Destek Personellerinin İletişim Becerileri ve Empati Düzeylerinin Belirlenmesi: Kamu Hastanelerinde Bir Uygulama
Öz
Sağlık hizmeti sunucularının
empati davranışları ile iletişim becerilerinin yüksek olması daha iyi sağlık
sonuçlarına, kaliteli bakıma, hastanın tedaviye daha etkin katılımına ve yüksek
hasta memnuniyetine ulaşılması açısından önemlidir. Bu çalışmanın amacı, kamu
hastanelerinde çalışan hasta kayıt ve karşılama personeli, hastane servisleri
temizlik personeli ile hasta destek ve taşıma personellerinin iletişim
becerileri ve empati eğilim düzeylerinin belirlenmesi ve aralarındaki ilişkinin
ortaya konmasıdır. Tanımlayıcı tipteki bu araştırma, Ocak-Haziran 2015
tarihleri arasında, Kocaeli’deki tüm kamu hastanelerinde (dokuz hastane)
yürütülmüştür. Araştırmaya hastanelerde çalışan 387 destek personeli (hasta
kayıt ve karşılama personeli, hastane servisleri temizlik personeli, hasta
destek ve taşıma personelleri) katılmıştır. İletişim Becerileri ve Empati
Eğilim Ölçekleri kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; destek personelin
iletişim beceri ve empati eğilim düzeylerinin orta düzeyde olduğu, kadınların
erkeklere göre daha yüksek iletişim becerileri (zihinsel ve davranışsal) ve
empati eğilim düzeyine sahip olduğu, toplam hizmet süresi ile duygusal,
davranışsal ve genel iletişim becerileri arasında istatistiksel açıdan anlamlı
ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca iletişim becerileri alt boyutları ile empati
eğilim düzeyleri arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki
olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, destek personellerinin iletişim becerileri
ve empati düzeylerinin arttırılmasına yönelik, etkili ve sürekli hizmet içi
eğitimlerin düzenlenmesi gerektiği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akgün, R. ve Çetin, H. (2018). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerinin ve empati düzeylerinin belirlenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3), 103-117.
- Arifoğlu, B. ve Sala-Razı, G. (2011). Birinci sınıf hemşirelik öğrencilerinin empati ve iletişim becerileriyle iletişim yönetimi dersi akademik başarı puanı arasındaki ilişki. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 4(1), 7-11.
- Bahar, E. (2016). İletişim. Ankara:Detay Yayıncılık.
- Barrett, M. G. (2016). The relationship between empathy and humor styles and secondary traumatic stress in the public mental health workplace. Doctoral dissertation, Antioch University Santa Barbara, CA.
- Bauchat, J. R., Seropian, M. ve Jeffries, P. R. (2016). Communication and empathy in the patient-centered care model-why simulation-based training is not optional. Clinical Simulation in Nursing, 12 (8), 356-359.
- Bekcan, S. (2015). İletişim becerileri, motivasyon ve sağlık çalışanları. Yayınlanmamış doktora tezi. Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
- Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanılarak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2(1-2), 155-190.
- Ersanlı, K. ve Balcı, S. (1998). İletişim becerileri envanterinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (10), 7-12.
- Fujimori, M., Shirai, Y., Asai, M., Kubota, K., Katsumata, N. ve Uchitomi, Y. (2014). Effect of communication skills training program for oncologists based on patient preferences for communication when receiving bad news: a randomized controlled trial. Journal of Clinical Oncology, 32(20), 2166-2172.
- Harlak, H., Gemalmaz, A., Gurel, F. S., Dereboy, C. ve Ertekin, K. (2008). Communication skills training: Effects on attitudes toward communication skills and empathic tendency. Education for Health, 21(2), 1-6.