Organizational Crisis Management in the Age of Disinformation: Leadership, Communication, and Resilience, A Systematic Review

This systematic review frames organizational crisis management as both a strategic necessity and a societal responsibility amid overlapping crises and rapid information flows. Synthesizing 246 Scopus articles (2010–2025), it applies SPAR-4-SLR alongside PRISMA 2020 for transparency and rigor. Bibliometric mapping with VOSviewer and Excel shows a growing field bridging management, communication studies, and public administration. Four interconnected domains emerge: (1) crisis leadership emphasizing ethical authority, trust, and adaptive decision-making; (2) organizational communication balancing timeliness, transparency, and stakeholder engagement; (3) disinformation management using fact-checking, prebunking, and real-time monitoring; and (4) integrated response frameworks pairing operational action with symbolic communication to strengthen resilience. Thematic synthesis exposes gaps: underrepresentation of non-Western perspectives, limited work at the leadership–misinformation nexus, and scant attention to ethical and political consequences of governing disinformation. These blind spots inform a research agenda. The study advances an integrative framework positioning leadership, communication, and misinformation mitigation as a unified strategic capability. Theoretically, it argues for tighter integration between crisis communication and disinformation research; practically, it underscores ethical leadership, transparent dialogue, and monitoring as core practices for sustaining legitimacy in information-rich environments.

Birbirine eklemlenen krizler ve hızlanan bilgi akışları bağlamında, bu sistematik derleme örgütsel kriz yönetimini hem stratejik bir gereklilik hem de toplumsal bir sorumluluk olarak çerçevelemektedir. Çalışma, 2010–2025 döneminde Scopus’ta dizinlenen 246 makaleyi sentezlemekte; şeffaflık ve yöntembilimsel titizlik için SPAR-4-SLR protokolünü PRISMA 2020 yönergeleriyle birlikte uygulamaktadır. VOSviewer ve Excel ile yapılan bibliyometrik haritalama, yönetim, iletişim çalışmaları ve kamu yönetimini birbirine bağlayan hızla büyüyen bir alan ortaya koymaktadır. Literatürde dört karşılıklı bağlı eksen öne çıkmaktadır: (1) etik otorite, güven ve uyarlanabilir karar almayı vurgulayan kriz liderliği; (2) zamanlama, şeffaflık ve paydaş katılımını dengeleyen örgütsel iletişim; (3) doğrulama, önleyici bilgilendirme (prebunking) ve gerçek zamanlı izlemeye dayalı dezenformasyon yönetimi; ve (4) operasyonel eylemi simgesel iletişimle birleştirerek dayanıklılığı güçlendiren bütünleşik yanıt çerçeveleri. Tematik sentez, Batı-dışı perspektiflerin yetersiz temsili, liderlik-yanlış bilgi kesişiminde sınırlı çalışma ve dezenformasyon yönetişiminin etik ile politik sonuçlarına gösterilen düşük ilgiyi açığa çıkarmaktadır; bu kör noktalar geleceğe dönük araştırma gündemini bilgilendirmektedir. Çalışma, liderlik, iletişim ve yanlış bilgiyle mücadelenin birleşik bir stratejik yetkinlik olarak konumlandığı bütünleşik bir çerçeve önermektedir. Kuramsal düzeyde kriz iletişimi ile dezenformasyon araştırmalarının daha sıkı entegrasyonunu savunmakta; uygulamada ise bilgiyle doygun ortamlarda meşruiyetin sürdürülmesi için etik liderlik, şeffaf diyalog ve sürekli izlemeyi temel pratikler olarak vurgulamaktadır.