Assessment of Weakening or Loss of Function in Forensic Reports

Öz

Whether the injury caused a weakness or loss of function is one of the points that should be mentioned in the judicial reports. In this study, we aim to evaluate judicial reports of injury crimes, those causes persistent weakening or loss of function of one of the senses or organs in our department. The forensic reports of injury crimes, those causes persistent weakening or loss of function of one of the senses or organs in the 5-year period between 01.01.2018 and 31.12.2022 were examined retrospectively in our department.177 of the forensic reports (2%) were stated as “persistent weakening or loss of function”. It was determined that 79.7% (n=141) of those cases were male, 20.3% (n=36) were female, the mean age of the cases was 38.5±16.56. 128 (72.3%) were seen as the result of accidents and 49 (27.7%) were the result of effective action. The results were found to be compatible with the literature on forensic traumatology. To create awareness and to eliminate the missing points in the forensic report guidelines about “weakening or loss of function”, multicentric studies are needed.

Anahtar Kelimeler

• Sensory Function
• Forensic Medicine
• Function
• Wounds and Injuries

Adli Raporlarda İşlev Zayıflığı ve İşlev Yitimi Değerlendirmesi

Öz

Yaralanmanın, işlev zayıflığına veya yitimine neden olup olmadığı, adli raporlarda belirtilmesi gereken hususlardandır. Sunulan çalışmada, Anabilim Dalımızda, yaralama suçları ile ilgili düzenlenen adli raporlarda, “duyu veya organlarından birinin sürekli işlev zayıflaması ya da yitimine neden olması” ile ilgili değerlendirme yapılması ve literatürle paylaşılması amaçlanmıştır. Anabilim Dalımızda, 01.01.2018 ile 31.12.2022 tarihleri arasındaki 5 yıllık dönemde, yaralanmalı olgularla ilgili düzenlenen adli raporlar retrospektif olarak incelenmiş, “duyu veya organlarında sürekli işlev zayıflaması ya da yitimi” olduğu belirlenen olgular incelenmiştir. Adli raporların 177’sinde (% 2) “işlev zayıflığı ya da yitimi olduğu” saptanmıştır. İşlev zayıflığı veya yitim olan olguların % 79,7’sinin (n=141) erkek, % 20,3’ünün (n=36) kadın olduğu, olguların yaş ortalamalarının 38,5±16,56 olduğu, 128’inin (%72,3) kaza sonucu, 49’unun (%27,7) ise etkili eylem sonucu meydana geldiği saptanmıştır. Çalışmamızda elde edilen veriler, adli travmatoloji ile ilgili literatürle uyumlu bulunmuştur. “İşlev zayıflığı/yitimi” ile ilgili adli rapor kılavuzlarındaki eksiklerin giderilmesi, konuyla ilgili farkındalık yaratılması için çok merkezli çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Duyusal işlev
• Adli Tıp
• Fonksiyon
• Yaralar ve Yaralanmalar

Kaynakça

1. 1. Türk Ceza Kanunu Erişim Adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5237.pdf Erişim Tarihi:04.04.2023
2. 2. Karbeyaz K, Gündüz T, Akkaya H, Urazel B, Kökçüoğlu MA. Adli Raporlara Dikkat; Eskişehir Deneyimi. Sted/Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 2012;21, 292-296.
3. 3. Çeliksöz AH, Emiral E, Doğan B, Şimşek Ü, Karbeyaz K. Adli nitelikli olgularda kemik kırıklarının değerlendirilmesi. J For Med. 2020;34:134-40.
4. 4. Celik Y, Kılıboz T, Dogan B,Garbioglu A, Simsek U, Karbeyaz K, Adli Raporların Yaşamsal Tehlike Kriteri Açısından Değerlendirilmesi.Osmangazi Tıp Dergisi. 2021; 43:308-317
5. 5. Aktaş EÖ, Kaya A. Yaralama Suçlarının Adli Tıbbi Değerlendirilmesinde Kullanılan Kılavuza Bakış. Adli Tıp Bülteni. 2017;22, 45-53.
6. 6. Palmer CS, Gabbe BJ, Cameron PA. Defining major trauma using the 2008 Abbreviated Injury Scale. Injury, 2016;47, 109-115.
7. 7. Lefering R. Trauma scoring systems. Curr Opin Crit Care 2012;18:637–40.
8. 8. Loftis KL, Price J, Gillich PJ. Evolution of the abbreviated injury scale: 1990–2015. Traffic injury prevention, 2018;19(sup2), 109-13.

