Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ile Göç İdaresi Bağlamında Türkiye’nin Yeni Göç Siyaseti
Öz
Anahtar Kelimeler
Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu,Göç Siyaseti,Göç İdaresi
Kaynakça
- Abadan-Unat, N. (2002). Bitmeyen Göç Konuk İşçilikten Ulus Ötesi Yurttaşlığa. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Ağanoğlu, H. Y. (2001). Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Balkanların Makûs Talihi Göç. İstanbul: Kum Saati.
- Akgündüz, A. (1998). Migration toandfromTurkey, 1783–1960: Types, numbersandethno‐religiousdimensions. Journal of Ethnicand Migration Studies. 24(1): 97-120.
- Aygün, M. Ve Kaya, C. (2016). Yabancılar ve Uluslararası Koruma Hukukunda Kalıcı Bir Çözüm Olarak Yerel Entegrasyon. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 7(1): 87-142.
- Barut, I. (2018). Osmanlı Dönemi’nde Gerçekleşen Göçlerin Kurumsallaşma ve Göç Politikaları Üzerindeki Etkileri. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi. 40(2): 161-190.
- Buz, S. (2008). Türkiye’deki Sığınmacıların Sosyal Profili. Polis Bilimleri Dergisi. 10(4): 1-14.
- Çelik, N. B. (2015). Türk Hukukunda Uluslararası Koruma Başvurusunda Bulunan veya Uluslararası Korumadan Yararlanan Yabancıların Hak ve Yükümlülükleri. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 6(3): 67-148.
- Çetin, N. (2010). 1914 Osmanlı-Yunan Nüfus Mübadelesi Girişimi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 24: 149-175.
- Demirtaş, M. (2011). Osmanlıya Gelen Kırım ve Kafkasya Göçmenlerinin Sorunları. Bilig-Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi. 57: 17-44.
- Deniz, O. (2011). 1990 Sonrasında Türkiye’ye Yönelen Sığınma Hareketleri ve Etkileri. TÜCAUM VI. Ulusal Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı (ss. 93-102), Düzenleyen Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi. Ankara. 3-5 Kasım 2010.