THE INVESTIGATION OF DETERRING BEHAVIOURS THE PERSONNEL OF PROVINCIAL DIRECTORATE OF YOUTH AND SPORTS ARE EXPOSED TO IN THEIR WORK ENVIRONMENTABSTRACT

Öz

The purpose of this study was to determine the deterring behaviors that the personnel working in the Provincial Directorate of Youth and Sports were exposed to, the causes of such behaviors, and who were exposed to such behaviors by whom, considering some demographic variables. The study used “general screening model” which is one of the descriptive screening methods. The study population consisted of all the personnel working in Turkish Sports Organizations; the sample group consisted of 325 Provincial Directorate of Youth and Sports personnel working in 81 cities. The data relating to the deterring behaviors that the personnel were exposed to were collected through “Negative Attitude Questionnaire” (NAQ). The results of the study showed that 44% of the personnel who completed the questionnaire were exposed to deterring behaviors and the arithmetic mean of this situation was “below the medium-level”. The study also showed that women when compared with men, the single when compared with the married, and civil servants when compared with administrators were exposed to such behaviors more. The study concluded that the people who exercised deterring behaviors were generally administrators and they did so by getting strength from their status.

Anahtar Kelimeler

• Deterring
• mobbing
• psychological violence
• the Turkish Sport Organizations
• Provincial Directorate of Youth and Sports

GENÇLİK VE SPOR İL MÜDÜRLÜĞÜ PERSONELİNİN ÇALIŞMA ORTAMINDA MARUZ KALDIĞI YILDIRMA DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmada, Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerinde (GSİM) görev yapan personelin, maruz kaldıkları yıldırma davranışlarının neler olduğu, bu davranışlarının nelerden kaynaklandığı ve hangi kademedeki personeller tarafından kimlere uygulandığı, bazı demografik değişkenler de göz önünde bulundurularak belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada, betimsel tarama yöntemlerinden birisi olan “genel tarama modeli” kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini; Türk Spor Teşkilatlarında görev yapan tüm personeller, örneklemini ise; 81 ildeki Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde görev yapan 325 personel oluşturmaktadır. Personelinin maruz kaldıkları yıldırma eylemleri ile ilgili veriler, “Olumsuz Davranışlar Anketi” (NAQ) kullanılarak toplanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; ankete katılan personellerden % 44’ünün yıldırma davranışlarına maruz kaldıkları, bu durumun aritmetik ortalamasının ise, ( =1,82) oranla “orta düzeyin altında” olduğu görülmüştür. Yine araştırmada; kadınların erkeklere, bekarların evlilere, memurların da yöneticilere göre daha fazla yıldırma davranışlarına maruz kaldıkları belirlenmiştir. Araştırmada, yıldırma davranışlarını uygulayanların genellikle yönetici statüsündeki kişiler olduğu sonucuna varılmış ve bu kişilerin statülerinden önemli ölçüde güç alarak bu davranışları sergiledikleri sonucuna ulaşılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Yıldırma
• mobbing
• psikolojik şiddet
• Türk Spor Teşkilatı
• Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

Kaynakça

1. Bulut UH. Ortaöğretim öğretmelerinde psikolojik şiddet düzeyi (Mobbing), (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde, 2007.
2. Davenport N, Schwartz RD, Eliot GP. Mobbing, İş yerinde duygusal incinme, (Çev: Osman Cem Ömertoy), Sistem Yayıncılık, İstanbul, 2003.
3. Schuster B. Rejection, exclusion, and harassment at work and in Schools, An intergration of results from research on Mobbing, Bullying and peer rejection, European Psychologist, 1(4): 293-317, 1996.
4. Einarsen S, Hoel H, Zapf D, Cooper CL. Bullying and emotional abuse in the workplace, international oerspectives in resarch and practice, Taylor and Francis Books Ltd. London, 2003.
5. Yıldırım T. İlköğretim Okullarında Öğretmen – Yönetici ilişkilerinde yıldırma ve etkileri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2008.
6. Özdevecioğlu M. Organizasyonlarda saldırgan davranışlar ve bireyler üzerindeki etkilerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma, Uludağ Üniversitesi, İİBF Dergisi, 12(1): 161-173, 2003.
7. Coyne L, Seigne E, Randall P. Predicting workplace victim status from personality, European Journal of Work and Organizational Psychology, 9(3): 335-349, 2000.
8. Çobanoğlu Ş. Mobbing işyerinde duygusal saldırı ve mücadele yöntemleri, Timaş Yayınları, İstanbul, 2005.

