Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study

Mehmet Alper Akdemir; Canan Gamze Bal

doi:10.26466/opusjsr.1511496

TR EN

Yükseköğretim Kurumlarında Sürdürülebilirlik İletişimi: Ölçek Geliştirme ve Geçerlik Çalışması

Öz

Bu makalede Yükseköğretim Kurumlarında Sürdürülebilirlik İletişimi Ölçeğinin geliştirilmesi ve doğrulanması amaçlanmıştır. Ölçek geliştirmek için DeVellis (2022) tarafından ortaya konulan sekiz aşamalı süreç uygulanmıştır. Ölçek Türk üniversitelerinin sürdürülebilirlik iletişiminin düzeyini ölçebilecek 32 maddeden oluşmaktadır. 109 akademisyen ve 1182 öğrenciden oluşan toplam 1291 kişi araştırmaya katılmıştır. Ölçeğin geçerliği ve güvenirliği; uzman görüşü analizi, KMO ve Barlett testleri, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri, Cronbach Alpha, birleşik güvenirlik, kısmi korelasyon analizleri kullanılarak test edilmiştir. Temel bileşenler (principal components) yöntemi ile ortaya çıkan açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre ölçeğin 4 faktörden oluştuğu belirlenmiştir: Çevresel sürdürülebilirlik iletişimi, sosyal sürdürülebilirlik iletişimi, ekonomik sürdürülebilirlik iletişimi ve iletişimin sürdürülebilirliği. Ölçeğin genel yapısı ve ölçümü doğrulayıcı faktör analizi ile doğrulanmıştır. Cronbach Alpha analizi kullanılarak bulunan iç tutarlılık katsayısı .769; birleşik güvenirlik kullanılarak bulunan iç tutarlılık katsayıları .875(F1), .888 (F2), .866(F3), .882(F4) olarak ölçülmüştür. Bulgular ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Yükseköğretim Kurumlarında Sürdürülebilirlik, Sürdürülebilirlik, Sürdürülebilir Kalkınma, Sürdürülebilirlik İletişimi, Ölçek Geliştirme

Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study

Öz

This article aims to develop and validate the Sustainability Communication Scale in higher education institutions. An eight-step process proposed by DeVellis (2022) was applied to develop the scale, which consists of 32 items capable of measuring the level of sustainability communication in Turkish universities. A total of 1291 participants, comprising 109 academics and 1182 students, participated in the study. Expert opinion analysis, KMO and Barlett tests, exploratory and confirmatory factor analyses, Cronbach's alpha, composite reliability, and partial correlation analyses were all used to check the scale's validity and reliability. According to the results of the exploratory factor analysis using the principal components method, the scale consists of 4 factors: environmental sustainability communication, social sustainability communication, economic sustainability communication, and sustainability of communication. The general structure and measurement of the scale have been validated by confirmatory factor analysis. The internal consistency coefficient found using Cronbach's alpha was .769; internal consistency coefficients found using composite reliability were .875(F1), .888 (F2), .866(F3), .882(F4). The findings indicate that the scale is a valid and reliable measurement tool.

Anahtar Kelimeler

Sustainability, Sustainable Development, Sustainability Communication, Scale Development, Sustainability in Higher Education Institutions.

Etik Beyan

Bu makale, yazarın yüksek doktora tezinden üretilmiştir. Çalışma sırasında tüm etik kurallara uyulmuş olup, ilgili kurumların etik kurullarından gerekli onaylar alınmıştır. Araştırma sürecinde katılımcıların bilgilendirilmiş onamları alınmış ve gizlilik ilkelerine titizlikle uyulmuştur. Yazarlar, bu çalışmanın hazırlanması sırasında herhangi bir çıkar çatışması içinde olmadıklarını ve çalışmanın finansal destek almadığını beyan ederler. Bu çalışma, daha önce başka bir yerde yayınlanmamış olup, yalnızca bu dergide değerlendirilmek üzere sunulmuştur.

