PHYSICAL EDUCATION AND SPORTS COURSE SATISFACTION SCALE VALIDITY AND RELIABILITY STUDY

Öz

In this study, it was aimed to develop a valid and reliable measurement tool that determines the physical education and sports lesson satisfaction levels of secondary school students. A total of 482 students, 53.9% (n = 261) male, and 46.1% (223) female, studying at schools affiliated to the Siirt National Education Directorate, participated in the study. A 34-item pool was created while developing the measurement tool. The scale form was used in exploratory factor analysis and 12 items that did not meet the required conditions were removed from the scale form. As a result of EFA, a 3-dimensional and 22-item structure was formed as "Teacher Satisfaction", "Facility and Sports Equipment Satisfaction" and "Course Satisfaction". The variance rate explained by the dimension of "Teacher Satisfaction" is 38.013%, the variance rate explained by the dimension of "Facility and Sports Equipment Satisfaction" is 10.821%, and finally, the variance rate explained by the dimension of "Course Content satisfaction" is 6.449%. As a result of the confirmatory factor analysis performed to test this structure, it was determined that the 3-dimensional scale form had acceptable values. It was determined that the Cronbach alpha value of the physical education lesson satisfaction scale was .921 in the "Teacher satisfaction" dimension, .892 in the "Facilities and sports equipment" dimension, and .919 in the "Course satisfaction" dimension. It was concluded that the "Physical Education and Sports Lesson Satisfaction Scale" is a valid and reliable measurement tool.

Anahtar Kelimeler

• Physical education course
• satisfaction
• scale development

BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR DERSİ MEMNUNİYET ÖLÇEĞİ GEÇERLİK VE GÜVENİLİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Bu araştırmada ortaöğrenimde öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersi memnuniyet düzeylerini belirleyen geçerli ve güvenilir bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Siirt Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda öğrenim gören % 53,9’u (n=261) erkek, % 46,1’i (223) kız öğrenci olmak üzere toplam 482 öğrenci katılmıştır. Ölçme aracı geliştirilirken 34 maddelik bir havuz oluşturulmuştur. Ölçek formu daha sonra açımlayıcı faktör analizi uygulanmış ve ölçek formundan gerekli koşulları sağlamayan 12 madde çıkarılmıştır. AFA sonucunda “Öğretmen Memnuniyeti”, “Tesis ve Spor Malzemesi Memnuniyeti” ve “ Ders Memnuniyeti” olarak 3 boyutlu ve 22 maddeden bir yapı oluşmuştur. “Öğretmen memnuniyeti” boyutunun açıkladığı varyans oranı % 38,013, “Tesis ve Spor Malzemesi Memnuniyeti” boyutunun açıkladığı varyans oranı % 10,821 ve son olarak “Ders İçerik memnuniyeti” boyutunun açıkladığı varyans oranı ise % 6.449 olduğu tespit edilmiştir. Bu yapının sınanması için yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonucunda 3 boyutlu ölçek formunun kabul edilebilir değerleri taşıdığı tespit edilmiştir. Beden eğitimi dersi memnuniyet ölçeğinin “Öğretmen memnuniyeti” boyutunda cronbach alpha değeri 0,921, “Tesis ve spor malzemesi” boyutunda 0,892 ve son olarak “Ders memnuniyeti” boyutunda 0,919 olduğu tespit edilmiştir. “Beden Eğitimi ve Spor Dersi Memnuniyet Ölçeğinin” geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi ve spor dersi
• Memnuniyet,
• Ölçek geliştirme

Kaynakça

1. Aybek, A., İmamoğlu, O., & Taşmektepligil, M. (2011). Öğrencilerin beden eğitimi dersine ve ders dışı etkinliklere yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 2(2), 51-59.
2. Ada, E. N. D., Aşçı, F. H., Çetinkalp, F. Z. K., & Altıparmak, M. E. (2012). Sürekli optimal performans duygu durum-2 (sopdd-2) ölçeğinin beden eğitimi dersi için değerlendirilmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 23(2), 43-49.
3. Balyan M (2009): İlköğretim 2. kademe ve ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları, sosyal beceri ve özyeterlik düzeylerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
4. Bilir, P. (2008). Yeni beden eğitimi öğretim programı ve köy enstitülerinde beden eğitimi derslerinin yapılandırmacı öğretim yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(3), 145-150.
5. Bryman, A., & Cramer, D. (2001). Quantitative Data Analysis with SPSS Release 10 for Windows. Routledge.
6. Crosbie, A. (2012). The effect of physical training in children with asthma on pulmonary function, aerobic capacity and health-related quality of life: a systematic review of randomized control trials. Pediatric exercise science, 24(3), 472-489.
7. Çelen, A., & Bulut, D. (2019) Beden eğitimi öğretmeni adaylarının “ideal beden eğitimi öğretmeni nitelikleri” ile ilgili görüşleri. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(3), 73-78.
8. Daşdan, A. E. N., Aşçı, F. H., Kazak, Ç. F. Z., & Altıparmak, M. E. (2012). Durumsal güdülenme ölçeği’nin (dgö) beden eğitimi ders ortamı için geçerlik ve güvenirliği. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(1), 7-12.

