Determination of Risk of Falling in Pediatric Patients and Views of Nurses

Abstract

Objective: This research was conducted to evaluate the risk of falls in pediatric patients and to determine the opinions of nurses on this issue.

Materials and Methods: The population of the descriptive-cross-sectional study consisted of children aged between 0-18 years (N: 161) hospitalized in the services of hospitals in Kars province as well as nurses (N: 60) working in these services. The data were collected by using “Pediatric Fall Risk Assessment”, “Information Form for Nurses” and “BUCH II Fall Risk Scale”. The data of the study was analysed via SPSS 20 program.

Results: 41.6% of the children included in the study had a risk of falling according to the BUCH II score and the mean score of risk of falling was 5.06 ± 1.04. Those who were boys, 1-6 age group and had no orientation problems, staying with their parents, non-sedated and not restricted by mobility are more likely to have a risk of falling. 58.3% of the nurses have stated that they do not consider that falls in children are professional mistake however 90% of them thought that nurses had responsibility for the prevention of falls in children. 96.7% of nurses, stated that each child should be assessed in terms of risk of falling, 85% assessed each child in their service in terms of risk of falling and 78.3% reported that they took adequate measures against falling in the service.

Conclusion: A significant proportion of the pediatric patients were at risk for falls. The fall risk levels of all hospitalized children can be determined using appropriate assessment tools and nurses' awareness about the issue can be increased with trainings to be held within the scope of fall prevention programs.  

Keywords

• Child
• view
• nursing.
• risk for falls

Çocuk Hastalarda Düşme Riski ve Hemşirelerin Görüşlerinin Belirlenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırma, çocuk hastalarda düşme riskini değerlendirmek ve hemşirelerin bu konudaki görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.

Materyal ve Metot: Tanımlayıcı ve kesitsel türdeki araştırmanın evrenini, Kars ilinde bulunan hastanelerin kliniklerinde yatarak tedavi görmekte olan 0-18 yaş arası çocuklar (N:161) ve bu kliniklerde çalışan hemşireler (N: 60) oluşturmuştur. Veriler; “Çocuk Düşme Riski Değerlendirme Formu”, Hemşireler İçin Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “BUÇH II Düşme Riski Tanılama Ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırma verileri SPSS for Windows 20 programı ile analiz edilmiştir.

Bulgular: Çocukların %41,6’sında BUÇH II skoruna göre düşme riski vardır ve ortalama düşme riski puanı 5,06±1,04’dür. Erkek çocukların, 1-6 yaş grubunda olanların, oryantasyon sorunu olmayanların, ebeveyni yanında olanların, sedasyon almayanların ve mobilizasyonda kısıtlaması olmayanların düşme riski taşıma oranları daha yüksektir. Hemşirelerin %58,3’ü çocuklardaki düşmeleri mesleki bir hata olarak görmemektedir bununla birlikte %90’ı hemşirenin çocuklardaki düşmelerin önlenmesi ile ilgili sorumluluğu olduğunu düşünmektedir. Hemşirelerin %96,7’si her çocuğun düşme riski yönünden değerlendirilmesi gerektiğini, %85’i çalıştığı klinikte her çocuğu düşme riski açısından değerlendirdiğini ve %78,3’ü çalıştığı klinikte düşmeye yönelik yeterince önlem alındığını bildirmiştir.

Sonuç: Çocuk hastaların önemli bir bölümü düşme açısından risklidir. Hastanede yatan tüm çocukların düşme risk düzeyleri uygun değerlendirme araçları kullanılarak belirlenebilir ve hemşirelerin düşmeyi önleme programları kapsamında yapılacak eğitimlerle konu hakkındaki farkındalıkları artırılabilir. 

Anahtar Kelimeler

• Çocuk
• düşme riski
• görüş
• hemşirelik

Kaynakça

1. Çırpı F, Merih YD, Kocabey MY. Hasta güvenliğine yönelik hemşirelik uygulamaları ve hemşirelerin bu konudaki görüşlerinin belirlenmesi. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 2009;2(3):26-34.
2. JCI: Report a Patient Safety Event. Joint Commission International. https://www.jointcommissioninternational.org/standards/international-patient-safety-goals/. Erişim tarihi 17 Ocak 2022.
3. Gamal Attia A, Saeed Ahmed E, Moustafa Safan S. Nurses' Application of International Patient Safety Goals at Accredited and Non-accredited Hospitals. Journal of Nursing Science Benha University, 2021;2(2):129-142. doi:10.21608/jnsbu.2021.186435
4. World Health Organization (WHO), 2004. What are the main risk factors for falls among older people and what are the most effective interventions to prevent these falls? https://www.euro.who.int/en/health-topics/Life-stages/healthy-ageing/publications/pre-2009/what-are-the-main-risk-factors-for-falls-amongst-older-people-and-what-are-the-most-effective-interventions-to-prevent-these-falls . Erişim tarihi 1 Haziran 2017.
5. AHRQ: Agency for Healthcare Research and Quality. Preventing falls in hospitals 2013. https://www.ahrq.gov/patient-safety/settings/hospital/fall-prevention/toolkit/index.html. Erişim tarihi 01 Haziran 2017.
6. Schwendimann R, Bühler H, De Geest S, Milisen K. Falls and consequent injuries in hospitalized patients: Effects of An Interdiciplinary Falls Prevention Program, BMC Health Serv Res. 2006;7(6):69. doi:10.1186/1472-6963-6-69
7. Harvey K, Kramlich D, Chapman J, Parker J, Blades E. Exploring and evaluating five paediatric falls assessment instruments and injury risk indicators: An ambispective study in a tertiary care setting. Journal of Nursing Management. 2010;18(5):531-541. doi:10.1111/j.1365-2834.2010.01095.x
8. İnanç DÇ. Çocukluk çağı yaralanmalarında davranışsal belirleyiciler neyi gösteriyor? Klinik Çocuk Forumu. 2004;4(2):6-11.

