Awareness of Paedodontists and Pediatricians in the Early Diagnosis of Oral Cancers in Children

Öz

Determination of risk factors in oral cancers in children and informing the patients in the risk group are among the responsibilities of specialists dealing with pediatric patients. In this study, it was aimed to reveal the awareness of paedodontists and pediatricians about early diagnosis, treatment and prevention of oral cancers. A total of 250 participants, 115 pedodontists and 135 pediatricians, who voluntarily accepted to answer the questions and complete the forms were included in the study. Questionnaires included the participants' demographic characteristics, risk factors, clinical presentation, diagnostic and treatment methods of oral cancers in children, and their thoughts on educational knowledge about oral cancer. 71.2% of the physicians participating in the study were female and 51.6% of all physicians were completed in 1-5 years of their professional life. Both paedodontist and pediatricians stated that the most common oral cancer in children was lymphoma, while 58.8% stated that they did not encounter oral cancer. While 88% of the respondents answered the most common early symptom of oral cancer as an unhealed lesion in oral cavity, there was a statistically significant relationship between the responses of paedodontists and pediatricians (p <0.05). 80% of physicians stated that biopsy should be performed for suspected oral lesions. Only 5.6% of physicians were confident that they were able to diagnose oral cancers from the clinical presentation, and 78% reported that they needed more education in the diagnosis of oral cancer.As the incidence of oral cancers in children continues to increase, the role that pediatricians and paedodontists play in the detection and prevention of oral cancers becomes even more important. As a result of this study, it is necessary to increase the education for oral cancers both in the period of specialty and continuous education programs.

Anahtar Kelimeler

• oral cancer; child; pediatricians; paedodontist; diagnosis

Pedodontist ve Pediatristlerin Çocuklardaki Ağız Kanserlerinin Erken Tanısındaki Farkındalıkları

Öz

Çocuklardaki ağız kanserlerinde, risk faktörlerinin belirlenmesi ve risk grubundaki hastaların bilgilendirilmesi çocuk hastalarla ilgilenen uzmanların sorumlulukları arasındadır. Bu çalışmada, pedodontist ve pediatristlerin ağız kanserlerinin erken teşhisi, tedavisi ve önlenmesi konusundaki farkındalıklarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışmaya, gönüllü olarak soruları cevaplamayı kabul eden ve formları eksiksiz olarak dolduran 115’i pedodontist, 135’i pediatrist olmak üzere 250 katılımcı dahil edilmiştir. Anket soruları; katılımcıların demografik özelliklerini, çocuklardaki ağız kanserlerinin risk faktörlerini, klinik görünümlerini, teşhis ve tedavi yöntemlerini ve ağız kanseri konusundaki eğitim bilgilerine dair düşüncelerini kapsamıştır. Elde edilen veriler, tablo haline getirilmiş ve istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Çalışmaya katılan hekimlerin %71.2’sini kadın, tüm hekimlerin %51.6’sını meslek hayatının 1-5 yılını dolduran hekimler oluşturmuştur. Hem pedodontist hem de pediatristler çocuklarda en sık karşılaştıkları ağız kanserini lenfoma olarak belirtirken, %58.8’i ağız kanseri ile karşılaşmadıklarını ifade etmişlerdir. Katılımcıların %88’i ağız kanserinde erken dönemde ortaya çıkan en yaygın semptomu ağız içerisinde iyileşmeyen yara olarak yanıtlarken, pedodontist ve pediatristlerin cevapları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu görülmüştür (p<0.05). Hekimlerin %80’i şüpheli ağız lezyonları için biyopsi yapılması gerektiğini belirtmişlerdir. Hekimlerin sadece %5.6’sı ağız kanserlerini klinik görünümünden teşhis edebildiğine emin olduklarını, %78’i ağız kanserinin teşhisi konusunda daha fazla eğitime ihtiyaç duyduklarını bildirmişlerdir. Çocuklardaki ağız kanserlerinin insidansı artmaya devam ettikçe, pediatrist ve pedodontistlerin ağız kanserlerinin tespitinde ve önlenmesinde oynayacağı rol daha da büyük önem kazanmaktadır. Çalışmamızın sonucunda, hem uzmanlık döneminde hem de sürekli eğitim programlarında ağız kanserlerine yönelik eğitimlerin arttırılmasının gerekliliği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• ağız kanseri
• çocuk
• pediatrist
• pedodontist
• teşhis

