In the 21st century, complex issues such as urbanization, environmental sustainability, and mental well-being have introduced new paradigms in architecture focused on transformation and healing. In this context, adaptive reuse has evolved into a critical strategy not only for the physical preservation of historic buildings but also for supporting user well-being and fostering sustainable architectural production. This study examines three international examples of adaptive reuse implemented within the framework of therapeutic architecture principles—Cité du Design (France), Trinity Buoy Wharf (United Kingdom), and The Waterhouse at South Bund (China). Using documentary analysis, visual-audio documentation, and comparative analysis methods, the research evaluates the spatial transformation strategies, sensory and therapeutic qualities, and sustainability performances of these projects. Findings reveal that adaptive reuse practices enable not only physical interventions but also user-centered, sensory, and healing spatial experiences. Furthermore, such transformations contribute to environmental sustainability through carbon footprint reduction, energy efficiency, and the preservation of cultural continuity. In conclusion, these approaches at the intersection of therapeutic architecture and adaptive reuse underscore the necessity of addressing contemporary architecture through its environmental, psychological, and social dimensions.
Adaptive Reuse Therapeutic Architecture Sustainability Historic Buildings
No ethical statement is required.
There is no supporting institution.
21. yüzyılın kentleşme, çevresel sürdürülebilirlik ve ruhsal iyi oluş gibi çok katmanlı sorunları, mimarlıkta dönüşüm ve iyileştirme odaklı yeni paradigmaları gündeme getirmiştir. Bu bağlamda, adaptif reuse (yeniden işlevlendirme), sadece tarihî yapıların fiziksel korunması değil, aynı zamanda kullanıcı refahının desteklenmesi ve sürdürülebilir mimari üretimin gerçekleştirilmesi açısından kritik bir stratejiye dönüşmüştür. Bu çalışma, terapötik mimarlık ilkeleri çerçevesinde adaptif reuse yaklaşımıyla yeniden işlevlendirilmiş üç uluslararası örneği-Cité du Design (Fransa), Trinity Buoy Wharf (İngiltere) ve The Waterhouse at South Bund (Çin)-inceler. Çalışmada belgesel tarama, görsel-işitsel dokümantasyon ve karşılaştırmalı analiz yöntemleri kullanılarak, bu yapıların mekânsal dönüşüm stratejileri, duyusal ve terapötik özellikleri ile sürdürülebilirlik performansları değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçları, adaptif reuse uygulamalarının yalnızca fiziksel müdahaleleri değil; aynı zamanda kullanıcı merkezli, duyusal ve sağaltıcı mekân deneyimlerini mümkün kıldığını ortaya koymaktadır. Aynı zamanda bu tür dönüşümler, karbon ayak izi azaltımı, enerji verimliliği ve kültürel süreklilik açısından da çevresel sürdürülebilirliğe katkı sunmaktadır. Sonuç olarak, terapötik mimarlık ve adaptif reuse kavramlarının kesişiminde yer alan bu yaklaşımlar, çağdaş mimarlığın çevresel, psikolojik ve sosyal boyutlarıyla birlikte ele alınması gerektiğini vurgulamaktadır.
Terapötik Mimarlık Adaptif Reuse Sürdürülebilirlik Tarihî Yapılar
Etik beyan gerektirmemektedir.
Desteleyen kurum yoktur.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Yeşil Yapılar ve Çevreler |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 29 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 23 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 16 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.47495/okufbed.1730144 |
| IZ | https://izlik.org/JA24UR24MY |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 9 Sayı: 2 |
* Uluslararası Hakemli Dergi (International Peer Reviewed Journal)
* Yazar/yazarlardan hiçbir şekilde MAKALE BASIM ÜCRETİ vb. şeyler istenmemektedir (Free submission and publication).
* Yılda Ocak, Mart, Haziran, Eylül ve Aralık'ta olmak üzere 5 sayı yayınlanmaktadır (Published 5 times a year)
* Dergide, Türkçe ve İngilizce makaleler basılmaktadır.
*Dergi açık erişimli bir dergidir.
Bu web sitesi Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.