Şizofreni Hastalarının Sosyal Yaşamları ve Sosyal Hizmet İlişkisi: Kütahya İli Örneği
Öz
Şizofreni hastalığı, ağır psikiyatrik hastalıklardan biridir. Bu hastalık, bireyi fiziksel olarak etkilediği gibi psikososyal açıdan da etkilemektedir. Bu çalışma; şizofreni tanısıyla tedavi gören bireylerin hastalık ile baş etme stratejilerini, aileleri ve çevreleriyle olan ilişkilerini, aldıkları kurumsal sosyal destek çerçevesinde değerlendirmeyi amaçlayan, Sosyal Hizmet bilim dalı perspektifinden gerçekleştirilmiş nitel bir araştırmadır. Çalışmaya katılmayı kabul eden şizofreni tanısı almış, Kütahya İlinde yaşayan ve Kütahya S.B.Ü. Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden hizmet alan kişi sayısı 9’dur. Bu 9 katılımcının 3'ü kadın, 6'sı erkektir. Çalışma ile birlikte; hastanın psiko-sosyo-ekonomik destek varlığının hastalığın sağaltımına etkisi açıklanmış ve çalışma sonucunda da bu durumun, hastaların tedaviye uyum sağlamalarını kolaylaştırdığı belirlenmiştir. Bunun yanında, hastaların farkındalığının sağlandığı görülmüştür. Hastanın tedaviye uyumunu artırmak için kullandığı ilaçlar hakkında eğitim verilmesi ve sosyal çevrelerinin sürece dahil edilmesi verilebilecek önerilerdendir. Bireylerin sosyal yaşamda daha fazla yer almaları sağlanarak; tedaviye uyumlarının artacağı, günlük yaşamın gereklerini yerine getirebilecek durumda olmalarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Kütahya S.B.U. Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Teşekkür
Araştırmada emeği geçen herkese teşekkürler...
Kaynakça
- Aktürk Demir, A. (2011). A'dan z'ye hastalıklar. İstanbul: Ozan Yayıncılık.
- Bademli, K. ve Çetinkaya Duman, Z. (2013). Şizofren hastalarının bakım verenleri. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 5(4), 461-478. [Çevrim-içi: http://www.psikguncel.org/archives/vol5/no4/cap_05_29.pdf], Erişim tarihi: 29.05.2020.
- Cüceloğlu, D. (2011). İnsan ve Davranışı. Remzi Kitabevi.
- Danış, Z. (2007). Sosyal hizmet mesleği ve disiplininde sosyal politikanın yeri ve önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 18(2), 51-64.
- Demirkol, M.E. ve Tamam, L. (2016). Psikiyatrik bozukluklarda tedavi uyumu. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 8(1), 85-93. [Çevrim-içi: http://www.cappsy.org/archives/vol8/no1/cap_08_01_08.pdf], Erişim tarihi: 29.05.2020.
- Deveci, A. ve Esen Danacı, A. (2006). Şizofrenide erken uyarıcı belirtiler. Düşünen Adam, 19(1), 20-23. [Çevrim-içi: https://dusunenadamdergisi.org/storage/upload/pdfs/1586437221-tr.pdf], Erişim tarihi: 29.05.2020.
- Dilbaz, N. ve Enes Darçın, A. (2011). Şizofreni ve madde kullanım bozukluğu eş tanılı hastalarda tedavi. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 21(1), 80-90. [Çevrim-içi: http://www.psikofarmakoloji.org/pdf/21_1_14.pdf], Erişim tarihi: 29.05.2020.
- Erbaş, O. (2018). Psikiyatrinin kara kitabı: beyninizi yakmaya hazır mısınız?. İstanbul: Siyah Kuğu Yayınevi.
- Gülseren, L. (2002). Şizofreni ve aile: güçlükler, yükler, duygular, gereksinimler. Türk Psikiyatri Dergisi, 13(2), 143-151.
- Hasgül, E. (2016). Evde bakım hizmetlerinde sosyal hizmet uzmanlarının işlevleri ve rolleri. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, (7), 14-21. [Çevrim-içi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/tshd/issue/52312/684981], Erişim tarihi: 29.05.2020.