Yaşam Doyumu ve Esnek Çalışma Üzerine Bir Araştırma
Öz
Araştırmalar, işverenlerin etkili sonuçlar alabilmeleri için, esnek çalışma düzenlemelerinin uygulanmasında iş-çalışan ihtiyaçları arasındaki dengeyi hassas bir şekilde kurmaları gerektiğini ortaya koymaktadır. İşletmelerdeki esnek çalışma düzenlemeleri, çalışanın iş ve iş dışındaki diğer taahhütlerinin dengelenmesinin önemli bir aracı olarak kabul edilmektedir. Yaşam doyumu, kişinin yaşamını bir bütün olarak kendisinin önemli bulduğu kriterle değerlendirmesi sonucundaki duygu ve düşüncelerini ifade etmektedir. Bu çalışmanın amacı, esnek çalışma ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Esnek çalışma uygulanan kurumlarda çalışanların oluşturduğu örneklem, on farklı şirketten ulaşılabilen 82 katılımcıdan gelen anket formları değerlendirilmiştir. SPSS (25) programı ile yapılan analizlerde, ölçek olarak, ‘Esnek Çalışma’ için Albion (2004) ve ‘Yaşam Doyumu’ ölçeği için ise Diener ve arkadaşlarının (1985) geliştirdiği ölçekler ile yapılan analiz sonucu, esnek çalışma düzenlemelerinin çalışanların yaşam doyumuna etkisi tespit edilememiştir. Çalışmada, katılımcıların esnek çalışma ve yaşam doyumu ile ilgili olumlu algılarının orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Esnek Çalışma ve yaşam doyumunun demografik değişkenlere göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği ile ilgili olarak yapılan analiz sonrasında lisans ve üzeri mezuniyete sahip olan çalışanların diğer eğitim düzeyindeki çalışanlara göre daha olumlu bir esnek çalışma değerlendirmelerine sahip oldukları görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Albion, M. J. (2004). A measure of attitudes towards flexible work options. Australian Journal of Management, 29(2), 275-294.
- Anderson, S. E., Coffey, B. S. ve Byerly, R. T. (2002). Formal organizational initiatives and informal workplace practices: Links to work-family conflict and job-related outcomes. Journal of Management, 28(6), 787-810.
- Baştemur, Y. (2006). İş tatmini ile yaşam tatmini arasındaki ilişkiler: Kayseri emniyet müdürlüğünde bir araştırma. (Yüksek Lisans Tezi), Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
- Blyton, P. ve Jenkins, J. (2012). Life after Burberry: shifting experiences of work and non-work life following redundancy. Work, Employment and Society, 26(1), 26-41.
- Bolelli, M. (2012). The relationship between use of power sources and compliance behavior in respect to leadership style and task complexity: The case of healthcare professionals in Turkey. (Doctoral Thesis) T.C. Yeditepe University Graduate Institute Of Social Sciences, İstanbul.
- Carre, F., Ferber, M., Golden, L. ve Herzenberg, S. (2000). Nonstandard Work: The Nature and Challenges of Changing Employment Arrangements. USA: Industrial Relations Reserch Association.
- Chen, Y. ve Fulmer, I. S. (2018). Fine‐tuning what we know about employees' experience with flexible work arrangements and their job attitudes. Human Resource Management, 57(1), 381-395.
- Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542.
- Diener, E. D., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
- Diener, E., Gohm, C. L., Suh, E. ve Oishi, S. (2000). Similarity of the relations between marital status and subjective well-being across cultures. Journal of Cross-Cultural Psychology, 31(4), 419-436.