Yeni Medya Haberlerinde Kentsel Mekân ve Çocuk
Öz
Çocukların kentsel mekânlar içerisindeki varlığı, son zamanlarda sosyoloji, kamu yönetimi ve iletişim gibi farklı alanlarda üzerine çalışılan bir konudur. Bu çalışma alanları, çocukların kent içerisindeki konumlarını toplumsal açıdan irdelemekte ve kentsel mekânları aktif kullanımlarını artırmaya yönelik çabalar içerisine girmektedir. Günümüzde çocukların kent içerisinde sokak, park ve yeşil alan gibi kamusal alanlarda geçirdikleri zamanın geçmişe göre azaldığı görülmektedir. Ailelerin güvenlik kaygısı, yeni iletişim teknolojilerinin çocukları evde zaman geçirmeye yönlendirmesi ve kent içerisinde çocukların gelişimine uygun mekânların eksikliği, bu durumun başlıca sebepleri arasında sayılabilir. Bu doğrultuda çalışmanın konusu, çocukların kentsel mekânlardaki varlığının yeni medya haberlerindeki yansımasıdır. Çocukların kentsel mekânlardaki varlığıyla kastedilen onların kamusal alanları kullanım düzeyleridir. Çalışmanın ana sorunsalı, çocukların kent içerisinde ne tür sorunlar yaşadıklarını ve karşılaştıkları tehditleri ortaya koyabilmektir. Bu yüzden gündelik hayattaki toplumsal olay ve durumlar hakkında önemli ipuçları veren yeni medya haberleri analiz edilmiştir. Çalışmanın amacı, yeni medya haberlerindeki “kentsel mekân ve çocuk ilişkisine” yönelik söylemleri irdelemek olduğundan konuyla ilgili haber metinleri “eleştirel söylem analizi” yöntemiyle çözümlenmiştir. Çözümlemelerden elde edilen veriler, çocukların kent içerisindeki kamusal alanları kullanırken yaşamlarını tehdit eden sorunlarla karşılaştıklarını göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akca, E. (2009). İdeoloji-dil-söylem ve anlam ilişkisi: Medyada anlamın toplumsal inşası. İ. Parlak (ed.). Medyada Gerçekliğin İnşası. Konya: Çizgi Kitapevi Yayınları.
- Akdağ, Ç. T. (2016). Yeni medyada çocuk haberciliği: “Milliyet Çocuk”, “Hürriyet Çocuk” ve “Cicicee Çocuk Deyince” sayfalarının incelenmesi. İleti-ş-im Dergisi, 25, 155-180.
- Arslan, H. (2019). Eleştirel medya okuryazarlığı kapsamında çocuğa ve kadına yönelik olarak önerilen özel haber dili. Erciyes İletişim Dergisi, 6(1), 111-136.
- Atalay, G. E. (2019). Sosyal medya ve çocuk: “Babishko Family Fun TV” isimli youtube kanalının eleştirel bir analizi. Erciyes İletişim Dergisi, 1, 179-202.
- Ballatore, A. ve Natale, S. (2005). E-Readers and The death of the book: Or, new media and the myth of the disappearing medium, Sage Publications, 1-16.
- Bucher, H. J. ve Schumacher, P. (2016). Haber içeriği seçiminde dikkatin önemi-basılı ve çevrimiçi medyanın alınlanmasında dikkat örüntüleri üzerine bir göz-takip çalışması. H. Hülür ve C. Yaşın (ed.). Yeni Medya Kullanıcının Yükselişi. içinde (s.221-245) .Ankara: Ütopya Yayınevi.
- Bulck, J. V. Custers, K. ve Nelissen, S. (2016). The child-effect in the new media environment: challenges and opportunities for communication research, Routledge, 10(1), s.30-38.
- Churchman, A. (2003). Is there a place for children in the city?, Journal of Urban Design, 8(2), 99-111.
- Fairclough, N. ve Graham, P. (2003). Eleştirel söylem çözümlemecisi olarak Marx: Eleştirel yöntemin yaratılışı ve küresel sermayenin eleştirisi ile bağıntısı. Söylem ve İdeoloji, Su Yayınları.
- Gibson, M., McArdle, F. ve Hatcher, C. (2015). Governing child care in neoliberaltimes: Discursive constructions of children as economic units and early childhood educators as investment brokers. Global Studies of Childhood, 5(3), 322–332.