Üniversite Öğrencilerinde Sosyal Yeterliğin Algılanan Sosyal Destek Açısından İncelenmesi
Öz
Sosyal yeterlik, bireyin sosyal ilişki başlatmak va
sürdürmesi konusunda becerilerine ola inancıdır. Sosyal yeterliği etkileyen değişkenlerin ortaya
konması bu kavramın daha iyi anlaşılmasını sağlayacaktır. Bu araştırmanın
amacı, üniversite öğrencilerinde sosyal yeterliğin algılanan sosyal destek
açısından incelenmesidir. Araştırma grubunu 206 (%58.2.1) kadın, 148 (%41.8)
erkek olmak üzere toplam 354 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada
‘‘Sosyal Yeterlik ve Sosyal Sonuç Beklentileri Ölçeği’’ ve ‘‘Çok Boyutlu
Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi
için Bağımsız örneklem t-testi, Pearson korelasyon analizi ve çoklu regresyon
analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularında, üniversite öğrencilerinin
cinsiyete göre sosyal yeterlik ve özel insana yönelik sosyal destek algılarının
anlamlı düzeyde farklılaştığı, aile ve arkadaşa yönelik sosyal destek algısının
anlamlı düzeyde farklılaşmadığı bulunmuştur. Araştırmada sosyal yeterlik ile
algılanan sosyal destek arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde bir ilişki
bulunmuştur. Ayrıca, regresyon modelinde sosyal destek algısının sosyal
yeterliğin toplam varyansının yaklaşık %32’sini açıkladığı bulgulanmıştır.
Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin sosyal destek algısı arttıkça sosyal
yeterlik düzeyi de artmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Sosyal yeterlik,Sosyal sonuç beklentileri,Sosyal destek,Üniversite öğrencileri
Kaynakça
- Adams, S. W., Bowler, R. M., Russell, K., Brackbill, R. M., Li, J., ve Cone, J. E. (2019). PTSD and comorbid depression: Social support and self-efficacy in World Trade Center tower survivors 14-15 years after 9/11. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 11(2), 156-164. doi:10.1037/tra0000404.
- Ahmad, Z. R., Yasien, S., ve Ahmad, R. (2014). Relationship between perceived social self-efficacy and depression in adolescents. Iranian Journal of Psychiatry and Behavioral Sciences, 8(3), 65-74.
- Aktu, Y. (2016). Levinson’un kuramında ilk yetişkinlik döneminin yaşam yapısı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 8(2), 162-177. doi:10.18863/pgy.12690
- Bakioğlu, F., ve Türküm, A. S. (2017). Psychometric properties of adaptation of the social efficacy and outcome expectations scale to Turkish. European Journal of Educational Research, 6(2), 213-223. doi:10.12973/eu-jer.6.2.213
- Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84 (2), 191-215.
- Bandura, A. (1994). Self-efficacy. V.S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of Human Behavior (Vol. 4), içinde (s. 71-81). New York: Academic Press.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freemen Company.
- Bozgeyikli, H., Doğan, H. ve Işıklar A. (2010). Üstün yetenekli öğrencilerin mesleki olgunluk düzeyleri İle algıladıkları sosyal destek düzeyleri arasındaki İlişkinin incelenmesi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 28(1), 133-149.
- Cohen, S. (2004). Social relationships and health. American Psychologist, 59(8), 676-684.
- Çattık, M., ve Aksoy, V. (2018). Gelişimsel yetersizliği olan çocukların ebeveynlerinin sosyal destek, öz yeterlik ve yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 43(195), 65-77. doi:10.15390/EB.2018.7246