Türk Eğitim Sisteminin Örgüt Yapısı: Denetim ve Merkezileşme
Öz
Bu çalışmada Türk
Eğitim Sisteminin örgüt yapısı
biçimselleşmesi, merkezileşmesi ve denetimi açısından incelenmesi amaçlanmıştır.
Eğitim örgütleri insan merkezli örgütler olduğu için aşırı biçimselleştirilmiş
kurallar ve prosedürler kabul görmemektedir. Türk milli eğitim sisteminde zaman
zaman biçimselleştirmeye yönelik girişimler olsa da süreç içerisinde esnemeler
olduğu görülmektedir. Özellikle yönetsel açıdan bakıldığında resmi iş ve
işlemlerin belli prosedürler yerine getirilmek suretiyle uygulanmaya başlandığı
söylenebilir.Örnek vermek gerekirse kurumların resmi yazışmalarda izleyeceği
yol ve yöntemler en ince ayrıntısına kadar Bakanlık tarafından
belirlenmektedir. Yetkinin kullanılması açısından bakıldığında yetkinin örgütün
üst kademelerinde toplandığı ve alt kademelere devredilmediği örgütler
merkezileşme derecesi yüksek örgütler, yetkinin alt kademelere devredildiği
örgütler ise merkezileşme derecesi düşük örgütler olarak adlandırılır.
Örgütlerde merkezileşme derecesini kararlara katılım ve yetki kademesi olmak
üzere iki temel ölçüt belirlemektedir. Kararlara katılım, çeşitli kademelerdeki
çalışanların örgüt kaynaklarının dağıtımı ve örgüt politikalarının belirlenmesi
gibi örgütün bütününü ilgilendiren konulardaki kararlara katılım derecesidir. Belirli
amaçlara ulaşmak amacıyla kurulan örgütlerin, amaçlara ulaşma düzeyini
belirlemek için denetime yer verilmektedir. Denetim kavramının birçok tanımı
bulunmaktadır. Yapılan tanımlarda denetimin değişik yönlerine vurgu
yapılmaktadır. Bir görevin yolunda gidip gitmediğini anlamak için yapılan
araştırma; kamu yararına davranışı kontrol etme süreci; örgütlerde kabul edilen
amaçlar doğrultusunda, belirlenen kurallara uygun olup olmadığının anlaşılması
süreci şeklinde denetimin farklı tanımları bulunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aldemir, M. C. (1985). Örgütler ve yönetimi: makro bir yaklaşım. Ankara:Bilgehan Basımevi.
- Alpugan, O., Demir, H., Oktav, M. ve Üner, N. (1997). İşletme ekonomisi ve yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayın
- Araç, N. B. (2009). Sınıf öğretmenlerinin örgütsel bağlılık ve yetkilendirilmeye ilişkin görüşleri. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
- Aydın, İ. (2005). Öğretimde denetim. Ankara: Pegem Akademi.
- Aydın, M. (1986). Çağdaş eğitim denetimi. Ankara: İM Eğitim Araştırma Yayın Danışmanlık AŞ.
- Baransel, A. (1979). Çağdaş yönetim düşüncesinin evrimi: Klasik ve neo-klasik yönetim ve örgüt teorileri. İstanbul: İstanbul Ünv. İşletme Fakültesi Yayınları.
- Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetimi. Ankara: Feryal Matbaası.
- Başdemir, H.Y.(2012). Türk eğitim sisteminin yapısal sorunları ve bir öneri. Liberal Düşünce, 17(67), 35-53.
- Bozkuş, K.(2016). Örgüt yapısı ve okullar. Kesit Akademi Dergisi (The Journal Of Kesit Academy), 2(4), 236-260.
- Bursalıoğlu, Z. (2000). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem.