Zihin Engelli, Serebral Palsili ve Otizmli Çocuk Ebeveynlerinin Psikolojik Dayanıklılıkları ile Ebeveynlik Algılarının Karşılaştırılması
Öz
Bu araştırmanın amacı zihin engelli, serebral
palsili ve otizm spektrum bozukluğu olan çocukların ebeveynlerinin psikolojik
dayanıklılıkları ile ebeveynlik kendilik algılarının karşılaştırılmasıdır. Bu
karşılaştırma için çalışmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın
çalışma grubunu İstanbul ilinde yaşayan özel gereksinimli bireylerin
ebeveynleri oluşturmaktadır. 334 ebeveynin katıldığı çalışmada, ebeveynlerin
266’sını anneler, 68’ini ise babalar oluşturmaktadır. Araştırmada Ebeveyn
Rolüne İlişkin Kendilik Algısı Ölçeği ile Yetişkinler İçin Psikolojik
Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Özel gereksinimli bireylerin annelerinin ve
babalarının Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği puanlarının çocuklarının engel
türüne göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için yapılan analizler sonucunda
psikolojik dayanıklılık alt boyutlarında (yapısal stil, gelecek algııs, aile
uyumu, kendilik algısı, sosyal yeterlilik, sosyal kaynaklar) ve toplam puanda
anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Aynı zamanda özel gereksinimli
bireylerin annelerinin Ebeveyn Rolüne ilişkin Kendilik Algısı ölçeği
puanlarının çocuklarının engel türüne göre de anlamlı bir fark olmadığı
görülmüştür. Buna karşın, babalarının Ebeveyn Rolüne ilişkin Kendilik Algısı
yeterlilik alt boyutunda sadece çocuğu zihin engelli olan babalar ile çocuğu
serebral palsi olanlar arasında selebral palsi olanların lehine anlamlı bir
fark olduğu bulunmuştur. Ayrıca ebeveynlerin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği
puanlarının ebeveyn türüne göre farklılaşıp farklılaşmadığına bakıldığında;
aile uyumu, kendilik algısı, sosyal yeterlilik ve toplam puanda aradaki farkın
anlamlı olduğu görülmüştür. Son olarak anne ve babaların Ebeveyn Rolüne ilişkin
Kendilik Algıları puanları arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkök, F., Aşkar, P. ve Karancı, N. (1992). Özürlü bir çocuğa sahip anne-babalardaki stresin yordanması. Özel Eğitim Dergisi, 1(2), 8-12.
- Altındağ, Ö., İşcan, A., Akcan, S., Köksal, S., Erçin, M. ve Ege, L. (2007). Serebral palsili çocukların annelerinde anksiyete ve depresyon düzeyleri. FTR-Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi, 53: 232-41.
- Alvord, M. & Grados, J. (2005). Enhancing resilience in children: a proactive approach. Professional Psychology: Research and Practice, 36: 238-245.
- Al-Kandari, H. Y., & Al-Qashan, H. (2010). Maternal self-efficacy of mothers of children with intellectual developmental disabilities, down syndrome, and autism in Kuwait. Child and Adolescent Social Work Journal, 27(1), 21-39.
- American Psychiatric Association. (2013). DSM 5. American Psychiatric Association.
- Angley, M., Divney, A., Magriples, U., & Kershaw, T. (2015). Social support, family functioning and parenting competence in adolescent parents. Maternal and child health journal, 19(1), 67-73.
- Arman, N.(2009). Zihinsel engelli çocuğa sahip anne ve babaların algıladıkları sosyal destek düzeyleri ile tükenmişlik ve kaygı düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
- Bandeira, T. T. A. & Seidl-de-Moura, M. L. (2012). Mothers and fathers’ beliefs about parental investment. Paidéia, 22(53), 355-363. doi: http://dx.doi.org/10.1590/1982-43272253201307
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Aydan Aydın
*
MARMARA ÜNİVERSİTESİ
0000-0001-5936-1052
Türkiye
Cennet Tuba Arslantürk Egin
*
MARMARA ÜNİVERSİTESİ
0000-0002-3093-490X
Yayımlanma Tarihi
25 Haziran 2018
Gönderilme Tarihi
12 Aralık 2017
Kabul Tarihi
2 Mayıs 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 37 Sayı: 1