Yahya Kemal’de Tabiat ve Sonsuzluk Duygusu ile Masal Unsurları

Çocukluk yıllarına ait intiba ve tesirlerin, insanın bayatı boyunca devam ettiği noktasında, bugün artık bütün sanat teorisyenleri ve psikoloji bilginleri birleşmektedirler. İnsan karakteri, doğuştan gelen temayüllerle, onun içinde yetiştiği sosyal cevreden aldığı intihaların karşılıklı tesirleri neticesinde şekillenmekte ve çocuklukta kazanılan alışkanlıklarla alınan tesirler, insanın yakasını ömrü boyunca bir daha bırakmamaktadır. Bu durum, büyük şair Yahya Kemal için de söz konusudur. Onun bugün bilinen kimliği ve karakter yapısı ile ortaya çıkışında da, çocukluğunu içinde geçirdiği sosyal çevre ve bilhassa yetişme tarzı, aldığı terbiye ve eğitim, çok önemli bir rol oynamıştır.

Yahya Kemal, bir serhad çocuğudur. Bir imparatorluğun yağmasının tutuşturduğu serhad şehirlerinden birinde, yangının henüz tam manasıyla evlere sıçramadığı yıllarda, bir Balkan şehri olan ve bugün de hala Türk ve Müslüman kalabilen Uskup't e dünyaya gelmiş ( 2 Aralık 1884); inançlı ve titiz bir annenin kontrolünde Türk-İslam terbiyesinin esaslarına uygun bir eğitim anlayışı içinde büyütülmüş, çocukluğunu ve hatta gençliğinin ilk yıllarını Türklüğün ve Müslümanlığın o yıllarda çok yoğun bir şekilde yaşanıldığı ≪Balkan şehirlerinde≫ geçirmiştir.