Türkiye’de Milli Parklar Konusunda Hazırlanan Lisansüstü Tezlerin Genel Eğilimleri
Öz
Bu çalışmadaki temel amaç; Türkiye’de millî parklar konusunda yapılan lisansüstü tez çalışmalarını tespit edip; tezlerin yapıldığı üniversite ve yılına, tezlerin yapıldığı bilim dalına, tezlerin türüne, millî park kategorisine, tezde geçen millî park sayısına ve temasına gore anahatlarıyla sınıflandırarak tezlerin eğilimlerini belirlemektir. Çalışma, millî parklar konusunda bugüne kadar yapılan lisansüstü tezlerin farklı kıstaslara gore değerlendirilmesini konu edindiğinden, araştırmacılara ve konuya ilgi duyanlara ışık tutacağı düşünüldüğü için önem arzetmektedir. Çalışmada YÖK Ulusal Tez Veri Tabanında yeralan 172 yüksek lisans ve 70 doktora tezi incelenmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen tezler “Yayın Sınıflama Formu” kullanılarak ele alınmış ve nitel araştırmalarda kullanılan içerik analizi yönteminden yararlanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, millî park konusundaki lisansüstü tezler önemli oranda biyoloji, orman mühendisliği ve peyzaj mimarlığı alanında yazılmıştır. Ayrıca en fazla tez çalışmasının 2017 yılında yapıldığı bunların çoğunluğunun da yüksek lisans tezi olduğu belirlenmiştir. Hem yüksek lisans hem de doktora tezlerinde sıklıkla çalışılan konuların başında “kullanma, koruma ve değerlendirme”, “flora inceleme”, “fauna inceleme” ve “turizmsel değerlendirmenin” geldiği tespit edilmiştir. Ayrıca hazırlanan tezlerde, milli parkların türüne gore kıyaslandığında dengesiz bir dağılım olduğu göze çarpmaktadır. Tezleri çerisinde “doğal” millî parkların daha fazla çalışıldığı, buna karşın “tarihî” millî parkların ise çok az sayıda çalışıldığı görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Millî park,lisansüstü tezler,içerik analizi,çalışma eğilimleri.
Kaynakça
- Çalık, M., Ünal, S., Coştu, B. ve Karataş, F.Ö. (2008). Trends in Turkish science education. Essays in Education, Special Edition, 23-45.
- Çifçi, T. (2017). Türkiye’de coğrafya eğitimi alanında yapılan lisansüstü tezlerin (2006-2017) eğilimleri. Journal of History Cultureand Art Research, 6(4), 864-887.
- Değirmençay, Ş. A. ve Cin, M. (2016). Türkiye’deki deprem eğitimi araştırmaları: betimsel içerik analizi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 301-314.
- Geçit, Y. (2010). Coğrafya eğitimi araştırmalarında temel yönelimler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(2), 923-987.
- Kaya, M. F. (2013). Coğrafya eğitiminde yönelimler: 2012 yılına kadar yapılan lisansüstü tezler üzerine bir meta-analiz çalışması. Marmara Coğrafya Dergisi, 27, 282-313.
- Kuş, Z. ve Yakar, H. (2017). Türkiye’de demokrasi eğitimi alanında yapılan araştırmalarda eğilim: bir içerik analizi çalışması. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7(3), 486-513.
- Lin, T.C., Lin, T.J. and Tsai, C.C. (2014). Research trends in science education from 2008 to 2012: A systematic content analysis of publications in selected journals. International Journal of Science Education, 36(8), 1346-1372.
- Miles, M. B. and Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded source book (2nd Ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
- Neuman, W. L. (2010). Toplumsal araştırma yöntemleri: Nicel ve nitel yaklaşımlar I-II. Cilt (5.Basım). (Çev: Özge, S.). İstanbul: YayınOdası.
- Oruç, Ş. ve Ulusoy, K. (2008). Sosyal bilgiler öğretimi alanında yapılan tez çalışmaları. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 121-132.