Derleme

Yükseköğretimde Kapsayıcılığın Uygulanabilirliği Üzerine bir Tartışma

Cilt: 16 Sayı: 27 31 Temmuz 2020
PDF İndir
EN TR

Yükseköğretimde Kapsayıcılığın Uygulanabilirliği Üzerine bir Tartışma

Öz

Yükseköğretime katılım tüm dünyada giderek artan bir şekilde gerçekleşmektedir. Bu doğrultuda yükseköğretimin toplumun refahını ve sosyal adaleti sağlamaya yönelik misyonu ile öne çıktığı ve her zamankinden daha önemli bir aktör haline geldiği söylenebilir. Katılımın genişlemesi, toplumun tüm kesimlerinin dahil edilmesini kolaylaştırmış gibi görünse de pek çok ülkede bu genişleme ile öğrenci kitlesinin gerçek anlamda heterojen bir yapıya büründüğü görülmemiştir. Bu nedenle, eğitimde eşitlik ve ayrımcılığa karşıtlık temelinde ihtiyaç duyulan kapsayıcılık kavramı, yükseköğretimde de tartışılmaya başlanmıştır. Bu çalışma bu tartışmaya, kapsayıcılık literatüründe de henüz yeterli düzeyde değinilmemiş olan öğrenme kültürü ve öğrenme topluluğu olma kavramlarını temel alarak, öğrenme kültürleri, çevrimiçi öğrenme ve açık ve uzaktan öğrenmenin yükseköğretimi kapsayıcı hale getirmedeki rolü üzerinde düşünerek katılmayı amaçlamaktadır. Kapsayıcılığın literatürde genellikle bireylerin bedensel ve zihinsel yapabilirlik kapasitelerindeki farklılıklara bir vurguyla ele alındığı ortaya konmuş, daha anlamlı hale gelmesi için açık ve uzaktan öğrenmenin yükseköğretime sunduğu fırsatlar olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

yükseköğretim,kapsayıcılık,öğrenme kültürleri,açık ve uzaktan öğrenme

Kaynakça

  1. Acedo, S. O., and Osuna, S. M. T. (2016). ECO European project: inclusive education through accessible MOOCs. In Proceedings of the Fourth International Conference on Technological Ecosystems for Enhancing Multiculturality (p. 881-886).
  2. Allan, J., and Slee, R. (2008). Doing inclusive education research (Vol. 1). Rotterdam: Sense Publishers.
  3. Altunoğlu, A. (2019). Kapsayıcı eğitim kavramının felsefi, sosyolojik ve psikolojik temelleri. Kuramdan Uygulamaya Kapsayıcı Eğitim (der. P. Oya Taneri ) içinde. Pegem: Ankara.
  4. Baker, P. M., Bujak, K. R., and DeMillo, R. (2012). The evolving university: Disruptive change and institutional innovation. Procedia Computer Science, 14, 330-335.
  5. Banks, J. A. (Ed.). (1996). Multicultural education, transformative knowledge, and action: Historical and contemporary perspectives. New York: Teachers College Press.
  6. Bates, T. (2010). New challenges for universities: Why they must change. In Changing cultures in higher education edited by D. Schneckenberg and U. D. Ehlers, (p. 15-25). Springer: Berlin, Heidelberg.
  7. Bologna Process Implementation Report (2018). Publications office of the EU. 15 Mayıs 2020 tarihinde https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/2fe152b6-5efe-11e8-ab9c-01aa75ed71a1/languageen?WT.mc_id=Selectedpublications&WT.ria_c=677&WT.ria_f=706&WT.ria_ev=search adresinden erişilmiştir.
  8. Boni, A., and Walker, M. (Eds.). (2013). Human development and capabilities: Re-imagining the university of the twenty-first century. Routledge.
  9. Boni, A., Lopez-Fogues, A., and Walker, M. (2016). Higher education and the post-2015 agenda: A contribution from the human development approach. Journal of Global Ethics, 12(1), 17-28.
  10. Bozkurt, A., Büyük, K., Kılınç, H., ve Özdamar, N. (2017). Kitlesel kaynak kullanımı ve yaşamboyu öğrenenler: Açıköğretim Fakültesi kalite elçileri örneği. eğitimde fatih projesi eğitim teknolojileri zirvesi 2017 (s.58-62), 17-18 Ekim. Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü: Ankara.