Pediatrik Vezikoüreteral Reflüde Cerrahi Girişimler: Sonuçlar ve Başarıyı Belirleyen Temel Etkenler

Öz

Vesikoüreteral reflü (VUR), çocuklarda en yaygın üriner sistem anomalisidir ve kronik böbrek yetmezliğine yol açabilir. Bu çalışma, pediatrik hastalarda VUR için endoskopik ve cerrahi tedavilerin etkinliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Ocak 2010 ile Aralık 2019 tarihleri arasında Sami Ulus Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları, Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde VUR için cerrahi tedavi uygulanan çocukların verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Toplamda 157 hasta (113 kız, 44 erkek) dahil edilmiştir. İlk STING tedavisinin başarı oranı, 0–6 yaş için %31,8, 6–12 yaş için %43,9, 12–18 yaş için ise %75 olarak bulunmuştur. Başarı oranı, düşük/orta dereceli reflüde %46, yüksek dereceli reflüde ise %24,5 olarak kaydedilmiştir. Genel olarak, ilk STING başarı oranı %38,6 olup, birden fazla enjeksiyonla bu oran %59,5'e çıkmıştır. Kız çocukları, preoperatif idrar yolu enfeksiyonları (İYE) açısından daha yüksek bir geçmişe sahipti (p = 0,006) ve düşük dereceli reflü oranları daha yüksekti (p = 0,023). Başarı oranı, 12-18 yaş grubunda anlamlı derecede daha yüksekti (p = 0,032) ve yüksek dereceli reflüde ise daha düşüktü (p = 0,015). Kız çocuklarında postoperatif idrar yolu enfeksiyonları oranı anlamlı derecede yüksekti (p = 0,0001). Pediatrik VUR’da cerrahi başarısı yaş ve reflü derecesinden etkilenmektedir; daha iyi sonuçlar, daha büyük çocuklarda ve düşük/orta dereceli reflüsü olanlarda gözlenmektedir. Yüksek dereceli VUR’da STING yönteminin etkinliğinin düşük olması, bu olgularda açık cerrahinin daha uygun bir seçenek olabileceğini düşündürmektedir. Kız çocuklarında daha yüksek postoperatif İYE oranları, daha yakın izlem ve profilaksi düzenlemesinin gerekebileceğini göstermektedir. Bireysel risk faktörlerine göre uyarlanmış tedavi, sonuçları iyileştirebilir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk
• üreter
• vezikoreteral reflü

Surgical Interventions for Pediatric Vesicoureteral Reflux: Outcomes and Key Predictors of Success

Öz

Vesicoureteral reflux (VUR) is the most common urinary system disorder in children and can lead to chronic kidney failure. This study aims to evaluate the effectiveness of endoscopic and surgical treatments for VUR in pediatric patients. We retrospectively reviewed data from children who underwent surgical treatment for VUR between January 2010 and December 2019 at Sami Ulus Obstetrics and Gynecology, Pediatrics, Health Practice, and Research Center. A total of 157 patients (113 girls, 44 boys) were included. The success rate of the first STING was 31.8% for 0–6 years, 43.9% for 6–12 years, and 75% for 12–18 years. Success was 46% for low/moderate reflux and 24.5% for high-grade reflux. Overall, the first STING success rate was 38.6%, increasing to 59.5% with multiple injections. Females had a higher history of preoperative UTIs (p = 0.006) and a higher rate of low-grade reflux (p = 0.023). The success rate was significantly higher in the 12-18 years group (p = 0.032) and lower in high-grade reflux (p = 0.015). Girls had a significantly higher rate of postoperative UTIs (p = 0.0001). Surgical success in pediatric VUR is influenced by age and reflux grade, with better outcomes in older children and those with low/moderate reflux. Given the lower efficacy of STING in high-grade VUR, open surgery may be a preferable option in these cases. Higher postoperative UTI rates in girls suggest a need for closer follow-up and potential prophylaxis adjustments. Tailored treatment based on individual risk factors may improve outcomes.

Anahtar Kelimeler

• Child
• Ureter
• Vesicoureteral reflux

Kaynakça

1. 1. Montini G, Tullus K, Hewitt I. Febrile urinary tract infections in children. N Engl J Med. 2011;365(3):239–250.
2. 2. Routh JC, Graham DA, Nelson CP. Trends in surgical management of vesicoureteral reflux: A 10-year analysis. Pediatrics. 2010;126(1):53–60.
3. 3. EAU Guidelines on Paediatric Urology. European Association of Urology, 2023.
4. 4. Peters CA, Skoog SJ, Arant BS Jr, et al. Summary of the AUA guideline on management of primary vesicoureteral reflux in children. J Urol. 2010;184(3):1134–1144.
5. 5. D’Agostino S, Capitanucci ML, De Gennaro M, et al. Endoscopic and surgical treatment of vesicoureteral reflux: An update. J Pediatr Urol. 2020;16(5):523–529.
6. 6. Lebowitz RL, Olbing H, Parkkulainen KV, et al. International system of radiographic grading of vesicoureteric reflux. International Reflux Study in Children. Pediatr Radiol. 1985;15(2):105-109.
7. 7. Belli A, Nikolakea M, Mourmouris P. Vesicoureteral reflux – insights into diagnosis and management. Hellenic Urology. 2022;34(3):98-103.
8. 8. Tekgül S, Riedmiller H, Hoebeke P, et al. European Association of Urology. EAU guidelines on vesicoureteral reflux in children. Eur Urol. 2012;62:534-542.

9. 9. Capozza N, Gulia C, Heidari Bateni Z, et al. Vesicoureteral reflux in infants: what do we know about the gender prevalence by age? Eur Rev Med Pharmacol Sci. 2017;21:5321-5329.
10. 10. Su D, Shen Q, Zhai Y, et al. Risk factors for breakthrough urinary tract infection in children with vesicoureteral reflux receiving continuous antibiotic prophylaxis. Transl Pediatr. 2022;11:1-9.
11. 11. Yeoh JS, Greenfield SP, Adal AY, et al. The incidence of urinary tract infection after open anti-reflux surgery for primary vesicoureteral reflux: early and long-term follow up. J Pediatr Urol. 2013;9(4):503-508.
12. 12. Skoog SJ, Peters CA, Arant BS Jr, et al. Pediatric vesicoureteral reflux guidelines panel summary report: clinical practice guideline for screening and management of high-grade VUR. J Urol. 2010;184(3):1134–1144.
13. 13. Routh JC, Graham DA, Nelson CP. Trends in surgical management of vesicoureteral reflux: implications of guidelines. Pediatrics. 2010;126(1):e134–e143.
14. 14. Koff SA, Wagner TT, Jayanthi VR. The relationship among dysfunctional elimination syndromes, primary vesicoureteral reflux and urinary tract infections. J Urol. 1998;160(3):1019–1022.
15. 15. Orellana P, Baquedano P, Rangaraj D, Zhao J, Snyder HM, Kirsch AJ. Voiding dysfunction and urinary tract infections after endoscopic treatment of vesicoureteral reflux. J Urol. 2004;172(4 Pt 2):1616–1620.