İstanbul’da Bir Aile Hekimliği Polikliniğine Bir Yıl İçinde Başvuran Hasta Sayısı, Konulan Tanılar ve Hasta Profillerinin Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada aile hekimliği polikliniğine 1 yıl içinde başvuran hasta sayısı, konulan tanıların dağılımı ve hasta profillerini değerlendirme amaçlandı.
Materyal ve Metot: 01.01.2017-01.01.2018 tarihleri arasında İstanbul Fatih 34.20.021 No’lu Aile Hekimliği polikliniğine başvuran 6180 hastanın Aile Hekimliği Bilgi Sistemi poliklinik defterindeki muayene kayıtlarından verileri alınarak retrospektif olarak değerlendirildiği kesitsel tanımlayıcı bir çalışmadır. Hasta başvuru sayısı, yaş, cinsiyet, konulan tanılar, reçete ve rapor yazılma verileri elde edildi. Verilen tarih aralığı dışındaki muayene kayıtları çalışma dışı bırakıldı. İstatistiksel analizler için Number Cruncher Statistical System 2007 programı kullanıldı. Anlamlılık en az p<0,05 düzeyinde değerlendirildi.
Bulgular: Polikliniğine başvuran %60,8’i (n=3756) kadın, %39,2’si (n=2424) erkek olmak üzere toplam 6180 hasta ile gerçekleştirilmiştir. En çok gözlenen 5 tanı incelendiğinde; %22,1 (n=1146) akut üst solunum yolu enfeksiyonu, %13,4 (n=695) esansiyel hipertansiyon, %6,8 (n=352) diyabetes mellitüs , %6,3 (n=328) miyalji ve %4,7 (n=245) gastro-özofajial reflü hastalığı saptanmıştır.
Sonuç: Hastalar birinci basamaktaki aile hekimliği polikliniklerine daha çok muayene olma ve ilaç yazdırma işlemleri için başvurmaktadırlar. 

Anahtar Kelimeler

• Birinci basamak,Aile Hekimliği,Tanı,Hasta profili

Assessment of Related Diagnosis, Patient Profile and Number of Patient Who Applied to a Family Practice in a Year in Istanbul

Öz

Objective: In this study, we aimed to evaluate the number of patients, the distribution of the diagnoses and the patient profiles who applied to the family medicine outpatient clinic within 1 year.
Materials and Methods: This study is a cross-sectional descriptive study of 6180 patients who applied to the Family Medicine Outpatient Clinic 34.20.021 between 01.01.2017-01.01.2018 by taking the data from the examination records in Family Medicine Information System polyclinic book. The number of patient applications, age, gender, diagnoses, prescription and report writing were obtained. Examination records other than the given date range were excluded from the study. For statistical analysis, Number Cruncher Statistical System 2007 program was used. Significance was evaluated at least p <0.05.
Results: 60.8% (n = 3756) of the women and 39.2% (n = 2424) were male with a total of 6180 who were admitted to the outpatient clinic were performed. When the five most common diagnoses were examined; 22.1% (n = 1146) acute upper respiratory tract infection, 13.4% (n = 695) essential hypertension, 6.8% (n = 352) diabetes mellitus, 6.3% (n = 328) myalgia and in 4.7% (n = 245) Gastro-esophageal reflux disease was detected.
Conclusion: The patients are applying for more examination and drug printing in family medicine polyclinics in primary care. 

Anahtar Kelimeler

• Primary care,Family practice,Diagnosis,Patient profile

Kaynakça

1. 1. WHO. Declaration of Alma-Ata. International Conference on Primary Health Care: Alma-Ata, 6-12 September 1978.
2. 2. Saltman RB, Rico A, Boerma WGW. Primary Care in the Driver’s Seat? Organisational Reform in Eu-ropean Primary Care. European Observatory on Health Systems and Policies. England: Open Uni-versity Press;2006.
3. 3. Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı Değerlendir-me Raporu (2003-2010). Available from: http://ekutuphane.tusak.gov.tr/kitaplar/turkiye_saglik-ta_donusum_programi_degerlendirme_raporu_(2003_2011).pdf. Erişim tarihi: 28/02/2016.
4. 4. WONCA Avrupa 2005 Aile Hekimliği Avrupa Ta-nımı Türkçe çevirisi. Başak O. Saatçi E. (Eds). Tür-kiye Aile Hekimliği Uzmanlık Derneği Yayınları no: 4. 2011. Available from: http://www.tahud.org.tr/medya/ kitaplar/aile-hekimligi-avrupa-tanimi-tam-metin/9/ Erişim tari-hi:28/02/2016.
5. 5. Güler Ç, Akın L. Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Cilt III. Ankara: Hacettepe Yayınları; 2012.
6. 6. Fişek N. Halk Sağlığına Giriş. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Toplum Hekimliği Enstitüsü Yayını; 1985.
7. 7. Başer AD, Kahveci R, Koc EM, Kasım İ, Şencan İ, Ozkara A. Etkin Sağlık Sistemleri İçin Güçlü Birinci Basamak. Ankara Med J. 2015;15:26-31.
8. 8. Şensoy N, Başak O, Gemalmaz A. Umurlu Aile Hekimliği Merkezi’nde Aile Hekimliği Uygulaması ve Hasta Profili. Aile Hekimliği Alan Eğitimi Gereksinimini Ne Ölçüde Karşılıyor? Kocatepe Tıp Dergi-si. 2009;10:45-56.