Kaynakça

Adomßent, M., & Godemann, J. (2011). Sustainability communication: An integrative approach. In J. Godemann & G. Michelsen (Eds.), Sustainability Communication: Interdisciplinary Perspectives and Theoretical Foundations (pp. 27-37). Berlin: Springer.
Akbayır, Z. (2019). Halkla ilişkiler perspektifinden kurumsal sürdürülebilirlik iletişimi ve bir örnek olay incelemesi. Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi, 2(1), 39-71.
Akdemir, M. A. (2023). Yükseköğretim kurumlarında sürdürülebilirlik iletişimi ölçeği geliştirme çalışması (Doctoral dissertation). Retrieved from https://tez.yok.gov.tr. Accessed March 23, 2024.
Amabile, S., Conte, F., Vollero, A., & Siano, A. (2022). Measuring and evaluating CSR information and involvement strategies on corporate Facebook Pages. Italian Journal of Marketing, 342-369. https://doi.org/10.1007/s43039-022-00053-0
Amey, L., Plummer, R., & Pickering, G. (2020). Website communications for campus sustainability: An analysis of Canadian universities. International Journal of Sustainability in Higher Education, 21(3), 531-556. https://doi.org/10.1108/IJSHE-04-2019-0137
Arın Saydam, Z. (2014). Sürdürülebilir iletişimin kurumsal sürdürülebilirliğe etkisi: İşletmeler örneğinde karşılaştırmalı uygulama (Doctoral dissertation). Retrieved from https://tez.yok.gov.tr. Accessed March 23, 2024.
Arief, N. N., Famiola, M., Pratama, A. P., Anggahegari, P., & Putri, A. N. A. (2022). Sustainability communication through bio-based experiential learning. MDPI Sustainability, 14(5204), 1-17. https://doi.org/10.3390/su14095204
Atmaca, A. C., Kıray, S. A., & Pehlivan, M. (2019). Development of a measurement tool for sustainable development awareness. International Journal of Assessment Tools in Education, 6(1), 80-91. https://doi.org/10.21449/ijate.518099
Aversano-Dearborn, V., Paz, A., Fischer, D., Gruen, D., Gullien-Hanson, G., & Vergragt, P. (2018). Communicating for sustainable consumption and production WG: Scoping document. Systems of Sustainable Consumption & Production (SSCP). Retrieved from https://sscp.futureearth.org/future-earth-sscp. Accessed January 3, 2023.
Ayre, C., & Scally, A. J. (2014). Critical values for Lawshe’s content validity ratio. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 47(1), 79-86. https://doi.org/10.1177/0748175613513808

