TASAVVUF TARİHİNDE NAZARÎ İRFAN GELENEĞİ -TARİH, TEORİ VE PROBLEMLER
Öz
İlk ortaya çıkışında İslam’ın temel dinamiklerinden beslenen sade bir zühd hayatını ifade ederken, ardından süreç içerisinde felsefî bir boyut kazanan1 , teorik ve pratik alana sahip olan tasavvuf geleneği bugüne kadar pek çok tartışmaya ve bununla birlikte pek çok esere konu olmuştur. Sûfîlerin seyr u sülûkleri boyunca uyguladıkları metodlar tasavvufun pratik yani amelî boyutunu oluştururken, bu eğitim sürecinde elde edilen keşf bilgisi teorik yani nazarî boyutunu oluşturmaktadır. Bahsi geçen ikinci boyuta nazarî irfanın yanı sıra doktriner tasavvuf, tasavvuf metafiziği, teosofik tasavvuf gibi isimlendirmeler de yapılagelmiştir. Nitekim tasavvuf da konu itibariyle daha çok fizikötesi ilimlerle ilgilenir 2. Örneğin Allah, varlık olmak bakımından âlem ve insan tasavvufun başlıca konularından sayılır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Gündüzöz, Güldane. Tasavvuf Tarihinde Nazarî İrfan Geleneği –Tarih, Teori ve Problemler-. 2.Baskı. Ankara: Fecr Yayınları, 2018.
- İbn Arabî. Fütûhât-ı Mekkiyye Filozof ve Sûfi Metafizik Üzerine. Trc. Ekrem Demirli. İstanbul: Litera Yayıncılık, 2015.
- Bolat, Ali. “Muhâsibî’nin Bilgi Kaynaklarına Bakışı”. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 12-13 (2001): 363-389.
- Kılıç, Mahmut Erol. “Dini İlimler Metodu Olarak Tasavvufa Mukayeseli Bir Bakış”, Usûl: İslâm Araştırmaları 1/1 (2004): 91-109.
- Nasr, Seyyid Hüseyin. “Nazarî İrfan, Doktriner Tasavvuf ve Bugünkü Önemi”, İslam Araştımaları Dergisi 12 (2004): 1-25.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Kitap İncelemesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
18 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
6 Mart 2019
Kabul Tarihi
13 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 46