Araştırma Makalesi

Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara

Sayı: 28 15 Mart 2026
PDF İndir
EN TR

Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara

Öz

Bu araştırma Âdâbü’l-bahs ve’l-münâzara ilmini ve bu ilmin Osmanlı düşünce ve eğitim sistemindeki yerini ortaya koymaktadır. Osmanlı medreselerinde uygulanan müfredat programlarının mantık, cedel, hilâf ilimleriyle birlikte önemli bir parçasını oluşturan Âdâbü’l-bahs ve’l-münâzara, doğrudan tartışmayı konu edinen bağımsız bir disiplindir. Şemsuddîn es-Semerkandî tarafından sistemleştirilen bu ilim, bilhassa Osmanlı uleması tarafından benimsenmiş ve eğitim sisteminin bir parçası hâline getirilmiştir. Münâzarada bir tartışma tarafların kazanma amacıyla gerçekleştirdikleri çekişmenin ötesinde bir hakikati arayış mücadelesi olarak görülmüştür. Osmanlı düşünce sisteminde tahkik geleneğiyle iç içe geçmiş olan bu ilim, hakikate ulaşma çabasında yöntemi önceleyen bir yaklaşım sunarken bilginin kaynağı, geçerliliği ve sınırları üzerine düşünmeyi de teşvik etmiştir. Osmanlı düşünce geleneğinde 20. yüzyıla dek üzerine eserler yazılmaya devam edilen Âdâbü’l-bahs ve’l-münâzara, medrese öğrencilerinin pasif ezbercilikten uzaklaşarak eleştirel muhakeme becerisi geliştirmelerine olanak tanımıştır. Sözlü ve yazılı anlatım becerileriyle birlikte anlama becerilerinde de sorgulayıcı ve çözümleyici düşünceyi destekleyen Âdâb dersleri; akıl yürütme, eleştirel düşünme, delillendirme ve ikna edici argümanlar üretme becerilerini geliştirmek amacıyla bir eğitim aracı olarak kullanılmıştır. Araştırmada ayrıca Âdâbü’l-bahs ve’l-münâzara geleneğinin mevcut eğitim anlayışlarıyla ilişkilendirilme imkânına dikkat çekilerek münâzaranın yeniden eğitim süreçleriyle bütünleştirilmesi yönüne vurgu yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Bu çalışmanın, özgün bir çalışma olduğunu; çalışmanın hazırlık, veri toplama, analiz ve bilgilerin sunumu olmak üzere tüm aşamalarından bilimsel etik ilke ve kurallarına uygun davrandığımı; bu çalışma kapsamında elde edilmeyen tüm veri ve bilgiler için kaynak gösterdiğimi ve bu kaynaklara kaynakçada yer verdiğimi; kullanılan verilerde herhangi bir değişiklik yapmadığımı, çalışmanın Committee on Publication Ethics (COPE)' in tüm şartlarını ve koşullarını kabul ederek etik görev ve sorumluluklara riayet ettiğimi beyan ederim. Herhangi bir zamanda, çalışmayla ilgili yaptığım bu beyana aykırı bir durumun saptanması durumunda, ortaya çıkacak tüm ahlaki ve hukuki sonuçlara razı olduğumu bildiririm.

Kaynakça

  1. Akgündüz, Hasan. Klasik Dönem Osmanlı Medrese Sistemi. İstanbul: Ulusal, 1997.
  2. Büyükdinç, Nesibe Feyza. “Osmanlı Medreselerinde Bir Öğretim Metodu Olarak Münâzara ve Ahmet Cevdet Paşa’nın Âdâb-ı Sedâd Adlı Eseri” Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, 2007.
  3. Çelik, Muhammet. “Âdâbu’l-Baĥs̱ ve’l-Munâžaranın Kaynağı ve Eserleri (14-20. yy.).” Tahkik İslami İlimler Araştırma ve Neşir Dergisi 5/2 (2022): 207-249.
  4. Çelik, Muhammet. “Osmanlı Ulemasının Eleştirel Düşünme Konusuna İlgisi.” İslami Araştırmalar Dergisi 34/3 (2023): 648-660.
  5. El-Rouayheb, Khaled. Islamic Intellectual History in the Seventeenth Century. UK: Cambridge University Press, 2017.
  6. Ertuğrul, İsmail Fenni. Lügatçe-i Felsefe. Haz., Recep Alpyağıl. Konya: Çizgi Kitabevi, 2015.
  7. Fazlıoğlu, Şükran. “Nebi Efendizade'nin "Kaside fi el-kutub el-meşhure fi el-Ulum"una göre Bir Medrese Tabelesinin Ders ve Kitab Haritası.” Kutadgubilig 3 (2003): 191-221.
  8. Fazlıoğlu, Şükran. “Ta‘lîm ile İrşâd Arasında: Erzurumlu İbrahim Hakkı’nın Medrese Ders Müfredatı.” Dîvân Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi 18 (2005): 115-173.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Osmanlı Eğitim Tarihi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Mart 2026

Gönderilme Tarihi

8 Haziran 2025

Kabul Tarihi

7 Ekim 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Sayı: 28

Kaynak Göster

APA
Güneş, G. (2026). Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, 28, 129-150. https://doi.org/10.21021/osmed.1716000
AMA
1.Güneş G. Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara. OSMED. 2026;(28):129-150. doi:10.21021/osmed.1716000
Chicago
Güneş, Gökhan. 2026. “Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara”. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, sy 28: 129-50. https://doi.org/10.21021/osmed.1716000.
EndNote
Güneş G (01 Mart 2026) Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi 28 129–150.
IEEE
[1]G. Güneş, “Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara”, OSMED, sy 28, ss. 129–150, Mar. 2026, doi: 10.21021/osmed.1716000.
ISNAD
Güneş, Gökhan. “Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara”. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi. 28 (01 Mart 2026): 129-150. https://doi.org/10.21021/osmed.1716000.
JAMA
1.Güneş G. Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara. OSMED. 2026;:129–150.
MLA
Güneş, Gökhan. “Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara”. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, sy 28, Mart 2026, ss. 129-50, doi:10.21021/osmed.1716000.
Vancouver
1.Gökhan Güneş. Osmanlı Dönemi’nde Bir Konuşma ve Yazma Becerisi Geleneği: Âdâbü’l-Bahs ve’l-Münâzara. OSMED. 01 Mart 2026;(28):129-50. doi:10.21021/osmed.1716000

İndeksler / Indexes
 

SCOPUS, TÜBİTAK/ULAKBİM TR DİZİN [SBVT]

INDEX COPERNİCUS [ICI], ISAM, SOBIAD, İdealOnline ve Scilit tarafından dizinlenmektedir.


Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi'nde yayımlanan makaleler, Creative Commons Atıf-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY-NC 4.0) ile lisanslanmıştır. Bilimsel araştırmaları kamuya ücretsiz sunmanın bilginin küresel paylaşımını artıracağı ilkesini benimseyen dergi, tüm içeriğine anında açık erişim sağlamaktadır. Makalelerdeki fikir ve görüşlerin sorumluluğu yalnızca yazarlarına ait olup Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi'nin görüşlerini yansıtmaz.