COUNSELING AND GUIDANCE GRADUATE STUDENTS OF GENDER AND CLASS VARİABLES DEATH ANXIETY LEVELS

Öz

ABSTRACT: The aim of this study is to investigate death anxiety levels of the undergraduate students in the division of psychological counseling and guidance. The research data were obtained from a total of 405 students including 92 first graders, 102 second graders, 71 third graders, 140 fourth graders in the division of psychological counseling and guidance, the department of Educational Sciences, Faculty of Education, Nineteen May University, in spring term of 2010/2011 academic year. "Personal Information Form" and "Death Anxiety Scale" were used as data collection tools. "t test" and "one-way analysis of variance" were used to analyze the data. It has been observed that death anxiety scores differed statistically significant according to gender variable.

Anahtar Kelimeler

• Key Words:Death anxiety, psycological counseling, guindance, student

PSİKOLOJİK DANIŞMA VE REHBERLİK LİSANS PROGRAMI ÖĞRENCİLERİNİN CİNSİYET VE SINIF DEĞİŞKENİNE GÖRE

Öz

ÖZET:Bu araştırmada, psikolojik danışmanlık ve rehberlik lisans programı öğrencilerinin ölüme ilişkin kaygı düzeyleri cinsiyet ve sınıf değişkenine göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma verileri Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik lisans programında öğrenim gören 92’si birinci sınıf, 102’si ikinci sınıf, 71’i üçüncü sınıf, 140’ı dördüncü sınıf toplam 405 öğrenciden 2011 bahar eğitim ve öğretim döneminde toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve “Ölüm Kaygısı Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde “t testi” ve “tek yönlü varyans analizi” kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçları incelendiğinde, ölüm kaygısı puanlarının cinsiyet değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Anahtar Kelimeler : Ölüm kaygısı, psikolojik danışma, rehberlik, öğrenci.

Kaynakça

1. ABDEL-KHALEK, A. M. (2003). “Death Anxiety İn Spain And Five Arab Countries”, Psychological Reports, 93, p. 527–528.
2. ABDEL-KHALEK, A.M. & TOMAS-SABADO, J. (2005). “Anxiety And Death In Egyptian And Spanish Nursing Students”, Death Studies, 29, p. 157–169.
3. AKÇA, F. ve KÖSE, İ.A. (2008). “Ölüm Kaygısı Ölçeğinin Uyarlanması: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”, Klinik Psikiyatri Dergisi, 11, s. 7-16.
4. AKSU, T. ve OKÇAY, H. (2010). “Yaşam Dönemlerine Göre Ölüm Algısı ve Hemşirelik Yaklaşımı”, Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 5 (14),s. 113-126.
5. ARNDT, J., ROUTLEDGE, C., & GOLDENBERG, J. L. (2006). “Predicting Proximal Health Responses To Reminders Of Death: The İnfluence Of Coping Style And Health Optimism”, Psychology and Health, 21, p. 593–614.
6. ASLAN, S. H., ASLAN, O. ve ALPARSLAN, N. (1998). “Annedeki Süregen Depresyonun Çocuktaki Depresyon ve Kaygı Düzeylerine Etkisi”, Türk Psikiyatri Dergisi, 9 (1), s. 32-37.
7. AYTEN, A.(2009). “Üniversite Öğrencilerinde Ölüm Kaygısı: Türk ve Ürdünlü Öğrenciler Üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma”, Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 9 (4), s. 85-108.
8. BENTON, J.P., CHRISTOPHER, A. N. & Walter, M. I. (2007). “Death Anxiety As A Function Of Aging Anxiety”, Death Studies, 31, p. 337-350.

