Modern Demokrasi ve Kurucu Önder: “Manderlay” Filmi Aracılığıyla Siyasal Bir Tartışma

Bu çalışma, yönetmen Lars von Trier’in “ABD: Fırsatlar Ülkesi” adlı üçlemesinin ikinci filmi olan Manderlay’de (2005) başlattığı sinematik düşünme etkinliğini modern siyaset felsefesine taşımaktadır. Politik bir kurmaca örneği olan film, yeni bir siyasal başlangıç eşiğindeki toplumların karşılaşabileceği sorunlara işaret etmektedir. Ayrıcalıklı ve hiyerarşik toplum düzeni üzerine kurulan despotik rejimlerin modern demokrasilere dönüşme süreci, modern siyaset felsefesinin de en çok tartıştığı konulardan biridir.Bu çalışmada yeni bir (siyasal) başlangıcın eşiğindeki topluma üç tema ekseninde bir projeksiyon tutulmaktadır: Doğa-medeniyet ikiliği, eski rejim ve kurucu önder. Bu kapsamda ilk olarak insanlığın -özellikle de Batı medeniyetinin- doğadakinden daha iyi bir düzen kurduğu yönündeki yerleşik önerme tartışmaya açılmaktadır. İkinci kısımda, feodal aristokratik unsurlarla bezeli despotik rejimlerin muhafazakâr savunusu ile ona karşı getirilen radikal değişim fikri konu edilmektedir. Son kısımda ise eski rejimi radikal bir şekilde rafa kaldıran kurtarıcı ve kurucu önder ile toplum arasındaki ilişki yorumlanmaktadır.

This study carries cinematic thinking, initiated by the director Lars von Trier through Manderlay, the second of his “USA: Land of Opportunity” trilogy, over to modern political philosophy and discusses the establishment of a democratic social and political order. The film, which is an example of political fiction, points to the problems that societies on the threshold of a new political beginning may encounter. The process of transformation of despotic regimes founded on a privileged and hierarchical social order into modern democracies is also one of the most debated topics in modern political philosophy. In this study, a projection is made on society on the threshold of a new (political) beginning in three themes: Nature-civilization duality, the old regime and the founding leader. In this context, firstly, the established proposition that humanity - especially Western civilization - has established a better order than that in nature are discussed. In the second part, the conservative defense of despotic regimes adorned with feudal aristocratic elements and the idea of radical change brought against them are discussed. In the last part, the relationship between the savior leader who radically shelves the old regime and the society is interpreted.