Beden Eğitimi ve Spor Öğretiminde Eğitim Kalitesi: Spor Yöneticiliği Bölümleri Üzerine Bir İnceleme

Öz

Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi ve spor öğretiminde algılanan eğitim kalitesini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda spor yöneticiliği bölümlerine bir uygulama yapılmıştır. Araştırmada amaçsal örneklem metoduyla 3 farklı üniversiteden veri toplanmıştır. Araştırmaya 2., 3., ve 4. sınıflardan 233 erkek 175’i kadın olmak üzere toplam 408 birey gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada Paktaş (2015) tarafından geliştirilen Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi Veren Üniversitelerde Eğitim Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek 8 alt boyut toplam 64 maddeden oluşmaktadır. Verilerin analizinde dağılım normalliği Kolmogorov-Smirnov testiyle sınanmıştır. Verilerin analizinde normal dağılan veriler için T-testi ve ANOVA kullanılmıştır. Sonuç olarak, spor yöneticiliği bölümlerinde algılanan eğitim kalitesi, cinsiyet açısından herhangi bir farklılık göstermezken, Öğrenim görülen üniversite değişkeninde anlamlı farklılıklara rastlanmıştır. Bu farklılıklar “fiziksel koşullar”, “yönetici özellikleri” ve “öğretim elemanı özellikleri” alt boyutlarında kendini göstermektedir. Sınıf değişkenine göre yapılan değerlendirmede ise tüm alt boyutlarda anlamlı farklılıkların olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi,
• Spor yöneticiliği
• Eğitim kalitesi

Kaynakça

1. Aksoy, H.H. (2010). Eğitimde kalitenin kalite sistemleri, eşitlik ve küreselleşmeye ilişkin boyutları. Kalite Derneği Ankara Şubesi, Eğitimde Toplam Kalite Yönetimi Paneline Sunulan Bildiri. ODTÜ Kongre ve Kültür Merkezi.
2. Ayyıldız Durhan, T. (2019). A Study on the Effect of Personal Values on Leisure Motivation. International Journal of Recreation and Sports Science , 3 (1) , 25-38 . DOI: 10.46463/ijrss.455766
3. Defining Quality in Education (2000). Apaper presented by UNICEF at the meeting of the international working group on education flörence, Italy, Working Paper Series Education Section Programme Division United Nations Childern’s Fund New York, Web:http://www.unicef.org /educatin/files/QualityEducation. PDF, adresinden 10 Haziran 2017tarihinde alınmıştır.
4. Demirel, Ö. (2003). Planlamadan Değerlendirmeye Öğretme Sanatı. Ankara: Pegem-A
5. Erdem, A. R. (2003). Türk eğitim sisteminin yeni bir anlayışla ele alınması. Eğitime Yeni Bakışlar, Ankara: Mikro, s.361.
6. Erden, M. (1998). Öğretmenlik mesleğine giriş. İstanbul: Alkım, s.27- 60.
7. Erdoğan S., Şanlı H. S., Şimşek H., (2005). Gazi üniversitesi eğitim fakültesi öğrencilerinin üniversite yaşamına uyum durumları, Kastamonu Eğitim Dergisi, Vol: 13 No:2, s.485.
8. Ho, H. F. ve Hung, C. C. (2008). Marketing mix formulation for higher education. An integrated analysis employing analytic hierarchy process, Cluster Analysis And Correspondence Analysis. International Journal of Educational Management, 22 (4), 328-340.

9. Irez, S. G. (2005). Beden eğitimi ve spor yüksekokullarındaki öğretim elemanlarının olması gereken niteliklere uygunluklarının değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
10. Işık, Ö., Gümüş, H., Okudan, B., ve Yilmaz, M. (2014). Evaluation of the Effects of the Quality of Life Levels of University Students Upon Their Depression Levels. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), 2(5), 836-843.