Araştırma Makalesi

İçsel Boş Zaman Motivasyon Ölçeği Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması

Cilt: 15 Sayı: 24 30 Nisan 2020
PDF İndir
EN TR

İçsel Boş Zaman Motivasyon Ölçeği Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı içsel boş zaman motivasyon ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik analizlerini yaparak literatüre kazandırmaktır. Araştırma test tekrar test yöntemiyle toplam 748 öğrenciden toplanan veriler ışığında yapılan analizlere dayanmaktadır. Veriler 353 katılımcı ile KMO-Barlett testine tabi tutulmuş ve örneklem büyüklüğünün analizi yapmak adına uygun olduğu (.92; 3366, 957, p<0,001) belirlendikten sonra açımlayıcı faktör analizinden yararlanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi ile geçerli bir yapı oluşturulmaya çalışılmış, 5 alt boyut ve 23 maddeden oluşan nihai ölçek formuna ulaşılmıştır. Yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucu kesme değeri .40 olarak alınmış, açıklanan varyans değerinin toplamda %57,53 olduğu döndürülmüş bileşenler analizinde 5 alt boyut altında toplandığı saptanmıştır. Ölçek maddelerinden birbirine yük verdiği tespit edilen 7. madde testten çıkartılmıştır, ayrıca 5. Alt boyut maddeleri ters kodlanmaktadır. Test tekrar test yöntemiyle 395 katılımcı üzerinde yapılan ikinci veri toplama işleminden sonra yapı doğrulayıcı faktör analizi ile sınanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizinin yapı geçerliliğine kanıt oluşturduğu görülmektedir (RMSEA .070, NFI 0.96, CFI 0.96, NNFI 0.96, x2/df 2.94). Sonuç olarak katılımcıların içsel boş zaman motivasyonunun belirlenmesine yönelik geliştirilen ölçüm aracı, boş zamanlara yönelik içsel motivasyonu ölçmede geçerli ve güvenilir bir araç olarak ortaya koyulmuştur.

Anahtar Kelimeler

İçsel,boş zaman,motivasyon

Kaynakça

  1. Backman, S.J., ve Crompton,J.L. (1990). Differentiating between active and passive discontinuers of two leisure activities. Journal of Leisure Research, 22, 197-212.
  2. Baldwin ,C.K. ve Caldwell, L.L.(2003) Development of the free time motivation scale for adolescents. Journal of Leisure Research, 35(2), 129-151, DOI: 10.1080/00222216.2003.11949987.
  3. Beard, J. G. ve Ragheb, M. G. (1983). Measuring leisure motivation. Journal of Leisure Research, 15, 219-228.
  4. Bradley, W. ve Mannell, R. (August, 1982). The effects of extrinsic rewards and reward procedures on intrinsic motivation and psychological experience offlow during play. Paper presented at the American Psychological Association Annual Convention, Washington, DC.
  5. Chen, M. ve Pang, X. (2012). Leisure motivation: An ıntegrative review. Social Behavior & Personality: An International Journal, 40(7), 1075–1081.
  6. Chen, M. ve Pang, X. (2012). Leisure motivation: An ıntegrative review. Social Behavior And Personality, 40(7), 1075-1082. http://dx.doi.org/10.2224/sbp.2012.40.7.1075.
  7. Clancy, R.B., Herring, M.P., MacIntyre, T.E. ve Campbell, M.J. (2016). A review of competitive sport motivation research. Psychology of Sport and Exercise, 27, 232-242.
  8. Coleman, R., ve Barrie, G., (2000). Yöneticinin kılavuzu: İyi bir yönetici olmak için 525 kural. (Çev. Harmancı, M.),İstanbul: Remzi Kitabevi.
  9. Csikszentmihalyi, M. (1975). Play and intrinsic rewards. Journal of Humanistic Psychology, 75(3), 41-63.
  10. Csikszentmihalyi, M. (1990). Literacy and intrinsic motivation. Daedalus, 119(2), 115-14.

Kaynak Göster

APA
Özdemir, A. S., Ayyıldız Durhan, T., & Karaküçük, S. (2020). İçsel Boş Zaman Motivasyon Ölçeği Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. OPUS International Journal of Society Researches, 15(24), 2838-2855. https://doi.org/10.26466/opus.705201