9. 9. Türk Ceza Kanunu’nda Tanımlanan Yaralama Suçlarının Adli Tıp Açısından Değerlendirilmesi. https://www.atk.gov.tr/tckyaralama24-06-19.pdf Erişim Tarihi: 03.04.2023
10. 10. Çelik C, Ata U. Türk Ceza Kanunu’nda Yer Alan Duyularından veya Organlarından Birinin İşlevinin Sürekli Zayıflaması veya Yitirilmesi Kavramları: Sistematik Derleme. Adli Tıp Bülteni 2022;27:279-287
11. 11. Organ. (n.d.). Medical Dictionary for the Health Professions and Nursing. https://medical-dictionary.thefreedictionary.com/organ Erişim Tarihi: 03.04.2023
12. 12. Yetim S. Adli Tıp Açısından Uzuv Zaafı, Uzuv Tatili Ayrımı. Doktora Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü, 2006
13. 13. Ersoy B, Balcı Y, Gök Y, Göçeoğlu ÜÜ. Adli Tıp Polikliniğinde Adli Rapor Düzenlenen Çocuk Hastaların Değerlendirilmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Dergisi, 2020;7, 116-123.
14. 14. Altun G, Azmak D, Yılmaz A, Yılmaz G. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine Başvuran Adli Olguların Özellikleri. Adli Tıp Bülteni 1997;2:62-66.
15. 15. 15. Canverenler S, Göçeoğlu ÜÜ, Balcı Y. Adli Tıp Polikliniğine Başvuran Olgularda Kemik Kırıklarının Değerlendirilmesi: Tanımlayıcı Araştırma. Turkiye Klinikleri J Foren Sci Leg Med. 2022;19:20-9
16. 16. Seviner M, Kozacı N, Ay M, Açıkalın Akpınar A, Çökük A, Gülen M, Acehan S, Karanlık Genç M, Satar S. Acil tıp kliniğine başvuran adli vakaların geriye dönük analizi. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2013:38;250 - 260.
17. 17. Güven FMK, Bütün C, Beyaztaş FY, Eren ŞH, Korkmaz İ. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine Başvuran Adli Olguların Değerlendirilmesi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2009;10:23-8.
18. 18. Bilgin NG, Dokgöz H, Kar H. Eski ve yeni Türk Ceza Yasası’na göre düzenlenen adli raporların karşılaştırılması. Adli Tıp Bülteni 2006;11:64-70.
19. 19. Altun G, Azmak D, Yılmaz A, Yılmaz G. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine başvuran adli olguların özellikleri. Adli Tıp Bülteni 1997;2:62-6.
20. 20. Koylu S. Karbeyaz, K. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na Başvuran Adli Nitelikli Olgular ve Alkol İlişkisinin Değerlendirilmesi. Osmangazi Tıp Dergisi, 2018;41, 216-225.
21. 21. Seviçin S, Yıldız A, Gürpınar SS. Lokomotor Sistem Kısıtlılıklarında Fonksiyonel Bozukluk Oranı Cetveli Oluşturma Çalışması. Adli Tıp Bülteni. 2021;26:8-19.
22. 22. Uğur F, Akın A, Esmaoğlu A, Doğru K, Örs S, Aydoğan H ve ark. Alt ve Üst Ekstremite Amputasyonlarının Fantom Ağrısı ve Fantom Ekstremite Hissi Yönünden Karşılaştırılması. Ağrı Dergisi, 2007;19, 50-56.
23. 23. Sümer A, Onur E, Altınlı E, Çelik A, Çağlayan K, Köksal N. Alt Ekstremite Amputasyonlarında Klinik Deneyimlerimiz. Journal of Turgut Ozal Medical Center, 2008;15, 187-190.
24. 24. Aygan İ,Tuncay İ, Tosun N, Vural S. Ampütasyonlar: Nedenleri ve seviyeleri. (retrospektif çalışma) Turkish Journal Of Arthroplasty And Arthroscopic Surgery. 1999, 2;179-83.
25. 25. Almalı N, Yılmaz Ö. 204 Splenektomi Olgusunun Analizi; Splenektomi Endikasyonları Değişiyor Mu?. Van Tıp Dergisi, 2019;26, 520-525.
26. 26. Schroeppel TJ, Croce MA. Diagnosis and management of blunt abdominal solid organ injury. Curr Opin Crit Care 2007; 13: 399-404.