Derleme

Boşanma Sürecinde Ortak Ebeveynlik ve Ortak Velayete İlişkin Bir Derleme

Cilt: 18 Sayı: 44 26 Aralık 2021
PDF İndir
TR EN

Boşanma Sürecinde Ortak Ebeveynlik ve Ortak Velayete İlişkin Bir Derleme

Öz

Çocuk yetiştirme, çocuğun gelişimsel gereksinimlerinin karşılanması açısından her ikisi de farklı özelliklere ve öneme sahip ebeveynin ekip çalışması olarak ilgi gören bir çalışma alanı olagelmiştir. Yaşanan toplumsal değişimlere bağlı olarak boşanma oranları artmakta, kadınların işgücüne ve erkeklerin çocuk bakımına katılımı yaygınlaşmaktadır. Bu değişimler doğrultusunda, yeni gelişen kavramlar olarak ortak ebeveynlik ve ortak velayet konularında mevcut tabloyu ortaya koyan ve daha ileri araştırmalara ger-eksinim olduğu görülmektedir. Bazı ülkelerde ortak velayet uygulanmaktayken Türkiye’de uygulanabil-irliği tartışılmaktadır. Bu derleme çalışmasında, ortak velayetin hangi koşullarda etkililiğinin arttığının ve hangi koşullarda dezavantajlar doğurabileceğinin vurgulanması amaçlanmıştır. Ortak velayetin, ebeveynlerle ilişki ve kaynakların sürdürülmesi açısından avantajları vurgulanırken diğer yandan sürekli değişimlerin yaşanması nedeniyle stabiliteye zarar verebilmesi ve boşanmış ebeveynlerin sürekli bağlantısını gerekli kılması gibi dezavantajları bulunmaktadır. Boşanma öncesi ebeveyn çocuk ilişkile-rinin nitelikli olduğu ve ebeveynler arası çatışmalardansa işbirliğinin olduğu durumlarda ortak ve-layetin fayda sağladığı, aksi durumlarda ve ihmal, istismar, şiddet ya da psikopatolojinin varlığı gibi durumlarda ise faydadan çok zarara yol açabileceği vurgulanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Ortak Ebeveynlik , Ortak Velayet , Boşanma

Kaynakça

  1. Ahrons, C.R. (1994). The good divorce: Keeping your family together when your marriage comes apart. New York: HarperCollins.
  2. Ahrons, C. R. (2007). Family ties after divorce: Long-term implications for children. Family Process, 46(1), 53–65. https://doi.org/10.1111/j.1545-5300.2006.00191.x.
  3. Amato, P. R. ve Afifi, T. D. (2006). Feeling caught between parents: Adult children’s relations with parents and subjective well-being. Journal of Marriage and Family, 68(1), 222–235. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2006.00243.x.
  4. Amato, P. R., Kane, J. B. ve James, S. (2011). Reconsidering the “good divorce”. Family Relations, 60(5), 511-524. https://doi.org/10.1111/j.1741-3729.2011.00666.x.
  5. Aquilino, W. S. (1994). Later life parental divorce and widowhood: Impact on young adults’ assessment of parent-child relations. Journal of Marriage and the Family, 56(2), 908-922. https://doi.org/10.2307/353602.
  6. Baude, A., Pearson, J. ve Drapeau, S. (2016) Child Adjustment in Joint Physical Custody Versus Sole Custody: A Meta-Analytic Review. Journal of Divorce & Remarriage, 57(5), 338-360. https://doi.org/10.1080/10502556.2016.1185203.
  7. Baude, A., Sagnes, F. ve Zaouche-Gaudron, C. (2010). Joint physical custody: Exploratory study with children aged 7 to 10. Dialogue, 188(2), 133–146.
  8. Baum, N. (2003). Divorce process variables and the co-parental relationship and parental role fulfillment of divorced parents. Family Process, 42(1), 117–131. https://doi.org/10.1111/j.1545-5300.2003.00117.x.
  9. Baum, N. (2004). Typology of post-divorce parental relationships and behaviors. Journal of Divorce & Remarriage, 41(3-4), 53-79. https://doi.org/10.1300/J087v41n03_03.
  10. Baum, N. ve Shnit, D. (2003). Divorced parents’ conflict management styles: Self-differentiation and narcissism. Journal of Divorce & Remarriage, 39(3-4), 37-58. https://doi.org/10.1300/J087v39n03_02.

Kaynak Göster

APA
Sayan Karahan, A. (2021). Boşanma Sürecinde Ortak Ebeveynlik ve Ortak Velayete İlişkin Bir Derleme. OPUS International Journal of Society Researches, 18(44), 8500-8523. https://doi.org/10.26466/opus.970966