Türkiye’nin Avrupa Birliği Çevre Politikalarına Uyum Sürecinin Değerlendirilmesi

In the 1970s, awareness of the environment initiated by the Club of Rome has been the starting point of a continuous process developing within the EU. In the next process, the measures to be taken and considered policies to be implemented about environment are objectified by in the framework of agreements, strategy papers and Environment Action Programmes.

Turkey, primarily approaches environmental issues within the framework of development plans. In the development process of development plans, the adaptation of Turkish environmental policies to the EU policies  is the main purpose of the study. In this context, firstly Turkey and EU was compared in terms of legislations. Then the public and private sector’s environmental protection expenditures and investments was compared in terms of economy, and in this sense, Turkey’s recent situation in adaptation process to environmental policies have been assessed. Accordingly, it is concluded that Turkey needs to determine and adopt more accessible policies to be  harmonized with the EU in terms of environmental policies.

1970’li yıllarda Roma Kulübü tarafından başlatılan çevre konusundaki farkındalık, AB’de sürekli olarak gelişen bir sürecin başlangıç noktasını oluşturmuştur. Sonraki süreçte çevreyle ilgili alınması gereken önlemler ve uygulanması düşünülen politikalar, anlaşmalar, strateji belgeleri ve Çevre Eylem Programları kapsamında somutlaştırılmıştır.

Türkiye, çevre konusunu öncelikle kalkınma planları çerçevesinde ele almıştır. Kalkınma planlarının gelişme sürecinde, Türk çevre politikalarının AB politikalarına uyumu çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Bu çerçevede ilk olarak Türkiye ve AB mevzuat olarak karşılaştırılmıştır. Daha sonra ekonomik açıdan kamu ve özel sektörün çevresel koruma, harcamalar ve yatırımları da karşılaştırılmış ve bu doğrultuda Türkiye’nin çevre politikalarına uyum sürecindeki son durumu değerlendirilmiştir. Buna göre Türkiye’nin AB’ye çevre politikaları açısından uyumu için daha ulaşılabilir politikalar belirlemesi ve hayata geçirmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.