Araştırma Makalesi

OECD Ülkelerinin Demokrasi Kalitesi Göstergeleri Açısından Kümelenmesi

Cilt: 18 Sayı: Yönetim ve Organizasyon Özel Sayısı 10 Temmuz 2021
PDF İndir
EN TR

OECD Ülkelerinin Demokrasi Kalitesi Göstergeleri Açısından Kümelenmesi

Öz

Kümeleme analizi, nesnelerin farklı gruplara ayrılmasını sağlayan çok değişkenli analiz tekniklerinden biridir. Araştırmacıya özet bilgi sunan kümeleme analizinde, birbirine ben-zer özellikleri paylaşan nesneler aynı grupta yer almaktadır. Bu çalışmada, OECD ülkeleri demokrasi kalitesi göstergeleri yönünden kümeleme analizi ile kümelenmiştir. Çalışmada Türkiye’nin OECD ülkeleri arasındaki konumunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada kullanılan veri seti, Bertelsmann Stiftung Vakfı’nın yayınladığı Sürdürülebilir Yönetişim Göstergeleri (SGI 2019 - Sustainable Governance Indicators) raporundan oluşturulmuştur. OECD ülkeleri insan hakları ve siyasi özgürlükler, seçim süreci, hukukun üstünlüğü ve bilgiye erişim olmak üzere dört demokrasi göstergesi açısından kümelenmiştir. Bu dört göstergenin ağırlıkları, CRITIC (CRiteria Importance Through Intercriteria Correlation) yöntemi ile hesaplanmış ve kümeleme analizinde bu ağırlıklandırılmış veri seti kullanılmıştır. Bölümleyici temelli kümeleme algoritmalarından biri olan Cascade K-Means algoritması kullanılarak gerçekleştirilen kümeleme analizinde, ülkeler dört gruba ayrılmıştır. Türkiye, Macaristan ve Meksika ile aynı kümede yer almıştır. Kümeleme sonuçlarının test edilmesi amacıyla kümeleme sonuçlarına diskriminant analizi uygulanmıştır. Diskriminant analizi ile %100 doğru sınıflandırma oranı elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kümeleme Analizi , Cascade K-Means , Diskriminant Analizi , Critic , Demokrasi Kalitesi

Kaynakça

  1. da, A. A. (2011). Kümeleme analizi ile AB ülkeleri ve Türkiye’nin Sürdürülebilir kalkınma açısından değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29, 1–11.
  2. Adalı, E. A. ve Işık, A. T. (2017). Critic and Maut Methods for the contract manufacturer selection problem. European Journal of Multidisciplinary Studies, 5(2), 93–101.
  3. Afşar, Ö. A. (2017). Nitelikli Demokrasiden demokratik konsolidasyona demokrasi yaklaşımları. International Journal of Academic Value Studies, 3(12), 192–208.
  4. Afşar, Ö. A. (2019). Nitelikli demokrasi bağlamında demokrasi ve e-demokrasi ilişkisi. International Journal of Management Economics and Business, 15(4), 1101–1118.
  5. Aggarwal, C. C. (2014). An ıntroduction to cluster analysis. C. C. Aggarwal ve C. K. Reddy (Ed.), Data Clustering Algorithms and Applications içinde , Boca Raton: CRC Press.
  6. Akbulut, O. Y. (2019). CRITIC ve EDAS Yöntemleri ile İş Bankası’nın 2009-2018 yılları arasındaki performansının analizi. Ekonomi, Politika & Finans Araştırmaları Dergisi, 4(2), 249–263.
  7. Akçakaya, O. (2020). Seçilmiş üniter sistemlerde yerel özerklik: Fransa ve Türkiye’nin mukayeseli incelenmesi. H. Reyhan ve A. Satır Reyhan (Ed.), Sürdürülebilirlik/Kentbilim Fotoğrafları Tarih-Kültür-Yönetim-Çevre içinde . Ankara: Palme Yayınevi.
  8. Akçakaya, O. ve İnan, C. T. (2020). Parti kimliği algısı: Ardahan ili örneğinde lisansüstü öğrencileri üzerine bir araştırma. İ. Kurtbaş (Ed.), Ardahan Değerlemeleri 2 içinde . Ankara: Nobel.
  9. Akkan Güngör, F. (2017). Meksika’da Kurumsal Devrim Partisi ve istikrar arayışı. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(10), 191–206.
  10. Akkaya, M. (2018). Ekonomik özgürlük, demokrasi kalitesi, insani gelişmişlik ve yolsuzluk algısı ile finansal piyasalar arasındaki ilişkinin analizi. ArelEysad, 3(1), 15–24.

Kaynak Göster

APA
Urmak Akçakaya, E. D., & Ömürbek, N. (2021). OECD Ülkelerinin Demokrasi Kalitesi Göstergeleri Açısından Kümelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 18(Yönetim ve Organizasyon Özel Sayısı), 1365-1393. https://doi.org/10.26466/opus.865115