Esping-Andersen’in Refah Devleti Sınıflandırması ve Makro Sosyal Hizmet Uygulamaları Temelinde Türkiye’nin Konumu

Policies regarding the social problems of individuals in the social environment, collective regulations for the change and development of society are macro social work practices. Macro social work practices are interpreted in different forms within each country's specific sociopolitical and cultural dynamics. In order for social workers to implement macro practices, they must have social policy knowledge. In this context, it would not be the right choice to take action without knowing which welfare regime Turkey falls within and without understanding the similar countries and the common characteristics. Moreover, as human needs increase and diversify, the desire to embrace the welfare state will also increase. The term welfare state, on the one hand, stands for strong and wealthy countries, and on the other hand, refers to states that offer social rights and social policies to its citizens at a high level. Nowadays, the most accepted, criticized and referenced source by the scientific circles is Esping-Andersen’s welfare state classification. Esping-Andersen classified the social stratification in terms of the common characteristics of welfare states by taking market and family practices as a basis. In this respect, the study aims to summarize Esping-Andersen’s welfare state classification in general terms. On the other hand, the desire to explain Turkey’s position among the welfare states in terms of macro social work practices is the main concern of this study. The social work profession is an advanced profession and discipline within the social welfare field. In this sense, social services are generally public services oriented towards the problems and needs of the citizens regarding social functionality and can be discussed at the macro level with social welfare policies. In the following years, it is thought that comprehensive studies will be carried out on the welfare state and social policy in the social work field. In this study, it is aimed to scale university students’ leisure time activities.

Sosyal çevre içindeki bireylerin sosyal sorunlarına yönelik politikalar, toplumun değişimi, gelişmesi için kolektif bir biçimde yapılan düzenlemeler makro sosyal hizmet uygulamalarıdır. Makro sosyal hizmet uygulamaları, her ülkenin kendine özgü sosyopolitik ve kültürel dinamikleri içerisinde farklı şekillerde yoğrulmaktadır. Sosyal hizmet uzmanlarının makro uygulama gerçekleştirebilmesi için sosyal politika bilgisinin mutlaka olması gerekir. Bu bağlamda Türkiye’nin hangi refah refiminde yer aldığını bilmeden, benzediğimiz ülkeleri ve ortak özellikleri anlamadan yola çıkmamız pek doğru bir tercih olmayacaktır. Dahası, insan ihtiyaçları arttıkça, çeşitlendikçe refah devletiyle kucaklaşma isteği de artacaktır. Refah devleti tabiri bir yandan güçlü, zengin ülkeleri simgelerken bir yandan da vatandaşlarına sosyal hakları, sosyal politikaları üst düzeyde sunan devletleri ifade etmektedir. Bugün bilim çevrelerince en çok kabul gören, eleştirilen ve referans alınan başvuru kaynağı Esping-Andersen’in refah devleti sınıflandırmasıdır. Esping-Andersen’in refah rejimi, piyasayı, aile pratiklerini ve sosyal tabakalaşmayı göz önünde bulundurarak refah devletlerini sınıflandırmaktadır. Çalışma bu yönüyle Esping-Andersen’in refah devleti sınıflandırmasını ana hatları ile özetleme amacı taşımaktır. Diğer taraftan Türkiye’nin refah devletleri arasındaki pozisyonunu makro sosyal hizmet uygulamaları açısından açıklama isteği de bu çalışmanın başlıca kaygısıdır. Sosyal hizmet mesleği, sosyal refah alanı içerisinde gelişmiş bir meslek ve disiplindir. Bu anlamda sosyal hizmetler, vatandaşın sosyal işlevsellikle ilgili sorun ve ihtiyaçlarına yönelen genellikle kamusal nitelikli hizmetler olup sosyal refah politikaları ile makro düzeyde ele alınabilir. İlerleyen yıllarda sosyal hizmet alanında refah devleti ve sosyal politika konuları ile ilgili kapsamlı çalışmaların yapılacağı düşünülmektedir.