Otantiklik ve Metalaşma Kavramlarının Turizmin Sürdürülebilirliği Çerçevesinde Taraklı ve Cumalıkızık Bölgeleri Üzerinden Okunması

Modernleşme ile birlikte kalabalıklaşan şehirler ve bu yaşamın sunduğu tektipleşen hayatlar, kişilerin turizmden beklentisini değiştirerek özellikle kırsal alanlardaki yaşantıyı deneyimlemeyi çekici hale getirmiştir. Özgünlüğünü koruyabilmiş kırsal alanların bağlı olduğu yönetimlerin ve yerel halkının bu arayıştan faydalanarak turizm amaçlı hizmete yönelmesi de bu durumun sonucunda ortaya çıkmıştır. Farklı deneyimler arayan turist otantik olanı keşfetmek isterken, yerel yönetimler ve halk da bu keşiften ekonomik açıdan faydalanmayı amaçlamaktadır. Bu sistem, turistin, yerel halkın ve yönetimin beklentileri üzerine kurulmuştur. Söz konusu yerlerin beklentilere cevap vererek sürdürebilirliğinin sağlanması ile koruma anlamında nispeten olumlu sonuçlar alınabilse de bu sistem planlı bir şekilde yürütülmediği takdirde bahsi geçen yerleri ticari bir araç haline getirerek yok olmaya mahkûm edecektir. Bu çalışma; kültürü, dokusu, halkı ile günümüze dek var olabilmeyi başarmış bu yerlerin, turizmin etkisiyle adeta bir pazarlama aracı haline gelmesini ve otantiklikten uzaklaşıp meta haline dönüşmesini konu edinmiştir. Alan çalışması olarak Bursa’nın 700 yıllık geçmişe sahip Cumalıkızık Köyü ve özgünlüğünü yitirmeden bugüne ulaşmış olan “Yavaş Şehir” unvanına sahip Sakarya’nın Taraklı ilçesi incelenmiştir. Güncel verilerin değerlendirilmesinin ardından kişisel gözlemler doğrultusunda gelecekle ilgili öngörülerde bulunularak otantiklik ve metalaşma kavramlarıyla yerler arasında ilişki kurulmaya çalışılmıştır.

With the increase of urbanization, almost standardized lifestyles directed people to different quests in terms of tourism and it became especially attractive to experience life in rural areas. This is the result of the fact that the administrations that have continued to exist while maintaining their originality and the local people who still live here, have taken advantage of this quest and started to serve for tourism purposes. On the one hand, tourists seeking different experiences tend to explore authentic areas, while local governments and the public aim to provide economic benefits from this discovery. This system, which is based on the expectations of the tourist, local people and the administration, can provide relatively positive results in terms of protection in order to maintain this cycle, but these places will be sentenced to be seen as a commercial vehicle unless the system is planned. In this study, it is explained that these places, which have been able to exist with their culture, texture and people until today, become a marketing tool and become a commodity. In the field study, The Cumalıkızık Village of Bursa with a history of 700 years and the Taraklı district of Sakarya, which is still able to preserve its originality and has been named as Slow City, has been investigated. Following to the current data on these places, the relationship between authenticity and commodification concepts of locations was tried to be established by making predictions about the future in accordance with personal observations.