Etkinlikten Vazgeçme Ölçeği Geçerlik Güvenirlik Çalışması
Öz
Bu çalışmanın amacı etkinlikten vazgeçme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik analizlerini yaparak literatüre kazandırmaktır. Araştırma test tekrar test yöntemiyle toplam 593 öğrenciden toplanan veriler ışığında yapılan analizlere dayanmaktadır. Veriler 293 katılımcı ile KMO-Barlett testine tabi tutulmuş ve örneklem büyüklüğünün analizi yapmak adına uygun olduğu (.92; 2232,957, p<0,001) belirlendikten sonra açımlayıcı faktör analizinden yararlanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi ile geçerli bir yapı oluşturulmaya çalışılmış, oluşturulan yapıya dair iç güvenirlik katsayıları sırasıyla .92 ve .79 bulunmasıyla yapıyı destekler düzeyde olduğu belirlenmiştir. Yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucu kesme değeri .30 olarak alınmış, açıklanan varyans değerinin toplamda %64,96 olduğu döndürülmüş bileşenler analizinde iki alt boyut altında toplandığı saptanmıştır. Test tekrar test yöntemiyle 300 katılımcı üzerinde yapılan ikinci veri toplama işleminden sonra yapı doğrulayıcı faktör analizi ile sınanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizinin yapı geçerliliğine kanıt oluşturduğu görülmektedir (RMSEA .062, SRMR 0.033, NFI 0.98, CFI 0.99, NNFI 0.98, x2/df 2.13). Sonuç olarak katılımcıların etkinlikten vazgeçmelerinin belirlenmesine yönelik geliştirilen ölçüm aracının, etkinlikten vazgeçme fenomenini ölçmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğu belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alexandris, K. ve Carroll, B. (1997). Demographic differences in the perception of constraints on recreational sport participation: Results from a study in Greece. Leisure Studies, 16(2), 107-125.
- Backman, S., Crompton, J. (1989). Discriminating between continuers and discontinuers of two public leisure services. Journal of Park and Recreation Administration, 7(4), 56–71.
- Beaton, A. A. (2010). Building a theory of participation in physically active leisure. Doctoral dissertation, Department of Tourism, Leisure, Hotel and Sport Management, Business School, Griffith University, Australia.
- Boothby, J., Tangutt, M. F., ve Townsend, A. R. (1981). Ceasing participation in sports activity: Reported reasons and their implications. Journal of Leisure Research, 13, 1–14.
- Lovelock, B., Jellum, C. ve Carr A. (2018) Pulling the pin on active outdoor leisure: Building an understanding of leisure abandonment from the narratives of outdoor recreationists. Leisure Sciences, 40(5), 406-422.
- Chen, M., ve Pang, X. (2012). Leisure motivation: an integrative review. Social Behavior and Personality: An International Journal, 40(7), 1075–1081.
- Eryılmaz, A. (2015). Amaçlar için mücadele ölçeğinin geliştirilmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(4), 233-244.
- Fedler, A. J. ve Ditton, R.B. (2001). Dropping out and dropping in: A study of factors for changing recreational fishing participation. North American Journal of Fisheries Management, 21(2), 283–292.
- Gülbahçe, Ö. (2011). Üniversite öğrencilerinin sportif aktivitelerde bulunma tercihlerinin bazı psiko-sosyal değişkenler açısından incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Erzurum.
- Gürbüz, B., Karaküçük, S. (2007). Boş zaman engelleri ölçeği-28: Ölçek geliştirme, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi (Gazi BESBD), 12(1),3-10.