Yeme Bozukluğu Tanılı Ergenlerin Klinik Özellikleri
Öz
Yeme bozuklukları sıklıkla ergenlik döneminde başlayan, sıklığı giderek artan, önemli komorbiditeleri olan psikiyatrik hastalıklardır. Bu çalışmada yeme bozukluğu nedeniyle izlenen hastaların verileri sunularak, bu konudaki farkındalığın artırılması amaçlandı. Haziran 2019-Haziran 2023 tarihleri arasında hastanemiz Ergen Sağlığı polikliniğine başvuran ve yeme bozukluğu tanısı alan olgular çalışmaya dahil edildi. Olguların yaş, cinsiyet, başvuru şikayetleri, klinik ve izlem özellikleri (şikayetlerin süresi, kilo kaybı düzeyi, menstrual öyküleri, komorbiditeler, hastaneye yatış, izlem süresi) hastane kayıtlarından geriye dönük olarak değerlendirildi. Çalışmaya ikisi (%2,6) erkek, 76 yeme bozukluğu tanısı alan olgu dahil edildi. Olguların 21’i (%27.6) anoreksiya nervoza (AN), 46’sı (%60,5) atipik AN (AAN), yedisi (%9,2) bulimiya nervoza (BN) ve ikisi (%2,6) kaçıngan/kısıtlı yiyecek alımı bozukluğu (‘Avoidant/restrictive food intake disorder’, ARFID) idi. Olguların başvuru yaşları ortalama 15.4 ± 1.4 15,41,4 yıl (yaş aralığı 12,3-17,8), ortalama izlem süreleri 7 (2-14) ay idi. AN ve AAN grubunda en sık başvuru şikayeti gıda alımının kısıtlanması idi. AN ve AAN gruplarında kilo kaybı yüzdeleri ve hastaneye yatış yüzdeleri benzer bulundu (p sırasıyla 0,215 ve 0,329). AN grubunun yarısında (n:10) ve AAN grubunun %45,5’inde (n:20) sekonder amenore mevcuttu (p=0,736). Olguların hiçbirinde yeniden beslenme sendromu görülmedi. AN, AAN ve BN gruplarında ikişer olguda depresyon, AAN grubunda bir olguda anksiyete bozukluğu eşlik ettiği gözlendi. Yeme bozuklukları ergenlik döneminde hastane yatışı gerekebilen, izlemin önemli ve özellikli olduğu hastalıklardır. Tanı büyük ölçüde klinik görüşme ve öyküye dayandığından, tüm ergenlerin rutin değerlendirmelerinin bir parçası olarak beslenme öyküsü ve psikososyal öykü alınması; tanı, izlem ve komorbiditelerin değerlendirilmesi açısından gereklidir
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Galmiche M, Déchelotte P, Lambert G, Tavolacci MP. Prevalence of eating disorders over the 2000-2018 period: a systematic literature review. Am J Clin Nutr. 2019;109(5):1402-13.
- 2. Silén Y, Keski-Rahkonen A. Worldwide prevalence of DSM-5 eating disorders among young people. Curr Opin Psychiatry. 2022;35(6):362-71.
- 3. Chen Q, Huang S, Peng JY, Xu H, Wang P, Shi XM, et al. Trends and prevalence of eating disorders in children and adolescents. World J Psychiatry. 2024;14(12):1815-26.
- 4. American Psychiatric Association Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. 5 ed. Arlington, VA: American Psychiatric Press; 2013.
- 5. Räisänen U, Hunt K. The role of gendered constructions of eating disorders in delayed help-seeking in men: a qualitative interview study. BMJ Open. 2014;4(4):e004342.
- 6. Hornberger LL, Lane MA. Identification and Management of Eating Disorders in Children and Adolescents. Pediatrics. 2021;147(1).
- 7. Campbell K, Peebles R. Eating disorders in children and adolescents: state of the art review. Pediatrics. 2014;134(3):582-92.
- 8. Mehler PS, Brown C. Anorexia nervosa - medical complications. J Eat Disord. 2015;3:11.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ergen Sağlığı
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
9 Haziran 2026
Gönderilme Tarihi
30 Eylül 2025
Kabul Tarihi
26 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 48 Sayı: 4