Student Participation in Education in Law Faculties: A Comparative Study

Legal education in Türkiye has experienced a rapid expansion in the last two decades. In this context, the long-standing critical observations on legal education have sharpened and the conviction that quantitative increase has triggered qualitative erosion has become widespread. However, it is difficult to say that field studies that penetrate the education and training processes in law faculties and analyse the subject empirically have been conducted. This study aims to examine the behaviours, attitudes and opinions of students, who are one of the stakeholders of legal education, during the education process, and in doing so, to discover the points of differentiation between faculties established before 2000 and faculties established after 2000. For this purpose, data on the actions, attitudes and opinions of 296 students were collected through a questionnaire. The analyses show that students in law faculties are mostly in a passive position; they do not have the opportunity to participate in the education and training processes in a way to develop the competencies and predispositions they will need after graduation. One of the important findings is that law students at the new public university established after 2000 can participate in education in a more active, versatile and qualified way than the students of the old faculties. Finally, the students' opinions contain common patterns that law faculties provide an exam-oriented and doctrinal education, that the practical and application dimension is weak, and that it does not adequately prepare them for professional life.

Türkiye’de hukuk eğitimi son yirmi yılda hızlı bir genişleme yaşamıştır. Bu bağlamda hukuk eğitimine dair öteden beri var olan eleştirel tespitler keskinleşmiş; niceliksel artışın niteliksel aşınmayı tetiklediği kanaati yaygınlaşmıştır. Bununla birlikte hukuk fakültesinde yaşanan eğitim-öğretim süreçlerine nüfuz eden ve konuyu empirik şekilde analiz eden saha araştırmalarının yürütüldüğünü söylemek zordur. Bu çalışma, hukuk eğitiminin paydaşlardan biri olan öğrencilerin eğitim sürecinde hangi eylem, tutum ve görüşlere sahip olduğunu incelemek; bunu yaparken de 2000 öncesinde kurulmuş fakültelerle 2000 sonrasında kurulmuş fakülteler arasında hangi noktalarda farklılaşma olduğunu keşfetmeyi amaçlar. Bu amaçla 296 öğrencinin katıldığı bir anket yoluyla öğrencilerin eylem, tutum ve görüşlerine dair veri toplanmıştır. Yapılan analizler, hukuk fakültelerinde öğrencilerin ekseriyetle pasif bir konumda olduklarını; eğitim-öğretim süreçlerine mezun olduktan sonra ihtiyaç duyacakları yetkinlik ve yatkınlıkları geliştirecek şekilde katılma fırsatı bulamadıklarını göstermektedir. Araştırmanın önemli bulgularından biri 2000 sonrasında kurulmuş yeni kamu üniversitesindeki hukuk öğrencilerinin, eski fakültelerin öğrencilerine göre daha aktif, çok yönlü ve nitelikli şekilde eğitime katılabildiğidir. Son olarak, öğrencilerin görüşleri hukuk fakültelerinde fazlasıyla sınav odaklı ve kitabî bir eğitim aldıkları, pratik ve uygulama boyutunun zayıf kaldığı, meslek hayatına yeterince hazırlamadığı noktasında ortak kanaatler içerir.