9. 9. Akman M. Türkiye’de birinci basamağın gücü. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi. 2014;18(2):70-78.
10. 10. Yalman F, Bayat M, Çatı K. Aile Hekimliği Uygu-lamasının Hekimlerin Sunmuş Olduğu Hizmetlerin Kalitesine Etkisi: Düzce Örneği. AİBÜ Sosyal Bilim-ler Enstitüsü Dergisi. 2015;15(1):23-50.
11. 11. Ungan M, Ceyhun AG. Bir Tıp Disiplini Olarak Aile Hekimliği. RNA Aile Hek Derg. 2006;1(1):6-15.
12. 12. Dikici M F, Kartal M, Alptekin S, Çubukçu M, Ayanoğlu A S, Yarış F. Aile Hekimliğinde Kavramlar, Görev Tanımı ve Disiplininin Tarihçesi. Türkiye Klinikleri J Med Sci. 2007;27:412-418.
13. 13. Atadağ Y, Aydın A, Kaya D, Köşker H D, Başak F, Uçak S. Aile hekimliği uygulamasıyla üçüncü ba-samak sağlık kuruluşuna başvuru sebeplerinde olan değişiklikler. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi. 2016;20:4.
14. 14. Kara İ H, Günvar T, Sunay D, Başak O. Aile He-kimliği Uygulama Eğitimi:Nerede, Ne Kadar, Nasıl ve Ne Zaman ? Konuralp Tıp Dergisi. 2016;8(1):65-71.
15. 15. Kosku N, Yıldırım A, Oskay YG. Aile hekimliği modeli olarak kurum hekimliği. IV. Ulusal Aile He-kimliği Kongresi Özet Kitabı. İstanbul, 14-17 Ekim 1999; 30.
16. 16. Doğan Aygül E. Ankara Numune Eğitim ve Araş-tırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniğine Başvu-ran Hastaların Profili: Başvuruların Retrospektif Değerlendirilmesi, 2015, Ankara (yayınlanmamış uzmanlık tezi).
17. 17. Ertürk NT, Sut N, Sipahioğlu F. Cerrahpaşa Tıp Fakultesi Aile Hekimliği Polikliniğine Başvuran Hastaların 3 Yıllık Profili. Cerrahpaşa J Med. 2004;35:115-21.
18. 18. Heywood PL, Blackie GC, Cameron IH, Dowell AC. An assessment of the attributes of frequent at-tenders to general practice. Fam Pract. 1998;15:198-204.
19. 19. Küçükerdem H S, Arslan M, Koç E M, Can H. İz-mir’de Bir Üçüncü Basamak Hastanesinde Aile Hekimliği Polikliniği Hasta Profilinin Retrospektif Değerlendirilmesi JAREM. 2017;7:112-6.
20. 20. Buğdaycı R, Şaşmaz T, Kurt A.Ö, Saatçi E, Tezcan H, Yıldırm F. Kent merkezinde bulunan bir sağlık ocağına 2000 yılı içinde yapılan poliklinik başvu-rularının incelenmesi. Sağlık ve Toplum. 2002;12:51-56.
21. 21. Topallı R, Aladağ N, Filiz TM, Topsever P, Ciğerli O, Gorpelioğlu S. Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Polik-liniklerinin Sağlık Hizmeti Sunumundaki Yeri: De-ğirmendere Deneyimi. Turk Aile Hek Derg. 2003;7:165-70.
22. 22. Ünalan PC, Uzuner A, Çifçili S, Akman M, Kaya Apaydın C. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ai-le Hekimliği Polikliniğinin Sağlık Hizmeti Sunduğu Aileler. Marmara Medical Journal. 2009;22:90-6.
23. 23. Yılmaz M, Mayda AS, Yüksel C, Bolu F, Seval O. Bir Aile Hekimliği Merkezine Başvuran Hastalara Konulan Tanılar. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimle-ri Enstitüsü Dergisi. 2012;2:7-13.
24. 24. Taşkıran B, Cansu GB. Güneydoğu Bölgesinde Erişkinlerde D Vitamini Eksikliği. Osmangazi Tıp Dergisi. 2017;39(1):13-20, doi:10.20515/otd.52389.
25. 25. Cingi E, Gürbüz MK, Altın F. Üst Solunum Yolu Enfeksiyonları. Turkiye Klinikleri J Pharmacol-Special Topics. 2003;1(3):245-50
26. 26. Çakır ÖÖ, Çizmecioğlu A, Bıyık M, Çiftçi S, Atase-ven H, Polat H, Demir A. Konya il merkezinde gast-roözofageal reflü hastalığı prevalansı. Akademik gastroenteroloji dergisi. 2018;17(1):02-11.