9. Demirhan, G., Bulca, Y., Saçlı, F.,& Kangalgil, M. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin uygulamada karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 57-68.
10. Demirhan, G., Coşkun, H., & Altay, F. (2002). Beden eğitimi öğretmenlerinin niteliklerine ilişkin görüşler. Eğitim ve Bilim, 27(123).
11. Dumith, S. C., Gigante, D. P., Domingues, M. R., & Kohl III, H. W. (2011). Physical activity change during adolescence: a systematic review and a pooled analysis. International journal of epidemiology, 40(3), 685-698.
12. Erdoğan, M., & Uşak, M. (2005). Fen bilgisi öğretmen adayları memnuniyet ölçeğinin geliştirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 35-54.
13. Erhan, S.E., & Tamer, K. (2009). Doğu Anadolu bölgesi ilköğretim ve ortaöğretim okullarında beden eğitimi dersi için gereken tesis araç-gereç durumları ile öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumları arasındaki ilişkiler. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11 (3), 57-66.
14. Erkuş, A. (2012). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme–I: Temel kavramlar. Ankara: Pegem Akademi yayınları
15. Fedewa, A. L., & Ahn, S. (2011). The effects of physical activity and physical fitness on children's achievement and cognitive outcomes: a meta-analysis. Research quarterly for exercise and sport, 82(3), 521-535.
16. Güllü, M., & Güçlü, M. (2009). Ortaöğretim öğrencileri için beden eğitimi dersi tutum ölçeği geliştirmesi, Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 5-22.
17. Gürbüz, A., & Özkan, H. (2012). Determining the attudie of secondary school students toward physcal education of sport lesson (Muğla sample). Pamukkale Journal of Sport Science, 3,(2), 78-89.
18. Hoare, E., Milton, K., Foster, C., & Allender, S. (2016). The associations between sedentary behaviour and mental health among adolescents: a systematic review. International journal of behavioral nutrition and physical activity, 13(1), 108.
19. Kangalgil, M. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin özel alan yeterliklerine katılma ve sahip oluş derecelerinin incelenmesi. spor Bilimleri Dergisi, 25(2), 94-103.
20. Kline, R. B.(2016). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. The Guilford Press, New York: NY.
21. Lashwe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28, 563-575.
22. Mammen, G., & Faulkner, G. (2013). Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. American journal of preventive medicine, 45(5), 649-657.
23. Martin, M. W., Martin, S., & Rosengard, P. (2010). PE2GO: Program evaluation of a physical activity program in elementary schools. Journal of Physical Activity and Health, 7(5), 677-684.
24. MEB. (2018). Ortaokul Beden eğitimi ve Spor Dersi Öğretim Programı http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/2018120201950145BEDEN%20EGITIMI%20VE%20SPOR%20OGRETIM%20PROGRAM%202018.pdf (Erişim tarihi:10.09.2019).
25. Namlı, A., Temel, C., & Güllü, M. (2017). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin ürettikleri metaforlar. Kastamonu Education Journal, 25(2), 479-496
26. Özcan, G., & Mirzeoğlu, A. D. (2014). Beden eğitimi dersi öğretim programına ilişkin öğrenci, veli ve beden eğitimi öğretmenlerinin görüşleri. Amasya Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (1), 98-121
27. Pratt, H. D., Patel, D. R., & Greydanus, D. E. (2003). Behavioral aspects of children's sports. Pediatric clinics of North America, 50(4), 879-99.
28. Saçlı, F., Bulca, Y., Demirhan, G. & Kangalgil, M. (2009). Beden eğitimi öğretmenlerinin kişisel nitelikleri. Spor Bilimleri Dergisi, 20(4), 145-151.
29. Sağın, A. E., & Karabulut, Ö. (2019). Beden eğitimi ve spor dersine yönelik ortaokul öğrencilerinin değer düzeylerinin incelenmesi (Bağcılar ilçesi örneği). Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi, 2(2), 27-34.
30. Singh, A., Uijtdewilligen, L., Twisk, J. W., Van Mechelen, W., & Chinapaw, M. J. (2012). Physical activity and performance at school: a systematic review of the literature including a methodological quality assessment. Archives of pediatrics & adolescent medicine, 166(1), 49-55.
31. Şahin, A. E. (2009). Eğitim fakültesinde hizmet kalitesinin eğitim fakültesi öğrenci memnuniyet ölçeği (EF-ÖMÖ) ile değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(37), 106-122.
32. Şirinkan, A., Çalışkan E., Gündoğdu K., Şirinkan S., Bay E. ve Kürkçü R. (2008). İlköğretim 2. kademe öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersleri hakkındaki görüşleri (Erzurum ili örneği). Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(1), 52- 60.
33. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics (5th Ed.). Boston: Allyn And Bacon.
34. Taşmektepligil, Y., Yılmaz, Ç., İmamoğlu, O., & Kılcıgil, E. (2006). İlköğretim okullarında beden eğitimi ders hedeflerinin gerçekleşme düzeyi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(4), 139-147.
35. Ünlü, H., Sünbül, M., & Aydos, L. (2008). Beden eğitimi öğretmenleri yeterlik ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 23-33.
36. Uğraş, S., & Serbes, Ş. Beden eğitimi dersi mutluluk düzeyi ölçeği geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Journal of Global Sport and Education Research, 2(2), 1-10.
37. Vella, S. A., Cliff, D. P., Magee, C. A., & Okely, A. D. (2014). Sports participation and parent-reported health-related quality of life in children: longitudinal associations. The Journal of pediatrics, 164(6), 1469-1474.
38. Yangın, H. B., & Kırca, N. (2013). Antalya sağlık yüksekokulu hemşirelik öğrencilerinin memnuniyet düzeyleri ve etkileyen faktörler. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(1), 78-94.
39. Yıldırım, M. (2017). Spor tesisleri müşteri memnuniyeti ölçeği geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Eğitim Bilimleri ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(16), 157-176.
40. Walhead, T. L., & Buckworth, J. (2004). The role of physical education in the promotion of youth physical activity. Quest, 56, 285-301.
41. Worthington, R. L. ve Whittaker, T. A. (2006). Scale development research: A content analysis and recommendations for best practices. The Counseling Psychologist, 34(6), 806-838.