Seçilmiş Gelişmekte Olan Ülkelerde Satın Alma Gücü Paritesinin Geçerliliğine İlişkin Ampirik Bir Çalışma
Öz
Satın alma gücü paritesi teorisi iktisatçılar ve politika yapıcılar tarafından sıklıkla kullanılan uluslararası ekonominin en eski kavramlarından biridir. Satın alma gücü paritesi, küresel boyuttaki fiyat çeşitliliğini elimine etmek ve para birimleri farklılıklarından kaynaklanan satın alma gücünü eşitleyen bir değişim oranıdır. Bu çalışmada da gelişmekte olan ülkelerde SGP’ nin geçerli olup olmadığı incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda 16 gelişmekte olan ülkeye ait 1994.01-2019.05 dönemlerini kapsayan aylık reel efektif döviz kuru verileri kullanılarak birim kök testleri yapılmıştır. Birim kök testlerinin uygulanmasında serilerin doğrusallığı ve yapısal kırılma içerip içermediği önem kazanmaktadır. Furuoka (2017), serilerin doğrusallık ve yapısal kırılmalar altında dört farklı yöntemin mukayesesine olanak veren F-testini önermiştir. Bu çalışmada da literatürde yer alan diğer çalışmalardan farklı olarak dört yöntem uygulanmış ve F-testi sonuçlarına göre her ülke için en iyi model belirlenmiştir. Çalışmanın sonucunda doğrusal olmayan ve yapısal değişimler altında Furuoka (2017) tarafından geliştirilen Fourier ADF (FADF-SB) testi sonuçları esas alınarak SGP teorisinin Türkiye’nin de aralarında bulunduğu 16 gelişmekte olan ülke için geçerliliğine ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alba, J. ve Park, D. (2005). An empirical investigation of purchasing power parity (PPP) for Turkey. Journal of Policy Modelling, 27, 989-1000.
- Alper, A. (2015). Testing the validity of purchasing power parity for BRICS countries using nonlinear unit root test. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 7(12), 92-101.
- Aslan, N. ve Kanbur, N. (2007). Türkiye’de 1980 sonrası satın alma gücü paritesi yaklaşımı. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 23(2), 9-43.
- Bahmani-Oskooee, M. ve Rhee, H.-J. (1992). Testing for long run purchasing power parity: an examination of Korean won. International Economic Journal, 6(3), 93-103.
- Benassy, A. D. (2005). Real equilibrium exchange rates: A G20 panel cointegration approach. Thema working paper .
- Ceviş, İ. ve Ceylan, R. (2015). Kırılgan beşlide satın alma gücü paritesi (SAGP) hipotezinin test edilmesi. Journal of Yasar University, 10(37), 6381-6477.
- Cuestas, J. ve Regis, P. (2013). Purchasing power parity in OECD countries: Nonlinear unit root tests revisited. Economic Modelling, 32, 343-346.
- Çağlayan, E. ve Şak, N. (2009). OECD ülkelerinde satınalma gücü paritesi: Panel eşbütünleşme yaklaşımı. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 26(1), 483-500.
- Çil, N. ve Yıldırım Tıraşoğlu, B. (2018). Validity of purchasing power parity in fragile five countries: The bayesyen unit root analysis. Social Sciences Research Journal, 7(2), 82-90.
- Destek, M. A. ve Okumuş, İ. (2016). Satın alma gücü paritesi hipotezi geçerliliğinin fourier birim kök testleri ile incelenmesi: OECD ülkeleri örneği. Gaziantep University Journal of Social Sciences , 73-87.