Dönüştürücü Liderlik ile Rekabet Üstünlüğü Performansı Arasındaki İlişkide Etkileşimsel Liderliğin Aracılık Rolü
Öz
Dönüştürücü liderlik ile rekabet üstünlüğü performansı arasındaki ilişkide etkileşimsel liderliğin aracılık rolünü belirlemek amacıyla ele alınan bu çalışma, örneklem olarak Kars ve ilçelerinde faaliyette bulunan 3, 4 ve 5 yıldızlı otel işletmelerinde çalışan 258 personeli kapsamaktadır. Kolayda örneklem yönteminin kullanıldığı çalışmada veriler demografik, dönüştürücü liderlik, rekabet üstünlüğü performansı ve etkileşimsel liderliği içeren soruların yer aldığı anket tekniğiyle elde edilmiştir. Elde edilen veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Çalışmada kullanılan ölçeklerin geçerlilik ve güvenirliliklerini test etmek için açımlayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ulusal ve uluslararası literatürde değişkenlere yönelik olarak yapılmış çalışmalar ışığında hipotezler oluşturularak korelasyon ve çoklu regresyon analizleri ile test edilmiştir. Aracılık rolünün tespit edilmesinde Sobel testinden yararlanılmış ve sonuçlar bu doğrultuda yorumlanmıştır. Analizler neticesinde elde edilen bulgularda dönüştürücü liderlik ile rekabet üstünlüğü performansı arasında düşük, alt boyutu olan vizyon-ilham verme ile yüksek bir ilişki tespit edilirken, rekabet üstünlüğü performansının sağlanmasında dönüştürücü ve etkileşimsel liderliğin önemli derecede etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca dönüştürücü liderlik ile rekabet üstünlüğü performansı ilişkisinde etkileşimsel liderliğin kısmi aracılık rolü üstlendiği tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Dönüştürücü liderlik,Etkileşimsel Liderlik,Rekabet,Rekabet Üstünlüğü,Performans
Kaynakça
- Aliyev Y., (2014). Örgütsel sosyalleşme ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişki: bir araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Erzurum.
- Ashforth, B.E. ve Mael, F. (1989). Social identity and the organization. Academy of Management Review, 14, 20 – 39.
- Balcı A., Baltacı A., Fidan T., Cereci C. ve Acar U.(2012). Örgütsel sosyalleşmenin, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlıkla ilişkisi: İlköğretim okulu yöneticileri üzerinde bir araştırma, Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2 (2),47-74.
- Batmaz, N. Y. ve Gürer, A. (2016). Dönüştürücü liderliğin çalışanların içsel motivasyonu üzerindeki etkisi: Yerel yönetimlerde karşılaştırmalı bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2), 477-492.
- Boroş, S. (2008). Organizational identification: Theoretical and empirical analyses of competing conceptualizations. Cognition, Brain, Behavior, 12(1), 1-27.
- Celep, C. (2004). Dönüşümsel liderlik. Ankara: Anı Yayıncılık.
- Cüce H., Güney S. ve Tayfur, Ö.( 2013). Örgütsel adalet algılarının örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik olarak bir araştırma, H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi,31(1), 1-30
- David H.(1990). Managing high-tech product cycles. Academy of Management Executive,6(2), 51.
- Demirel, E. T., Derin, N. ve Çakınberk, A. (2011). Örgütsel özdeşleşmenin örgütsel bağlılıkla biçimlenmesi: Malatya ve Tunceli özel eğitim kurumları örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi 3(1), 89-121.
- Demirtaş, H.A.(2003). Sosyal kimlik kuramı, temel kavram ve varsayımlar, İletişim Araştırmaları, 1(1), 123-144.