Araştırma Makalesi

Milli Görüş Partilerinin Eğitim ve Kültür Programlarının Değerlendirilmesi

Cilt: 17 Sayı: 33 31 Ocak 2021
PDF İndir
TR EN

Milli Görüş Partilerinin Eğitim ve Kültür Programlarının Değerlendirilmesi

Öz

Bu makalenin amacı, Türkiye siyaset tarihinde otantik / özgün bir siyaset kültürüne sahip olan Milli Görüş partilerinin eğitim ve kültür programlarını siyaset sosyolojisi ve siyaset biliminin temel yaklaşımları çerçevesinde değerlendirmektir. Araştırma, literatür taramasına dayalı tarihsel yöntem ile ele alınmıştır. Bu yöntem ile bir süreç dâhilindeki çeşitli dönemler, kendi konjonktürleri dâhilinde incelenmiş ve kavramsal analizlerle değerlendirilmiştir. Buna göre araştırma, nitel verilere dayalı değerlendirmelerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuştur. Çalışma, Milli Görüş partileri olarak nitelendirilen Milli Nizam Partisi, Milli Selamet Partisi, Refah Partisi, Fazilet Partisi ve Saadet Partisi kapsamında kronolojik bir çerçeve ile belirtilmiştir. Daha sonra araştırma analizleri, bu kapsamda belirtilen partilerin parti programı, seçim beyannamesi, koalisyon protokolü, hükümet programı ve politikaları sınırlılıklarıyla değerlendirilmiştir. Belirtilen amaç doğrultusunda partiler, dönemsel farklılıkların belirlenmesi ve bütünlüğü sağlaması açısından bölümlere ayrılmış ve her bir bölüm kendi içinde de analiz edilmiştir. Sonuç olarak geleneksel bir siyasi kültüre sahip olmasına rağmen Milli Görüş partilerinde eğitim ve kültür alanlarıyla ilgili olarak form, üslup ve içerik bakımından çeşitli değişimlerin olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Eğitim , Kültür , Milli Görüş , Siyasal Toplumsallaşma , Siyaset

Kaynakça

  1. Akpınar, N. (2009). Maddi-manevi kalkınma: Necmettin Erbakan örneği. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  2. Bakacak, Ç. (2010). Türkiye’de İslam’ın siyasallaşma serüveni: Milli Görüş ve partileri. Doğudan Dergisi, 15, 54- 60.
  3. Bellamy, R. (2012). Democracy, compromise and the representation paradox: Coalition government and political integrity. Government and Opposition, 47(3), 441-465.
  4. Bozan, İ. (2007). Devlet ile toplum arasında “bir okul: imam hatip liseleri… bir kurum: Diyanet İşleri Başkanlığı... İstanbul: TESEV Yayınları
  5. Bulaç, A. (2009). Göçün ve kentin siyaseti (MNP’den SP’ye Milli Görüş partileri). İstanbul: Çıra Yayınları.
  6. Çaha, Ö. (2004). Ana temalarıyla 1980 sonrası İslami uyanış. Y. Aktay (Ed.), Modern Türkiye'de Siyasi Düşünce, İslamcılık içinde (s. 476-492). İstanbul: İletişim Yayınları.
  7. Çakır, R. (2004). Milli Görüş Hareketi. Y. Aktay (Ed.), Modern Türkiye'de Siyasi Düşünce, İslamcılık içinde (s. 544-549). İstanbul: İletişim Yayınları.
  8. Emre, S. A. (2015). Siyasette 35 yıl (Cilt 1, 2 & 3). Ankara: MGV Yayınları.
  9. Erbakan, N. (1973). Milli Görüş ve 3. beş yıllık plan. Ankara: Furkan Yayınevi.
  10. Erbakan, N. (1975). Maarif, iç bakış, herkese refah, anahtar ve Milli Görüş-temel görüş. Ankara: Güneş Matbaacılık.

Kaynak Göster

APA
Zabun, B., & Yalanız, Y. (2021). Milli Görüş Partilerinin Eğitim ve Kültür Programlarının Değerlendirilmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 17(33), 750-778. https://doi.org/10.26466/opus.812741