Baghoor, G. K. K., Rasool, I., Wahid, & Latif, A. (2017). Corporate sustainability – Scale development study. Education and Information Management, XI(3), 293-316.
Barbier, E. B., & Burgess, J. C. (2017). The sustainable development goals and the systems approach to sustainability, economics: The open access. Open-Assessment E-Journal, 11(28), 1-22. http://dx.doi.org/10.5018/economics-ejournal.ja.2017-28
Baş, T. (2003). Anket: Anket Nasıl Hazırlanır? Anket Nasıl Uygulanır? Anket Nasıl Değerlendirilir? (2nd ed.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Baviera-Puig, A., Gómez-Navarro, T., García-Melón, M., & García-Martínez, G. (2015). Assessing the communication quality of CSR reports. A case study on four Spanish food companies. MDPI Sustainability Journal, 7, 11010-11031. https://doi.org/10.3390/su70811010
Bayhantopçu, E., & Özuyar, P. G. (2021). Sürdürülebilir üniversitelerin yönetişim - strateji çalışmaları ve ı̇letişimi ı̇çin karşılaştırma bazlı bir yaklaşım önerisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 45, 396-402. https://doi.org/10.52642/susbed.929913
Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. New York: The Guilford Press.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (Geliştirilmiş 13.baskı). Pegem Akademi.
Cahyandito, M. F. (2010). Pembangunan berkelanjutan, ekonomi dan ekologi, sustainability communication dan sustainability reporting. Jurnal Bisnis dan Manajemen. Retrieved from https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1670708
Castello, A. B., & Osborne, J. W. (2005). Best practices in exploratory factor analysis: Four recommendations for getting the most from your analysis. Practical Assessment, Research, and Evaluation, 10(7), 1-9. https://doi.org/10.7275/jyj1-4868
Cattel, R. B. (1978). The scientific use of factor analysis in behavioral and life sciences. New York: Plenum Press.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). California: Sage Publications Inc.
Cronbach, L. J., & Meehl, P. E. (1955). Construct validity in psychological tests. Psychological Bulletin, 52(4), 281-302. https://doi.org/10.1037/h0040957
Djordjevic, A., & Cotton, D. R. E. (2011). Communicating the sustainability message in higher education institutions. International Journal of Sustainability in Higher Education, 12(4), 381-394. https://doi.org/10.1108/14676371111168296
Demirci, K. (2022). Sürdürülebilirlik iletişimi ve sürdürülebilirlik kavramı: Türkiye bankacılık sektörü web sitesi ve sürdürülebilirlik raporları örneğinde bir analiz. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, Özel Sayı, e5-e22. https://doi.org/10.17829/turcom.1017774
DeVellis, R. F. (2022). Ölçek geliştirme: Kuram ve uygulamalar (Üçüncü basımdan çeviri, T. Totan, Trans.). İstanbul: Nobel Yayınevi.
Doğru, B. (2014). Sürdürülebilirlik ve İletişimin Sürdürülebilirliği. EKOIQ Dergisi, 2014(Mayıs). Retrieved from https://www.ekoiq.com/wpcontent/uploads/2022/05/ekoiqsayi39.pdf. Accessed on 20.03.2024.
Dyllick, T., & Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business Strategy and the Environment Journal, 11(2), 130-141. https://doi.org/10.1002/bse.323
Etikan, I., Musa, S. A., & Alkassim, S. S. (2016). Comparison of convenience sampling and purposive sampling. American Journal of Theoretical and Applied Statistics, 5(1), 1-4. http://dx.doi.org/10.11648/j.ajtas.20160501.11
Fabrigar, L. R., Wegener, D. T., MacCallum, R. C., & Strahan, E. J. (1999). Evaluating the use of exploratory factor analysis in psychological research. Psychological Methods, 4(3), 272-299. http://dx.doi.org/10.1037/1082-989X.4.3.272
Ferraz, F. A. D., & Gallardo-Vaqzquez, D. (2016). Measurement tool to assess the relationship between corporate social responsibility, training practices and business performance. Journal of Cleaner Production, 129, 659-672. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2016.03.104
Field, A. (2005). Discovering statistics using SPSS (2nd ed.). California: Sage Publications.
Filippo, D., Benayas, J., Pena, K., & Sanchez, F. (2020). Communication on sustainability in Spanish universities: Analysis of websites, scientific papers and impact in social media. MDPI Sustainability 2020 Journal, 2020(12), 1-21. https://doi.org/10.3390/su12198278
Fischer, D., Lüdecke, G., Godemann, J., Michelsen, G., Newig, J., Rieckmann, M., & Schulz, D. (2016). Sustainability communication. In H. Heinrichs, P. Martens, G. Michelsen, & A. Wiek (Eds.), Sustainability science (pp. 139–148). Berlin: Springer.
Genç, R. (2017). The importance of communication in sustainability & sustainable strategies. Procedia Manufacturing, 2017(8), 511-516. https://doi.org/10.1016/j.promfg.2017.02.065
Godemann, J., & Michelsen, G. (2011b). Sustainability communication: An introduction. In J. Godemann & G. Michelsen (Eds.), Sustainability Communication: Interdisciplinary Perspectives and Theoretical Foundations (pp. 3-11). Berlin: Springer.
GREENMETRIC. (2022). Overall Rankings 2022. https://greenmetric.ui.ac.id/rankings/overall-rankings-2022. Accessed 05.07.2023.
