Araştırma Makalesi

Üniversite Öğrencilerinde Sosyal Yeterliğin Algılanan Sosyal Destek Açısından İncelenmesi

Cilt: 11 Sayı: 18 30 Haziran 2019
PDF İndir
TR EN

Üniversite Öğrencilerinde Sosyal Yeterliğin Algılanan Sosyal Destek Açısından İncelenmesi

Öz

Sosyal yeterlik, bireyin sosyal ilişki başlatmak va sürdürmesi konusunda becerilerine ola inancıdır. Sosyal yeterliği etkileyen değişkenlerin ortaya konması bu kavramın daha iyi anlaşılmasını sağlayacaktır. Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde sosyal yeterliğin algılanan sosyal destek açısından incelenmesidir. Araştırma grubunu 206 (%58.2.1) kadın, 148 (%41.8) erkek olmak üzere toplam 354 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada ‘‘Sosyal Yeterlik ve Sosyal Sonuç Beklentileri Ölçeği’’ ve ‘‘Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi için Bağımsız örneklem t-testi, Pearson korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularında, üniversite öğrencilerinin cinsiyete göre sosyal yeterlik ve özel insana yönelik sosyal destek algılarının anlamlı düzeyde farklılaştığı, aile ve arkadaşa yönelik sosyal destek algısının anlamlı düzeyde farklılaşmadığı bulunmuştur. Araştırmada sosyal yeterlik ile algılanan sosyal destek arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, regresyon modelinde sosyal destek algısının sosyal yeterliğin toplam varyansının yaklaşık %32’sini açıkladığı bulgulanmıştır. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin sosyal destek algısı arttıkça sosyal yeterlik düzeyi de artmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Sosyal yeterlik,Sosyal sonuç beklentileri,Sosyal destek,Üniversite öğrencileri

Kaynakça

  1. Adams, S. W., Bowler, R. M., Russell, K., Brackbill, R. M., Li, J., ve Cone, J. E. (2019). PTSD and comorbid depression: Social support and self-efficacy in World Trade Center tower survivors 14-15 years after 9/11. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 11(2), 156-164. doi:10.1037/tra0000404.
  2. Ahmad, Z. R., Yasien, S., ve Ahmad, R. (2014). Relationship between perceived social self-efficacy and depression in adolescents. Iranian Journal of Psychiatry and Behavioral Sciences, 8(3), 65-74.
  3. Aktu, Y. (2016). Levinson’un kuramında ilk yetişkinlik döneminin yaşam yapısı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 8(2), 162-177. doi:10.18863/pgy.12690
  4. Bakioğlu, F., ve Türküm, A. S. (2017). Psychometric properties of adaptation of the social efficacy and outcome expectations scale to Turkish. European Journal of Educational Research, 6(2), 213-223. doi:10.12973/eu-jer.6.2.213
  5. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84 (2), 191-215.
  6. Bandura, A. (1994). Self-efficacy. V.S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of Human Behavior (Vol. 4), içinde (s. 71-81). New York: Academic Press.
  7. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freemen Company.
  8. Bozgeyikli, H., Doğan, H. ve Işıklar A. (2010). Üstün yetenekli öğrencilerin mesleki olgunluk düzeyleri İle algıladıkları sosyal destek düzeyleri arasındaki İlişkinin incelenmesi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 28(1), 133-149.
  9. Cohen, S. (2004). Social relationships and health. American Psychologist, 59(8), 676-684.
  10. Çattık, M., ve Aksoy, V. (2018). Gelişimsel yetersizliği olan çocukların ebeveynlerinin sosyal destek, öz yeterlik ve yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 43(195), 65-77. doi:10.15390/EB.2018.7246