9. Baykal NA. Yutucu rekabet, Kanuni devrindeki Mobbing’den günümüze, (1.Baskı), Sistem Yayıncılık. İstanbul, 2005.
10. Kaymaz DG. İşyerinde Yıldırma (Mobbing) eğilimleri, Bir örnek olay, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya, 2007.
11. Dökmen Ü. Küçük şeyler, Sistem Yayıncılık, (5. Basım), İstanbul, 2005.
12. http://www.mobbingdestek.com/siksorulansorular.htm E: 14.04.2009.
13. Akyiğit E. İş Hukuku, (4. Basım), Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2005.
14. http://www.yatirimlar.com/content/view/57777/19/ E: 01.03.2011.
15. Eınarsen S, Raknes BL. Harrasment in the Workplace and the Victimization of Men, Violence and Victims, 12: 247-263, 1997.
16. Cemaloğlu N. Okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile Yıldırma arasındaki ilişki, Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 33: 77-87, 2007.
17. Tüzel E. Araştırma görevlilerinin maruz kaldıkları Yıldırma (Mobbing) davranışlarının araştırma görevlilerinin sahip oldukları çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (Gazi Eğitim Fakültesi Örneği), 1. Uluslar arası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale, 2009.
18. Asunakutlu T, Safran B. Örgütlerdeki Yıldırma uygulamaları ve çatışma arasındaki ilişki, Selçuk Üniversitesi İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 6 (11): 111-129, 2005.
19. Bahçe Ç. Mobbing oluşumunda örgüt kültürünün rolü, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 2007.
20. Cengiz R. Profesyonel futbol kulübü yöneticilerinin dönüşümsel liderlik stilleri ile kulüplerinin örgüt sağlığı ve futbolcuların Yıldırma (Mobbing) yaşamaları arasındaki ilişki, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara, 2008.
21. Dilman T. Özel hastanelerde çalışan hemşirelerin duygusal tacize maruz kalma durumlarının belirlenmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 2007.
22. Leymann H. The Content and Development of Bullying at Work, Retrieved on 20 August 2009. http://www. healthyworkplacebill.org/pdf/Leymann96.pdf 1996.
23. http://www.memurlar.net/haber/127715/ E: 07.12.2009.
24. Leymann H. Atiologie und haufigkeit von Mobbing am arbeitsplatz-eine ubersicht uber die bisherige forschung, Zeitschrift fur Personalforschung, 7(2): 271-283, 1993.
25. Kök S. İş yaşamında Psiko-Şiddet sarmalı olarak Yıldırma, 14. Yönetim Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, Atatürk Üniversitesi, Erzurum, ss 161-170, 2006.
26. Demirçivi BM. Otel işletmelerinde Yıldırma eylemlerinin iş gören verimliliğine etkisi ve insan kaynakları yönetimi açısından değerlendirilmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara, 2008.
27. Tınaz P. İş yerinde Psikolojik taciz (Mobbing), (1. Baskı), Beta Yayınları, İstanbul, 2006.
28. Işık E. İşletmelerde Mobbing uygulamaları ile iş stresi ilişkisine yönelik bir araştırma, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2007.
29. Baypınar B. İş yerinde cinsel taciz, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 5 (2): 137-144, 2003.
30. Gökçe TA. İş yerinde Yıldırma, Özel ve İlköğretim Okulu öğretmen ve yöneticileri üzerinde yapılan bir araştırma, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara, 2006.
31. Turan F. İşyerlerinde Psikolojik Yıldırma olgusu ve konuya ilişkin bir araştırma, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2006.
32. Işık E. İşletmelerde Mobbing uygulamaları ile iş stresi ilişkisine yönelik bir araştırma, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilim. Enstitüsü, İstanbul, 2007.
33. Baypınar B. İş yerinde cinsel taciz, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 5 (2): 137-144, 2003.
34. Gökçe TA. İş yerinde Yıldırma, Özel ve İlköğretim Okulu öğretmen ve yöneticileri üzerinde yapılan bir araştırma, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 2006.
35. Turan F. İşyerlerinde Psikolojik Yıldırma olgusu ve konuya ilişkin bir araştırma, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2006.