9. BOZO, Ö., TUNCA, A.ve ŞİMŞEK, Y. (2009). “The Effect Of Death Anxiety And Age On Health-Promoting Behaviors: A TerrorManagement Theory Perspective”, The Journal of Psychology, 143 (4), p. 377–389.
10. CHEN, J., LALOPA, J. & DANG, D., (2008). “Impact Of Patient Empathy Modeling On Pharmacy Students Caring For The Underserved”. American Journal Of Pharmaceutical Education, 72 (2), p.1-11.
11. CÜCELOĞLU, D. (1991). İnsan ve Davranışı, İstanbul: Remzi Kitabevi.
12. COTTER, R. P. (2003). “High Risk Behaviors İn Adolescence And Their Relationship To Death Anxiety And Death Personifications”, Omega: Journal of Death & Dying, 47 (2), p. 119-137.
13. ÇEVİK, Ş. (2005). “Ergenlerde Ölüm Düşüncesi, İntihar ve Din”, Değerler Eğitimi Dergisi, 3 (9), s. 89-117.
14. ÇIKRIKLAR, H. (2010). Ölümün Tesellisi, İstanbul: Beyaz Yayınları.
15. DİK, A. (2005). “Terminal Dönemde Hastaya Yaklaşım”, Hemşirelik Forumu, Temmuz-Ağustos, s. 59-60.
16. ERDOĞDU, M. Y., ÖZKAN, M. (2007). “Farklı Dini İnanışlardaki Bireylerin Ölüm Kaygıları İle Ruhsal Belirtiler Ve Sosyo-Demografik Değişkenler Arasındaki İlişkiler”, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 14 (3), s. 171-179.
17. ERDOĞDU, M.Y. (2008). “Predicting Death Anxiety by Psychological Dispositions of Individuals from Different Religions”, Erciyes Medical Journa,. 30 (2), s. 84-91.
18. ERSANLI, K. (2005). Davranışlarımız, Samsun: Eser Ofset Matbaacılık.
19. ELKINS, G.R. & Fee, A. F. (1980). “Relationship Of Physicial Anxiety To Death Anxiety And Age”, The Journal of Genetic Psychology, 137, p. 147-158.
20. GEÇTAN, E. (1989). Çağdaş Yaşam ve Normal Dışı Davranışlar, İstanbul: Remzi Kitabevi.
21. GEÇTAN, E. (1981). Psikoanaliz ve Sonrası, Ankara: Hür Yayın A.Ş.
22. GEÇTAN, E. (1990). Varoluş ve Psikiyatri, İstanbul: Metis Yayınları.
23. GÜLSEREN, Ş., KOÇYİĞİT, H., EROL, A., BAY, H., KÜLTÜR, S., MEMİŞ, A.ve VURAL, N. (2000). “Huzurevinde Yaşamakta Olan Bir Grup Yaşlıda Bilişsel İşlevler, Ruhsal Bozukluklar, Depresif Belirti Düzeyi ve Yaşam Kalitesi”, Geriatri, 3, s. 133-140.
24. HANÇERLİOĞLU, O. (1978). Felsefe Ansiklopedisi, İstanbul: Remzi Kitabevi.
25. HÖKELEKLİ, H. (1991a). “Ölümle İlgili Tutumlar ve Dini Davranışlar”, İslami Araştırmalar Dergisi, 5, s. 83-91.
26. HÖKELEKLİ, H. (1991 b). “Ölüm ve Ölüm Ötesi Psikoloji”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3, s. 151-165.
27. HÖKELEKLİ, H. (1992). “Ölümle İlgili Tutumların Dini Davranışla İlişkisi Üzerine Bir Araştırma”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4, s. 57-85.
28. HUI, V., K-Y. & FUNG, H. H. (2009). “Mortality Anxiety As A Function Of Intrinsic Religiosity And Perceived Purpose In Life”, Death Studies, 33, p. 30–50.
29. İNCİ, F. ve ÖZ, F. (2009). “Ölüm Eğitiminin Hemşirelerin Ölüm Kaygısı, Ölüme İlişkin Depresyon ve Ölümcül Hastaya Tutumlarına Etkisi”, Anatolian Journal of Psychiatry, 10, 253-260.
30. KALYONCU, H. (2011). Ölüm Korkusu ve Panik Atak, Istanbul: Boğaziçi Yayınları, No: 316.
31. KARACA, F. (2000). Ölüm Psikolojisi, Istanbul: Beyan Yayınları.
32. KARACA, S.ve IŞIL, Ö. (2009). Ölüm Yaklaşırken Yaşananlar ve Söylenebilecekler: Bir Gözden Geçirme. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 1(2), s. 82-87.
33. KAVLAK, O., ERTEM, G.ve SEVİL, Ü.(2008). Kanserli hastalara bakım veren hemşirelerin kanserli hastalara doğruyu söyleme konusunda tutumları, Türkiye Klinikleri Tıp Etiği, 16, 1-7.
34. KÜBLER-ROSS, E. (1995). Sorular ve Cevaplarla Yaşamın Son Günleri (Çev. Ed. G. Terakye), Ankara: Hür Bilek Matbaacılık.
35. KÜBLER-ROSS, E. (2010). Ölüm ve Ölmek Üzerine (Çev. E. Uşşaklı), Ankara: Özkan Matbaacılık.
