Propagandada Etik Kaygı

The concept of propaganda is not as easy to define as it is usually assumed because it is not something very explicit. The main function of propaganda is to make a mass believe a certain opinion and unite it around that. There are no individuals in the target of propaganda. Its purpose is to attract the attention of its target mass and to influence it. That’s why, it hasn’t got much to do with the mind and intelligence. On the contrary, it has to use a plain language and to adress the emotions of the target mass as much as possible. The level of achievement of propaganda depends on a large scale on how much successful it is in forming the general viewpoint and particularly impressing the emotions of the crowd in target. The only goal here is to achieve the goal in some way as soon as possible. To shed light on the essence of propaganda, it can be said that it means affecting the feelings and actions of the mass deeply through the manipulation of specific ideas and discourses. The purpose of this article is to offer a considerable amount of information so as to clarify the relation between the concept of propaganda and ethics in general. Nowadays, in democratic, technological, post-industrial information society, propaganda seems to be more systemic, furtive and insidious. The new instruments of mass media such as advertising, public relations, perception management, and other tools of persuasion are much more propagandistic than the tools used by totalitarian dictators of days gone by. The thing that has changed owing to propaganda through time is this alone. In this article, the question “Is there any place for ethical concern in propaganda?” was discussed at full lenght. Besides, the study was prepared and written by means of the method of literature review.

Her zaman biraz gizli, kapalı ve sinsice bir durum olması nedeniyle, propaganda kavramını tanımlamak sanıldığı kadar kolay değildir. Propagandanın temel işlevi belirli bir görüşü anlatıp benimsetmek ve o görüş etrafında olabildiğince kalabalık bir taraftar kitlesi oluşturmaktır. Propagandanın hedefinde bireyler yoktur. Onun amacı, hedefindeki kitlenin dikkatini çekmek, onu etkilemek ve yönlendirmektir. O yüzden anlaşılır bir dil kullanmak ve akıldan ziyade duygulara hitap etmek zorundadır. Propagandanın başarı düzeyi, içeriğinin yalınlığı ve kitlenin duygularını ne kadar harekete geçirdiğine bağlıdır. Tek amaç, hedefe bir şekilde ulaşmaktır. Propagandayı özetlemek gerekirse, belirli düşünce ve söylemlerin manipülasyonu yoluyla kitlenin davranışını etkileme tekniği olduğunu söylemek yerinde olacaktır. Bu makalenin amacı, propaganda kavramı ile etik kaygı ve kurallar arasındaki ilişkiye ışık tutmaya yarayacak miktarda bir bilgi demeti sunabilmektir. İçinde yaşadığımız demokratik, teknolojik ve post-endüstriyel toplumda, propagandanın eski örneklerine kıyasla daha sistemik, kurnazca ve sinsice işlediği kesindir.  Kitle iletişiminin yeni araçları olan reklamcılık, halkla ilişkiler, algı yönetimi ve diğer bazı araçların, kitlelerin iknası konusunda eski zamanların diktatörlerinin kullandığı geleneksel araç ve yöntemlerden çok daha etkili olduklarında hiçbir kuşku yoktur. Geçen onca zaman içinde, propagandanın işleyişi ile ilgili olarak değişen tek şey budur. Literatür taraması yöntemiyle hazırlanmış olan bu makalede, “Propagandada etik kaygı ve kurallara yer var mıdır?” sorusu masaya yatırılmış ve olgunun özüne odaklanılarak yeterince ayrıntılı bir biçimde tartışılmıştır.