1. Dünya Savaşında Çin-Alman Faaliyetleri

Sanayi ihtilalini tamamlayan büyük Avrupa devletleri, hammadde ihtiyacı nedeniyle her tarafa olduğu gibi Uzak-Doğu’ya da yöneldiler. Ancak beklenmedik bir rakip olan Almanya ortaya çıkınca diğer mıntıkalarda olduğu gibi Uzak-Doğu’da da emperyalist devletler arasında sömürge mücadelesi kızıştı. Her bakımdan ilkel bir durumda bulunan Çin, bu sıralarda emperyalist devletlerin baskısı altındaydı. Japonya, Fransa ve İngiltere, Uzak-Doğu’da Çin’e yerleşince Almanlar da rakip bir kuvvet olarak demiryolu, bankacılık vs. yatırımlarla Çin’e yerleşti, hatta hemen her alanda rakiplerinden hayli ilerdeydi. Almanya Çin’deki menfaatlerini korumak maksadıyla Çin’in tarafsız kalmasına mukabil mühim menfaatler sunduysa da amansız denizaltı savaşlarında çok sayıda vatandaşını kaybeden Çin, Almanya’ya karşı mesafeli davrandı. Eski geçici devlet başkanı Sun Yat Sen, Lloyd George’a ve Çin Hükümet üyelerine yazdığı mektupta, Çin’in tarafsızlığına destek verilmesini ve Çin Müslümanlarının Osmanlı Halife-Sultanının tesiri altında isyan edebileceklerini bildirdiyse de Çinli politikacılar kayıtsız kaldılar. Çin Hükümeti, 14 Ağustos 1917’de Almanya’ya harp ilan etti ve harpten kazançlı çıktı. Bu araştırmada Almanya’nın Çin’deki faaliyetleri 1914-1918 yıllarına sınırlı kalınmış ve Fransız arşiv ve periyodiklerine ve Türk kaynaklarına başvurulmuştur.

Major European states that completed the industrial revolution also turned to the Far-East to meet their raw material needs. However, when Germany, an unexpected rival, emerged, the colonial struggle between the imperialist states in the Far East also heated up. China, which was in a primitive state in all respects, was under the pressure of the imperialist states at this time. Japan, France, and England settled in China in the Far East. As a result, the Germans, as a rival force, settled in China with investments such as railroad and banking and were further ahead of their competitors. Although Germany offered benefits in order to protect its interests in China and to keep it neutral, China, which lost a lot of losses in submarine wars, was distant from Germany. Interim president Sun Yat-Sen, in his letter to Lloyd George and members of the Chinese government, declared support for China's neutrality and that Chinese Muslims could revolt under the influence of the Ottoman Caliph-Sultan, but Chinese politicians remained indifferent. The Chinese government declared war on Germany on Monday, August 14, 1917, and Germany came out defeated from the great war. In this study, the activities of Germany in China and the reflections of the Ottoman jihad in China were examined and the exclusive 1914-1918 was taken and the French archives and periodicals and Turkish sources were consulted.