Araştırma Makalesi

Türkiye’de Müzik Terapi Uygulamalarında Kullanılan Müzikler

Cilt: 13 Sayı: 19 30 Eylül 2019
PDF İndir
EN TR

Türkiye’de Müzik Terapi Uygulamalarında Kullanılan Müzikler

Öz

Türkiye’de müzik terapi henüz yeni yeni gelişmekte olan bir bilim dalıdır. Müzik terapide müziğin kullanımı, ilk başlarda ilkel kabilelerdeki inanış çerçevesinde kötü ruh olarak nitelendirdikleri hastalıkların iyileştirilmesi için kullanılırken daha sonraları bir bilim alanı olarak klinik ortamlarda kullanılmaya başlanmıştır. Klinik araştırmalarında seçilen müziklerde neye dikkat edildiği ve nasıl kullanıldığına yönelik belirli bir yöntem olmadığı görülmekte olup terapistin yaptığı uygulamaya göre müzik seçiminin yapıldığı bilinmektedir. Bu araştırmada müzik terapi alanında kullanılan müziklerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda müzik terapi alanında gerçekleştirilen akademik çalışmalarda yer alan müzik uygulamalarının içeriklerinin ne olduğu ve nasıl uygulandığı konusu ile müzik terapi alan uzmanlarının bu yöndeki görüşlerinin neler olduğu konuları bu araştırmanın problemi olarak belirlenmiştir. Bu araştırmada karma araştırma yöntemlerinden açıklayıcı desen kullanılmıştır. Karma yönteme göre bu çalışmada amaç edilen soruların bir bölümünün çözümünde nicel veriler, diğer soruların çözümünde ise nitel veriler kullanılmıştır Araştırmanın nicel verilerin belirlenmesine yönelik Türkiye’de yayınlanmış Uygulamalı Müzik Terapi çalışmaları içeren tüm yayınlar araştırmanın evrenini oluştururken çalışmanın örneklem grubunu ise gerçekleştirilmiş tüm makale ve tezler olarak belirlenmiştir. Araştırmanın nicel verilerin toplanılmasında yayınlanan makale ve tezler, müzik terapi ile ilgili çeşitli anahtar kelimeler ile saptanmıştır. Araştırmanın nitel verilerine yönelik mevcut durumun betimlenmesinde, araştırmacı tarafından uzman görüş formu hazırlanmış ve alanında uzman beş uzmana uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen verilere bakıldığında, Türkiye’de uygulanan Müzik Terapi Uygulamalarında makam müziklerinin tercih edildiği, en fazla 60 dakika boyunca terapinin gerçekleştiği belirlenmiştir. Uygulama sürecinde Pasif müzik terapinin yanında Aktif müzik terapi eklenerek otantik çalgılarla makam müzikleri icra edildiği belirlenmiştir. Bazı uygulamalarda müzik ameliyat önce ve sonrasında bir kez dinletilmiş, bazılarında belirli bir hafta sürmüştür. Uzman görüşlerinden elde edilen bulgulara göre, müzik seçiminin bazen danışana bazen de terapiste ait olduğu, terapi sürecinde kişinin kendi müzik geçmişinin değerlendirilmesi gerektiği, hastanın durumuna göre pasif veya aktif müzik terapinin tercih edildiği saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Müzik Terapi Uygulamaları,Müzik Terapi,Müzik,Terapi

Kaynakça

  1. Ak, Ş.A. (1997). Avrupa ve Türk İslam medeniyetinde müzikle tedavi, Konya: Öz Eğitim Basım Yayım.
  2. Arslan, S. ve Özer, N. (2007). Dokunma, müzik terapi ve aromaterapinin yoğun bakım hastalarının fizyolojik durumlarına etkisi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
  3. Bekiroğlu, T. (2011), Klasik Türk Müziğinin hipertansiyon hastalarının kan basınçlarına ve anksiyete düzeylerine etkisi, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi Gaziantep Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
  4. Bruscia, E. K. (2016). Müzik terapiyi tanımlamak. (Çec. B. Uçaner Çifdalöz vd.) İstanbul: Nobel Yaşam.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151.
  6. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni, nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (E. Bukova Güzel, İ. Erdoğan, Y. Dede, G. Hacıömeroğlu, H. Ercan, F. I. Bilican, M. Bütün, M.
  7. Bursal, S. Şahin Mandacı ve S. B. Demir, Çev.). Ankara: Eğiten Kitap.
  8. Creswell, J. W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş (M.Sözbilir Çev.). Ankara: Pegem Akademi.
  9. Ersanlı, C. (2007). İndüksiyon uygulanan primipar gebelere trvayda verilen eğitim ile dinletilen müziğin doğum sürecine etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  10. Gençel, Ö., (2006). Müzikle tedavi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(2), 697- 706.