Gutterman, A. S. (2020). Introduction to sustainability reporting and communications. https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3833977. Accessed 21.05.2023.
Gürbüz, S., & Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: Felsefe-Yöntem-Analiz (5th ed.). Ankara: Seçkin Yayınevi.
Hamani, K. (2019). Developing a Corporate Sustainability Performance Evaluation Model of the UAE Construction Contractors (Doctorate Thesis). Retrieved from https://www.ros.hw.ac.uk/handle/10399/4209. Accessed 12.03.2024.
Heinrichs, H. (2011). Participation: Empowerment for sustainable development. In J. Godemann & G. Michelsen (Eds.), Sustainability Communication: Interdisciplinary Perspectives and Theoretical Foundations (pp. 187-198). Berlin: Springer.
Hinkin, T. R. (1998). A brief tutorial on the development of measures for use in survey questionnaires. Organizational Research Methods, 2(1), 104-121. https://doi.org/10.1177/109442819800100106
Karagöz, Y., & Bardakçı, S. (2020). Bilimsel Araştırmalarda Kullanılan Ölçme Araçları ve Ölçek Geliştirme (1st ed.). İstanbul: Nobel Akademik Yayıncılık.
Karakoç, F. Y., & Dönmez, L. (2014). Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası Dergisi, 40, 39-49. https://doi.org/10.25282/ted.228738
Kassing, J. W., Johnson, H. S., Kloeber, D. N., & Wentzel, B. R. (2010). Development and validation of the environmental communication scale. Environmental Communication, 4(1), 1-21. https://doi.org/10.1080/17524030903509725
Katiliute, E., Daunoriene, A., & Katkute, J. (2014). Communicating the sustainability issues in higher education institutions World Wide Webs. Paper presented at the 19th International Scientific Conference; Economics and Management 2014, Riga, 2014(156), 23-25. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.11.129
Kaya, Z., Özten Anay, M., & Girgin, M. C. (2014). Anadolu Üniversitesi engelliler entegre yüksekokulu mezunlarının sosyal paylaşım ağları yoluyla izlenmesi süreci. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(Özel Sayı), 139-159. http://dx.doi.org/10.17240/aibuefd.2015.15.0-5000128648
Kilbourne, W. E. (2004). Sustainable communication and the dominant social paradigm: Can they be integrated?. Marketing Theory Journal, 4(3), 187-208. https://doi.org/10.1177/1470593104045536
Kuşay, Y. (2020). Kurumsal Sürdürülebilirlik İletişimi Uygulamaları (Genişletilmiş 2. Baskı). Konya: Eğitim Yayınevi.
Kuşku Özdemir, E. (2019). Kamusal İletişimde Çatışma Yönetimi ve İletişim Becerileri: Belediye Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma (Doktora Tezi). Retrieved from https://tez.yok.gov.tr. Accessed 23.03.2024.
Lähtinen, K., Toppinen, A., Suojanen, H., Stern, T., Ranacher, L., Burnard, M., & Kuzman, M. (2017). Forest sector sustainability communication in Europe: A systematic literature review on the contents and gaps, current forestry reports. Forest Policy, Economics and Social Research, 2017(3), 173–187. https://doi.org/10.1007/s40725-017-0063-2
Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563-575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
Lertpratchya, A. P., Besley, J. C., Zwickle, A., Takashi, B., & Whitley, C. T. (2017). Assessing the role of college as a sustainability communication channel. International Journal of Sustainability in Higher Education, 18(7), 1-26. https://doi.org/10.1108/IJSHE-09-2016-0172
Lock, I., & Seele, P. (2017). Measuring credibility perceptions in CSR communication: A scale development to test readers’ perceived credibility of CSR reports. Management Communication Quarterly, 31(4), 584-613. https://doi.org/10.1177/0893318917707592
Lock, I., & Schulz-Knappe, C. (2018). Credible corporate social responsibility (CSR) communication predicts legitimacy evidence from an experimental study. Corporate Communications: An International Journal, 24(1), 2-20. https://doi.org/10.1108/CCIJ-07-2018-0071
McDonagh, P. (1998). Towards a theory of sustainable communication in risk society: Relating issues of sustainability to marketing communications. Journal of Marketing Management, 14(6), 591-622. http://dx.doi.org/10.1362/026725798784867699
Mebratu, D. (1998). Sustainability and sustainable development: Historical and conceptual review. Environmental Impact Assessment Review, 18(6), 493-520. https://doi.org/10.1016/S0195-9255(98)00019-5
Newig, J., Schulz, D., Fischer, D., Hetze, K., Laws, N., Lüdeck, G., & Reckman, M. (2013). Communication regarding sustainability: Conceptual perspectives and exploration of societal subsystems. MDPI Sustainability Journal, 5(7), 2976-2990. https://doi.org/10.3390/su5072976
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Oçak, Z. (2018). Sustainability concept in context of economy politics of communication and brands (Doctoral dissertation). Retrieved from https://tez.yok.gov.tr. Accessed 23.03.2024
Oxford English Dictionary. (n.d.). Sustainability. Retrieved March 2, 2024, from https://www.oed.com/search/dictionary/?scope=Entries&q=sustainability&tl=true
Özdemir, Ş. (2023). Sürdürülebilirlik iletişimi bağlamında sürdürülebilir tüketimin reklam mesajlarına yansıması: Fairy ve Finish örneği. Başkent Üniversitesi Ticari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(21), 21-48. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/jcsci/issue/76359/1244000