9. Sağlık Bakanlığı. Harizmi Düşme Riski Tanılama Ölçeği: https://igdirism.saglik.gov.tr/Eklenti/95998/0/13-harizmi-dusme-olcegipdf.pdf. Erişim tarihi 05 Haziran 2017.
10. Duman S. Yoğun bakımlarda çalışan hemşirelerin hasta düşmeleri ile ilgili farkındalık düzeylerinin belirlenmesi. Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. Ankara, Türkiye. 2012.
11. Madak KU. Bir Üniversite Hastanesindeki Hastaların Düşme Risk Düzeylerinin ve Düşme Önleme Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelikte Yönetim Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. İzmir, Türkiye. 2010.
12. Demir D, Yöntem SÇ, Sarı HY, Bektaş M. Çocuk hastalar için düşme riski tanılama ölçeğinin geliştirilmesi. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi. 2013;10(3):34-41.
13. Cooper C, Nolt J. Development of an evidence-based pediatric fall prevention program. Journal of Nursing Care and Quality. 2007;22(2):107-112. doi:10.1097/01.NCQ.0000263098.83439.8c
14. Razmus I, Wilson D, Smith R, Newman E. Falls in Hospitalized Children. Pediatric Nursing. 2006;32(6):568-572.
15. Atıcılar A. Cerrahi hastaların düşme riskine karşı hemşirelerin aldıkları önlemler. İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Cerrahi Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul, Türkiye. 2011.
16. Çeçen D, Özbayır T. Cerrahi kliniklerinde yatan yaşlı hastalarda düşme riskinin belirlenmesi ve düşmeyi önlemeye yönelik yapılan girişimlerin değerlendirilmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi. 2011;27(1):11-23.
17. Yöntem SÇ, Gök D, Sarı HY, Aydınlık F. Çocuk hastalar için düşme riski tanılama ölçeğinin revize edilmesi. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi. 2017;7(2):105-112.
18. Cummings RL. Creating a pediatric fall assessment tool. Evidence-Based Nursing The 4th International Evidence-Based Nursing Conference. 2006, July 19, Montreal/Quebec/ Canada.
19. Hill-Rodriguez D, Messmer PR, Williams PD, Zeller RA, Williams AR, Woods M, Henry M. The Humpty Dumpty Falls Scale: A Case-Control Study. Journal for Specialist in Pediatric Nursing. 2009;14(1):22-32. doi:10.1111/j.1744-6155.2010.00258.x
20. McGreevey M. Examining inpatient pediatric falls: Understanding the reasons and finding the solutions. Joint Commission Perspectives on Patient Safety. 2005;5(9):5-6.
21. Tung T, Liu M, Yang J, Syu W, Wu H. Useful methods of preventing accidental falls from the bed in children at the emergency department. Eur Journal of Pediatrics. 2009;1323-1336. doi:10.1007/s00431-009-0928-x
22. Karataş G, Maral I. Ankara-Gölbaşı ilçesinde geriatrik popülasyonda 6 aylık dönemde düşme sıklığı ve düşme için risk faktörleri. Gazi Üniversitesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Geriatri Dergisi. 2001;4(4):152-158.
23. Hendrich AL, Bender PS, Nyhuis A. Validation of Hendrich II fall risk model: A large concurrent case/control study of hospitalized patients. Applied Nursing Research. 2003;16(1): 9-21. doi:10.1053/apnr.2003.YAPNR2
24. Kerzman H, Chetrit A, Brin L, Toren, O. Characteristics of falls in hospitalized patients. Journal of Advanced Nursing. 2004;47(2):223-229. doi:10.1111/j.1365-2648.2004.03080.x
25. Levene S, Bonfield G. Accidents in hospital wards. Archives of Disease in Childhood. 1991;66(9):1047-1049. doi:10.1136/adc.66.9.1047
26. Davenport, RD, Vaidean, GD, Jones, CB, et al. Falls following discharge after an in hospital fall. BMJ. 2009;9(53):1-7.
27. Jamerson PA, Graf E, Messmer PR, et al. Inpatient Falls in Freestanding Children’s Hospitals. Pediatric Nursing. 2014;40(3):127-135.
28. Koh SL, Hafizah N, Lee JY, Loo YL, Muthu R. Impact of a fall prevention programme in acute hospital settings in Singapore. Singapore Med J. 2009;50(4):425-432.
29. Yates KM, CreechTart R. Acute care patient falls: Evaluation of a revised fall prevention program following comparative analysis of psychiatric and medical patient falls. Appl Nurs Res. 2012;25(2):68-74. doi:10.1016/j.apnr.2010.06.003