36. LEDENBERG, M. & JOSHI, N. (2007). Yaşamın Sonu ve Palyatif Bakım: In Comprehensive Textbook Of Psychiatry (Çev. Ed. H. Aydın, A. Bozkurt), İstanbul: Güneş Kitabevi.
37. LEHTO, R. H. & STEIN K. F. (2009). “Death Anxiety: An Analysis Of An Evolving Concept”, Research and Theory for Nursing Practice: An International Journal, 23 (1), p. 24-42.
38. MANOLAKIS, M.L., OLIN, J. L., THORNTON, P. L., DOLDER, C. R. &
39. HANRAHAN, C. (2010). “A Module On Death And Dying To Develop Empathy In Student Pharmacists”, American Journal of Pharmaceutical Education, 75 (4), p.1-13.
40. ONAN, G. N. (2001). Terminal Dönemdeki Kanser Hastalarına Bakım Veren Hemşirelerin Karşılaştıkları Güçlükler ve Başa Çıkma Yolları, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Psikiyatri Hemşireliği Anabilim Dalı, İstanbul.
41. ONUR, B. (1997). Gelişimsel Psikoloji, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
42. ÖZ, F. (2004). Sağlık Alanında Temel Kavramlar, Ankara: İmaj Yayıncılık.
43. PEYKERLİ, G. (2003). “Ölümcül Hastalıklara Psikososyal Yaklaşım”, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 25 (4), s. 62-65.
44. ÖZKIRİŞ, A., GÜLEÇ, G., YENİLMEZ, Ç., MUSMUL, A. ve YANAŞ, M. (2011). “Hekim Tutumları Üzerine Bir Çalışma: Ölüm ve Ölümcül Hastaya Yaklaşım”, Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 24, s. 89-100.
45. ROUTLEDGE, C. & JUHL, J. (2010). “When Death Thoughts Lead To Death Fears: Mortality Salience İncreases Death Anxiety For İndividuals Who Lack Meaning In Life, Cognition and Emotion, 24 (5), p. 848854.
46. SEZER S.ve SAYA P. (2009). “Gelişimsel Açıdan Ölüm Kavramı”, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, s. 151-165.
47. SINCLAIR, S. (2011). “Impact Of Death And Dying On The Personal Lives And Practices Of Palliative And Hospice Care Professionals”, Canadian Medical Association, 183 (2), p. 180-187.
48. TANG, C. S., WU, A. M. & YAN, E. C. (2002). “Psychosocial Correlates Of Death Anxiety Among Chinese College Students”, Death Stuies, Jul-Aug., 26 (6), p. 491-499.
49. TANG, P. L., CHIOU, C. P., LIN, H. S., WANG, C. & LIAND, S. L. (2011). “Correlates Of Death Anxiety Among Taiwanese Cancer Patients”, Cancer Nursing,34(4), p. 286-292.
50. TARHAN, F. ve ARI, F. (2006). “Üniversite Öğrencilerinin Ölüme Verdikleri Anlam ve Öğrenim Gördükleri Program Açısından Ölüm Kaygısı Düzeyleri”, Yüzüncüyıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (3), s. 44-55.
51. TARHAN, N. (2009). İnanç Psikolojisi Ruh, Beyin ve Akıl Üçgeninde İnsanoğlu, Istanbul: Timaş Yayınları. TOP, F. Ü., SARAÇ A. ve YAŞAR, G. (2010). “Huzurevinde Yaşayan Bireylerde Depresyon Düzeyi, Ölüm Kaygısı Ve Günlük Yaşam İşlevlerinin Belirlenmesi, Klinik Psikiyatri, 13, s. 14-22.
52. VAROL, Ş. (1990). Lise Son Sınıfı Öğrencilerinin Kaygı Düzeylerini Etkileyen Bazı Etmenler, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
53. YALOM, I. (1999). Varoluşçu Psikoterapi (Çev. Ed. İ. Z. Babayiğit), İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
54. YILDIZ, A. (2004). “Çocuk, Ölüm ve Kayıp”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11, s. 125-144.
55. YILDIZ, M. (2001). “Dindarlık ve Ölüm Kaygısı”, Journal of Religious Culture, 43, s. 1-7.
56. YILDIZ, M. (2006). Ölüm Kaygısı ve Dindarlık, İzmir: İzmir İlahiyat Vakfı Yayınları, No: 31.
57. YİĞİT, R. (1998). “Hasta ve Ailesine Ölümle Baş Etmelerinde Yardım Etme”, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 2 (2), s. 9-15.
58. YÖRÜKOĞLU, A.(1993). Gençlik Çağı, Istanbul: Özgür Yayıncılık
59. ZEILER, K. (2009). “Deadly Pluralism? Why Death-Concept, DeathDefinition, Death-Criterion And Death-Test Pluralism Should Be Allowed, Even Though İt Creates Some Problems”, Journal Compilation, 23 (8), p. 450-459.