Özgen, E. (2022). Sürdürülebilirlik iletişimi ve halkla ilişkiler. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, Özel Sayı, e1-e4. http://dx.doi.org/10.17829/turcom.1106292
Parguel, B., Benoît-Moreau, F., & Larceneux, F. (2011). How sustainability ratings might deter ‘greenwashing’: A closer look at ethical corporate communication. Journal of Business Ethics, 102, 15-28. https://doi.org/10.1007/s10551-011-0901-2
Patton, M. Q. (2001). Qualitative Research & Evaluation Methods (3rd ed.). New York: Sage Publications.
Purvis, B., Mao, Y., & Robinson, D. (2019). Three pillars of sustainability: In search of conceptual origins. Sustainability Science, 14, 681-695. https://doi.org/10.1007/s11625-018-0627-5
Raykov, T. (1997). Estimate of composite reliability for congeneric measures. Applied Psychological Measurement, 21(2), 173-184. https://doi.org/10.1177/01466216970212006
Servaes, J., & Lie, R. (2015). New challenges for communication for sustainable development and social change: A review essay. Journal of Multicultural Discourses, 10(1), 124-148. http://dx.doi.org/10.1080/17447143.2014.982655
Sezen Gültekin, G., & Argon, T. (2020). Development of organizational sustainability scale. Sakarya University Journal of Education, 10(3), 507-531. http://dx.doi.org/10.19126/suje.757529
Siano, A., Conte, F., Amabile, S., & Piciocchi, P. (2016). Communicating sustainability: An operational model for evaluating corporate websites. MDPI Sustainability Journal, 8(9), 1-16. https://doi.org/10.3390/su8090950
Signitzer, B., & Prexl, A. (2008). Corporate sustainability communications: Aspects of theory and professionalization. Journal of Public Relations Research, 20(1), 1-19. https://doi.org/10.1080/10627260701726996
Stevens, J. P. (2002). Applied multivariate statistics for the social sciences (4th ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
Streiner, D. L. (1994). Figuring out factors: The use and misuse of factor analysis. The Canadian Journal of Psychiatry, 39(3), 135-140. https://doi.org/10.1177/070674379403900303
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2001). Using multivariate statistics. Boston: Allyn and Bacon.
Tanç, Ş. G., Tanç, A., Çardak, D., & Yağlı, İ. (2022). Türkiye‘deki üniversitelerin sürdürülebilirlik çalişmalarinin incelenmesi. Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, 2022(66), 83-100. https://doi.org/10.55322/mdbakis.1063261
Tetrevova, L., Vavra, J., & Munzarova, S. (2021). Communication of socially-responsible activities by higher education institutions. MDPI Sustainability Journal, 13(2), 1-17. https://doi.org/10.3390/su13020483
Toraman, S. (2021). Karma yöntemler araştırması: kısa tarihi, tanımı, bakış açıları ve temel kavramlar. Nitel Sosyal Bilimler, 3(1), 1-29. https://doi.org/10.47105/nsb.847688
Ural, Z. G. (2013). Kurumsal İletişim Çalışmalarının Sürdürülebilirliği Açısından Kurumsal Sosyal Sorumluluk Uygulamaları (Doctoral dissertation). https://tez.yok.gov.tr Retrieved on: 23.03.2024
WCED, (1987). Our Common Future, World Commission on Environment and Development, Oxford University Press. https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/5987our-common-future.pdf
Weder, F., Karmasin, M., Krainer, L., & Voci, D. (2021). Sustainability communication as critical perspective in media and communication studies—An introduction. In F. Weder, L. Krainer, & M. Karmasin (Eds.), The sustainability communication reader: A reflective compendium (pp. 1-12). Berlin: Springer.
Wut, T. M., Lee, D., Ip, W. M., & Lee, S. W. (2021). Digital sustainability in the organization: Scale development and validation. MDPI Sustainability Journal, 13(6), 1-14. https://doi.org/10.3390/su13063530
Yalçın, S. (2021). Ölçek Geliştirme ve Uyarlama Süreci Bilgi Notu. Retrieved from http://egitim.ankara.edu.tr/wp-content/uploads/sites/347/2021/06/Olcek-Gelistirme-ve-Uyarlama.Bilgi-notu.-Doc.-Dr.-Seher-Yalcin.pdf Retrieved on: 06.06.2023
Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46(Özel Sayı), 74-85. Retrieved from http://dergipark.ulakbim.gov.tr/iuisletme
YÖK. (2023). 2022-2023 Öğretim Yılı Yükseköğretim İstatistikleri. Retrieved from https://istatistik.yok.gov.tr/ Retrieved on: 13.06.2023
Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresinde sunulmuş bildiri, Pamukkale Üniversitesi, Denizli. Retrieved from https://yunus.hacettepe.edu.tr/~yurdugul/3/indir/PamukkaleBildiri.pdf
Ziemann, A. (2011). Communication Theory and Sustainability Discourse. In J. Godemann & G. Michelsen (Eds.), Sustainability Communication: Interdisciplinary Perspectives and Theoretical Foundations (pp. 89-96). Berlin: Springer.
Zink, K. J., Steimle, U., & Fischer, K. (2008). Human factors, business excellence and corporate sustainability: Differing perspectives, joint objectives. In K. J. Zink (Eds.), Corporate Sustainability as a Challenge for Comprehensive Management (pp. 3-15). Berlin: Springer.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mehmet Alper Akdemir ^*
0000-0002-3782-034X
Türkiye