Kaynakça

1. 1. Türkyılmaz M, Hacıkamiloğlu E, Deniz EB, et al. Neden ulusal bir kanser programı? In: Türkiye Kanser Kontrol Programı .First ed. Ankara: Republic of Turkey, Ministry of Health. 2018:44.
2. 2. Kutluk T. Çocukluk çağı kanserlerinin epidemiyolojisi. Herkes İçin Çocuk Kanserlerinde Tanı Sempozyum Dizisi. 2006;49:11-5.
3. 3. Silverman S, Kerr AR, Epstein JB. Oral and pharyngeal cancer control and early detection. J cancer Educ. 2010;25(3):279–81.
4. 4. Parkin DM, Laara E, Muri CS. Estimates of the worldwide frequency of sixteen major cancers in 1980. Int J Cancer. 1988;41(2):184-97.
5. 5. Greenlee RT, Hill-Harmon MB, Murray T, Thun M. Cancer statistics, 2001. CA Cancer J Clin. 2001;51(1):15-36.
6. 6. Harris CM, Ghali GE. Oral Cancer: Etiology, Diagnosis, Classification and Staging. In: Peterson’s Principles of Oral and Maxillofacial Surgery, Milaro MM, Ghali GE, Larsen PE, Waite PD (eds). 3rd ed. Connecticut: People’s Medical Publishing House; 2011;677-692.
7. 7. Clovis JB, Horowitz AM, Poel DH. Oral and pharyngeal cancer: knowledge and opinions of dentists in British Columbia and Nova Scotia. J Can Dent Assoc. 2002;68(7):415-20.
8. 8. Düzlü M, Karamert R, Bakkal FK, et al. The demographics and histopathological features of oral cavity cancers in Turkey. Turk J Med Sci. 2016;46(6):1672-6.

9. 9. Erbaşar G, Alpaslan C. Ağız kanserinin önlenmesi ve erken teşhisi konusunda Ankara’daki diş hekimlerinin farkındalığı. Acta Oncologıca Turcica. 2017;50(2):139-47.
10. 10. Kebabcıoğlu Ö, Pekiner FN. Assessing oral cancer awareness among dentists. J Cancer Educ. 2018;33(5):1020-6.
11. 11. Gajendra S, Cruz GD, Kumar JV. Oral cancer prevention and early detection: knowledge, practices, and opinions of oral health care providers in New York State. J Cancer Educ. 2006;21(3):157-62.
12. 12. Schnetler JF. Oral cancer diagnosis and delays in referral. Br J Oral Maxillofac Surg. 1992;30(4):210-3.
13. 13. Carter LM, Ogden GR. Oral cancer awareness of general medical and general dental practitioners. Br Dent J. 2007;203(5):E10.
14. 14. Yellowitz JA, Horowitz AM, Drury TF, Goodman HS. Survey of US dentists’ knowledge and opinions about oral pharyngeal cancer. J Am Dent Assoc. 2000;131(5):653–61.
15. 15. Hashim R, Abo-Fanas A, Al-Tak A, Al-Kadri A, Ebaid YA. Early detection of oral cancer- dentists’ knowledge and practices in the United Arab Emirates. Asian Pac J Cancer Prev. 2018;19(8):2351-5.
16. 16. Khattab NMA, Elheeny AAH, Tony GA. Oral-cancer knowledge, practice, and attitude assessment of dentists in Upper Egypt: A cross-sectional study. Clin Exp Dent Res. 2019;5(2):121-7.
17. 17. Razavi SM, Zolfaghari B, Foroohandeh M, Doost ME, Tahani B. Dentists' knowledge, attitude, and practice regarding oral cancer in Iran. J Cancer Educ. 2013;28(2):335-41.
18. 18. Jboor DH, Al-Darwish MS, Nur U. Oral cancer knowledge, attitude, and practice of dentists in the state of Qatar. Dent J (Basel). 2019;7(2). pii: E43.
19. 19. Gbotolorun OM, Eweka O, Lawal A, Fadeyibi O, Emeka CI. Knowledge, opinions, and practices about oral cancer among general medical practitioners in Lagos, Nigeria. Journal of oral research and review. 2015;7(1):6-11.
20. 20. Kumar S, Debnath N, Ismail MB, et al. Prevalence and risk factors for oral potentially malignant disorders in Indian population. Adv Prev Med. 2015;2015:208519.
21. 21. Sciubba JJ. Oral cancer and its detection. History-taking and the diagnostic phase of management. J Am Dent Assoc. 2001;132 Suppl:12S-18S.
22. 22. Alaizari NA, Al-Maweri SA. Oral cancer: knowledge, practices and opinions of dentists in Yemen. Asian Pac J Cancer Prev. 2014;15(14):5627-31.
23. 23. Galvão-Moreira LV, da Cruz MCFN. Screening and early detection of oral cancer: current controversies. Acta Odontol Scand. 2017;75(5):361-5.
24. 24. Midilli R, Akyıldız S, Yavuzer A, Aydemir B, Öğüt F. Oral kanserli 231 hastanın epidemiyolojik özelliklerinin retrospektif analizi. KBB-Forum. 2005;4(1):4-7.