 60, 340-356. doi:10.1017/S1138741600001487.
30. Sandhu, D., & Kaur, D. (2012). Adolescent problem behaviour in relation to emotional autonomy and parent-child relationship. Canadian Social Science, 8, 29-35. doi:10.3968/j.css.1923669720120801.1420.
31. Strasbuger, V. C., & Wilson, B. J. (2002). Children, adolescents& the media. Sage Publication, London.
32. Şimşek İ. H. (2021). Ergenlerde aile yaşam doyumu, oyun bağımlılığı ve akademik kendini engelleme arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi) İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, İstanbul.
33. Taş, İ. (2018). Ergenlerde internet bağımlılığı ve psikolojik belirtilerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1) 31-41. doi:10.18506/anemon.310973
34. Taş, İ. (2019). Ergenlerde internette amaçsız gezinme ile dijital oyun bağımlılığı arasındaki ilişki: anksiyetenin aracı etkisi. Igdir University Journal of Social Sciences, (20), 351-370.
35. Taş, İ. (2021). The relationship between social ıgnore and social media addiction among adolescents: Mediator effect of satisfaction with family life. Youth & Society, 0044118X211055210.
36. Torres-Rodríguez, A., Griffiths, M. D., & Carbonell, X. (2017). The treatment of ınternet gaming disorder: A brief overview of the PIPATIC program. International Journal of Mental Health and Addiction, 1-16.
37. Ücan, İ. (2018). Algılanan sosyal destek ile dijital oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Nişantaşı Üniversitesi, İstanbul.
38. Yavuzer, H. (1993). Çocuk ve suç. İstanbul: Remzi Kitabevi (3. Basım).
39. Yeşilyurt F. (2020). Gaming duration and preferences: Relationships with psychiatric health, gaming addiction scores and academic success in high school students. International Education Studies,13(12), 111-119. doi:10.5539/ies.v13n12p111
40. Young, K. (2009). Understanding online gaming addiction and treatment issues for adolescents. The American journal of family therapy, 37(5), 355-372.
41. Yurdam, S. (2018). Alan olarak dijital oyun, çocuk eyleyiciler ve tahakküm: Clash of clans oyunu üzerine bir inceleme. Intermedia International Peer-Reviewed E-Journal of Communication Sciences, 5(8), 66-87.
42. Yücel, V. (2019). Zararlı dijital oyunlar ve çocuklar. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 6(7), 340-353.