Rehberlik Ve Araştırma Merkezlerinde Çalışan Rehber Öğretmenlerin Özel Eğitimde Rehberlik Ve Psikolojik Danışmaya Yönelik Öz Yeterlik Algıları

Cilt: 4 Sayı: 6 23 Temmuz 2016
Salih Faik Gürbüz , Hasan Bozgeyikli
PDF İndir
TR EN

Rehberlik Ve Araştırma Merkezlerinde Çalışan Rehber Öğretmenlerin Özel Eğitimde Rehberlik Ve Psikolojik Danışmaya Yönelik Öz Yeterlik Algıları

Öz

Bu araştırmada, rehberlik ve araştırma merkezlerinde çalışan rehber öğretmenlerin Özel Eğitimde Rehberlik ve Psikolojik Danışmaya Yönelik Öz Yeterlik Algıları cinsiyet, eğitim düzeyi, kıdem, mezun olunan bölüm ve ailesinde engelli bireyin olup olmaması gibi değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Genel tarama modelinin kullanıldığı araştırmada, araştırmanın örneklemini 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı 35 ilde bulunan rehberlik araştırma merkezlerinde görev yapan 254 rehber öğretmen oluşturmaktadır. Araştırma verileri araştırmacılar tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu ve “Rehber Öğretmen Özel Eğitim Öz Yeterlik Ölçeği” Kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerin yanında bağımsız gruplar için t testi ve Tekyönlü varyans analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre rehberlik araştırma merkezlerinde görev yapan öğretmenlerin özel eğitim özyeterlik düzeylerinin cinsiyete göre farklılaşmadığı ancak, kıdem, ailesinde engelli birey olma durumu ve mezun olunan program açısından anlamlı düzeyde farklılıklar bulunduğu tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara dayalı öneriler getirilmiştir

Anahtar Kelimeler

Rehberlik ve Araştırma Merkezi, Öz Yeterlik, Özel Eğitimde Öz Yeterlik, Rehber Öğretmen

Kaynakça

  1. Acar, T.,(2007). Öz-Yeterlilik (Self-Efficacy) kavramı üzerine. 4 Aratıl 2013 ta-rihinde http://tulin.likya.org/Egitimle/ Oz_yeterlik _T.Acar_pdf. Adresinden erişilmiştir.
  2. Akkoyunlu, B., Kurbanoğlu S.,(2003). "Öğretmen Adaylarının Bilgi Okur Yazarlığı ve Bilgisayar Öz Yeterlik Algıları Üzerine Bir Çalışma”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, sayı: 24, Ankara, s. 1-10.
  3. Aksoy, V., Diken, İbrahim H.,(2009). "Rehber Öğretmen Özel Eğitim Öz Yeterlik Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması". Ankara Üniversitesi Eğilim Bilimleri Fakültesi Dergisi, s. 29-37.
  4. Aksoy, V., Diken, İbrahim H.,(2009). “Annelerin Ebeveynlik Öz Yeterlik Algıları ile Gelişimi Risk Altında Olan Bebeklerin Gelişimleri Arasındaki İlişkiyi İnceleyen Araştırmalara Bir Bakış Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, s. 59-68.
  5. Akyol, B.,(2007). Eğitim Örgütlerinde İnsan Kaynaklan Uygulamalarının Öğ-retmen Performansına Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
  6. Aydın, O.(2011). Çalışanların Öz Yeterlilik Algılarının Yaşam Doyumları Üzerine Etkisi: Okul Yöneticileri Üzerine Bir Araştırma, KTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Bölümü, Trabzon,
  7. Bandura, A. (1982). Self-Efficacy Mechanism in Human Agency. American Psychologist, 37, s.122-147.
  8. Bozgeyikli, H., Bacanlı, D.,(2009). İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Mesleki Karar Verme Yetkinliklerinin Yordayıcılarının İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, s. 125-136.
  9. Bozgeyikli, H.,(2004). Meslek Kararı Verme Yetkinlik Ölçeğinin Geliştirilmesi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:11, s.221-234
  10. Bozgeyikli, H.,(2005). Mesleki Grup Rehberliğinin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerin Meslek KararıVermede Kendilerini Yetkin Görme Düzeylerine Etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.

Kaynak Göster

APA
Gürbüz, S. F., & Bozgeyikli, H. (2016). Self Efficacy Perceptions for Guidance and Psychological Counselling on Special Education of The Counselors Working in Guidance And Research Centers. OPUS International Journal of Society Researches, 4(6), 79-99. https://izlik.org/JA84CL34RH