Eğitime Erişim, Yoksulluk ve Formel/Enformel İş-gücü Olarak Üniversite Gençliği: “İstihdam İçin mi Eğitim? Eğitim İçin mi İstihdam?”

Yükseköğretim öğrencilerinin yeterli ekonomik kaynaklara sahip olmaması, ayrıca kredi, burs, yurt gibi çeşitli destek mekanizmalarının yetersiz kalması nedeniyle; beslenme, barınma, ulaşım, sağlık gibi çeşitli alanlardaki temel ihtiyaçlarını karşılayamadığı ve eğitim yaşamlarını sürdürebilme noktasında problemler yaşadığı gözlenmektedir. Dolayısıyla eğitim sürecine dâhil olmak kadar eğitimi sürdürebilmek de önemli bir meseledir. Bu durum “istihdam için mi eğitim?” yoksa “eğitim için mi istihdam?” sorusunu akla getirmektedir. Yoksul öğrenciler için ikinci soru birincisine göre anlamlı durmaktadır. Bu çalışma üniversite gençliğini; eğitime erişim, yoksullukla mücadele ve formel/enformel işgücü kullanımı üzerinden ele almaktadır. Buna göre tarım, imalat, inşaat, turizm gibi emek-yoğun sektörlerde; güvencesiz, düşük ücretli, geçici/mevsimlik işgücü olarak formel/enformel bir şekilde istihdam edilen üniversite öğrencileri araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Buradan hareketle üniversite öğrencilerinin formel/enformel olarak istihdam edildikleri alanların ve istihdam koşullarının tespit edilmesi, ayrıca yoksulluk ve eğitime erişim arasındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırma, Akdeniz Üniversitesi’nde öğrenim görmekte olan 22 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin; eğitim yaşamlarını sürdürebilmek, “mutlak” ve/veya “göreli” yoksulluklarını telafi etmek, ayrıca diğer gençler gibi tüketime dâhil olma beklentisiyle formel/enformel sektörlerde güvencesiz, düşük ücretli, geçici/mevsimlik işgücü olarak çalışmak zorunda oldukları belirlenmiştir. 

It is observed that university students have failed to meet their basic needs in various fields such as nourishment, accommodation, transport and healthcare and have confronted some problems in maintaining their student life owing to the financial inabilities, as well as the lacking support mechanisms such as student loans, scholarship and dormitory facilities. Consequently, it is a matter of fact that maintaining the ongoing higher education process for students is as important as getting involved into academic life itself. This situation is redolent of the following questions raised as such; “Education for Employment? Or Employment for Education?” For those needy students, the latter question seems more reasonable than the former one. This study deals with the university youth in terms of their access to higher education, their struggling against poverty and their utilisation as formal/informal workforce. Accordingly, the university youth that is formally/informally employed as uninsured, low-paid, temporary/seasonal workforce in the labour-intensive sectors such as agriculture, manufacture, construction and tourism constitutes the sample of this research. Proceeding from this point, the determination of the fields the students formally/informally employed in and the related employment conditions, as well as the introduction of the relationship between poverty and access to higher education are aimed at this study. The research has been carried out with 22 students who study at the Akdeniz University. During this study, semi-structured interview form has been utilised as a means for data collection. The data obtained meanwhile have been evaluated by means of the content analysis.  As a consequence, it has been determined that the university students had to work in order to compensate their  “absolute” and/or “relative” poverty and to maintain their education life as being uninsured, low-paid and temporary/seasonal workforce in the sector just like the other youths that have the expectation of getting involved in the consumption circle.