Araştırma Makalesi

Akademik Kendini Engelleme Ölçeği’ni Türkçeye Uyarlama Çalışması

Cilt: 8 Sayı: 15 31 Ağustos 2018
PDF İndir
TR EN

Akademik Kendini Engelleme Ölçeği’ni Türkçeye Uyarlama Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı Urdan ve Midgley (2001) tarafından geliştirilmiş olan Akademik Kendini Engelleme Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışmasının yapılmasıdır. Araştırma İstanbul ilinde iki ortaokul ve iki lisede öğrenim gören 828 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada açımlayıcı faktör analizi için 405 öğrenciyi kapsayan Araştırma Grubu I ile doğrulayıcı faktör analizi için 423 öğrenciyi kapsayan Araştırma Grubu II ile çalışılmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları orijinal formda olduğu gibi tek faktörlü yapının iyi uyum verdiğini göstermiştir (𝑥2/sd=1,12, p<.001, RMSEA=.018, RMR=.030, GFI=.992, AGFI=.981, CFI=998, NFI=975, RFI=975, IFI=998, TLI=997). Ölçeğin Cronbach alpha iç tutatlılık katsayısı .81 olarak bulunmuştur. Ölçeğin maddelerinin ayırt etme gücünü belirlemek için yapılan madde analizine göre ölçeğin düzeltilmiş madde-toplam korelasyonları .48 ile .63 arasında değerlere sahiptir. Ölçek için yapılan geçerlik güvenirlik analiz sonuçları ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Akademik kendini engelleme,geçerlik,güvenirlik

Kaynakça

  1. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (19. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
  2. Cavendish, S. (2004). Self-efficacy and use of self-regulated learning strategies and academic self-handicapping among students with learning disabilities. Unpublished doctoral dissertation. Wayne State University.
  3. Covington, M. V. (1992). Making the grade: A self-worth perspective on motivation, and school reform. New York: Cambridge University Press.
  4. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
  5. Elliot, A. J. ve Church, M. A. (2003). A motivational analysis of defensive pessimism and self-handicapping. Journal of Personality, 71, 369-396.
  6. Harris, R. N. ve Snyder, C. R. (1986). The role of uncertain self-esteem in self-handicapping. Journal of Personality and Social Psychology, 51, 451-458.
  7. Kalaycı, Ş. (2014). Spss uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayınları.
  8. Leondari, A., ve Gonida, E. (2007). Predicting academic self-handicapping in different age groups: The role of personal achievement goals and social goals. British Journal of Educational Psychology, 77, 595-611.
  9. Lovejoy, C. M. (2008). The influence of goal orientation and goal context on self- handicapping behavior. Northern Illinois University, Unpublished masters’ thesis.
  10. Marsh, H. W., Balla, J. R., et al. (1988). “Goodness-of-Fit Indexes in Confirmatory Factor Analysis: The Effect of Sample Size”. Psyc-hological Bulletin, (103), 391-410.