Canan Gamze Bal
0000-0003-1031-2588
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

12 Ekim 2024

Yayımlanma Tarihi

15 Ekim 2024

Gönderilme Tarihi

6 Temmuz 2024

Kabul Tarihi

10 Ekim 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 21 Sayı: 5

DOI

https://doi.org/10.26466/opusjsr.1511496

IZ

https://izlik.org/JA75KC77ZU

APA

Akdemir, M. A., & Bal, C. G. (2024). Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study. OPUS Journal of Society Research, 21(5), 257-273. https://doi.org/10.26466/opusjsr.1511496

AMA

1.Akdemir MA, Bal CG. Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study. OPUS TAD. 2024;21(5):257-273. doi:10.26466/opusjsr.1511496

Chicago

Akdemir, Mehmet Alper, ve Canan Gamze Bal. 2024. “Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study”. OPUS Journal of Society Research 21 (5): 257-73. https://doi.org/10.26466/opusjsr.1511496.

EndNote

Akdemir MA, Bal CG (01 Ekim 2024) Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study. OPUS Journal of Society Research 21 5 257–273.

IEEE

[1]M. A. Akdemir ve C. G. Bal, “Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study”, OPUS TAD, c. 21, sy 5, ss. 257–273, Eki. 2024, doi: 10.26466/opusjsr.1511496.

ISNAD

Akdemir, Mehmet Alper - Bal, Canan Gamze. “Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study”. OPUS Journal of Society Research 21/5 (01 Ekim 2024): 257-273. https://doi.org/10.26466/opusjsr.1511496.

JAMA

1.Akdemir MA, Bal CG. Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study. OPUS TAD. 2024;21:257–273.

MLA

Akdemir, Mehmet Alper, ve Canan Gamze Bal. “Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study”. OPUS Journal of Society Research, c. 21, sy 5, Ekim 2024, ss. 257-73, doi:10.26466/opusjsr.1511496.

Vancouver

1.Mehmet Alper Akdemir, Canan Gamze Bal. Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study. OPUS TAD. 01 Ekim 2024;21(5):257-73. doi:10.26466/opusjsr.1511496

Cited By

Cross-cultural adaptation of the Turkish version of the dentin hypersensitivity experience questionnaire short form (DHEQ-15)

BMC Oral Health

https://doi.org/10.1186/s12903-024-05235-0

Yükseköğretim Kurumlarında Sürdürülebilirlik İletişimi: Ölçek Geliştirme ve Geçerlik Çalışması

Öz

Anahtar Kelimeler

Sustainability Communication in Higher Education Institutions: Scale Development and Validation Study

Öz

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Erken Görünüm Tarihi

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Cross-cultural adaptation of the Turkish version of the dentin hypersensitivity experience questionnaire short form (DHEQ-15)