Evaluation of Knowledge Level of The Last Year Medical Students About Well Child Monitoring

Abstract

Objective: This study aimed to evaluate interns' level of knowledge about well-child care visits and determine their educational needs. Materials and Methods: 145 last-year medical students from 01.02.2018 to 01.09.2019 participated in this descriptive study. A systematic sampling method was used. A questionnaire form was used to collect data. The questionnaire includes 21 questions evaluating information about well-child care visits and age, gender, marital status, pediatric internship status. Results: A total of 145 people, 80 women (55.2%) and 65 men (44.8%), participated in the study. The mean age of the participants was 24.2±1.36 years. 6 (59.3%) of them completed their internship in pediatrics, 56 (40.7%) of them did not do a pediatrics internship yet. The total score of 21 questions aimed to measure the level of knowledge was evaluated as 21. The mean score of the participants was 7.32 ± 2.63. Conclusion: There was no statistically significant difference between gender, marital status, and internship in pediatric and knowledge about well-child care visits. On average, the participants knew only one-third of the information questions about well-child care visits and did not receive a full score. Also, there was no increase in average scores with an internship in pediatrics. It is demonstrated that there is a need for education regarding well-child care visits.

Keywords

• Knowledge level
• medical students
• well-child care

Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Sağlam Çocuk İzlemi Hakkındaki Bilgi Düzeylerinin Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada son sınıf tıp öğrencilerinin sağlam çocuk izlemi hakkındaki bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi ve eğitim ihtiyaçlarının saptanması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipteki bu çalışmaya 01.02.2018 ile 01.09.2019 tarihleri arasında eğitim gören 145 son sınıf tıp öğrencisi katılmıştır. Sistematik örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında anket formu kullanılmıştır. Ankette yaş, cinsiyet, medeni durum, pediatri stajı alma durumu ve sağlam çocuk izlemi ile ilgili 21 adet bilgi değerlendiren soru bulunmaktadır. Bulgular: Çalışmaya aile hekimliği stajını yapmakta olan 80’i (%55,2) kadın, 65’i (%44,8) erkek olmak üzere toplam 145 kişi katılmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 24,2±1,36 yıl idi. 86’sı (%59,3) pediatri stajını yapmış, 56’sı (%40,7) henüz pediatri stajını yapmamıştı. Bilgi düzeyini ölçmeye yönelik olan 21 sorunun toplam puanı 21 olarak değerlendirildi. Katılımcılar ortalama 7,32±2,63 puan aldı. Cinsiyet, medeni durum ve pediatri stajı yapma ile sağlam çocuk izlemi hakkındaki bilgi düzeyleri arasında istatistiksel bir fark saptanmamıştır. Sonuç: Katılımcılar sağlam çocuk izlemi ile ilgili bilgi sorularının ortalama olarak sadece üçte birini biliyordu ve tam puan alan yoktu. Ayrıca pediatri stajı yapmak ile de ortalama puanlarda bir artış görülmedi. Sağlam çocuk izlemi ile ilgili eğitim ihtiyacının olduğu net olarak ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

• bilgi düzeyi
• sağlam çocuk izlemi
• tıp öğrencileri

Kaynakça

1. Vitrinel A, Erdağ G. Sağlam çocuk izlemi. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi. 2007; 11(3):101-106.
2. Gür E. Sağlam Çocuk İzlemi. İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri. Ekim 2003, İstanbul/Türkiye.
3. Sağlık Bakanlığı. Bebek, çocuk, ergen izlem protokolleri. https://hsgm.saglik.gov.tr/depo/birimler/cocuk_ergen_db/dokumanlar/yayinlar/Kitaplar/Bebek_Cocuk_Ergen_Izlem_Protokolleri_2018.pdf. Erişim tarihi 17 Ağustos 2020.
4. Gülpınar MA, Gürpınar E, Songur A, Vitrinel A. Mezuniyet öncesi tıp eğitimi ulusal çekirdek eğitim programı 2014. https://www.ktu.edu.tr/dosyalar/medtip_752c6.pdf. Erişim tarihi 17 Ağustos 2020.
5. Yılmaz T, Şencan İ, Yılmaz T, ve ark. The assessment of knowledge levels and practices of family physicians practicing in family health centers in Ankara with regard to well child follow-up. Ankara Med J. 2018;18(3):312-321. doi:10.17098/amj.461402.
6. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü Ankara. Türkiye nüfus ve sağlık araştırması, 2013. http://www.hips.hacettepe.edu.tr/tnsa2013/rapor/TNSA_2013_ana_rapor.pdf. Erişim tarihi 17 Ağustos 2020.
7. Korkmaz A, Aydın Ş, Çamurdan A, ve ark. Türkiye’de bebek ölüm nedenlerinin ve ulusal kayıt sisteminin değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2013;56(3):105-121.
8. Goyal NK, Brown CM, Folger AT, Hall ES, Van Ginkel JB, Ammermen RT. Adherence to well-child care and home visiting enrollment associated with increased emergency deparment utilization. Matern and Child Health J. 2020;24(1):73-81. doi:10.1007/s10995-019-02821-5.

9. Topal Y, Topal H, Battaloğlu İnanç B, Özkoç H. Türkiye’de sağlam çocuk izlemi verilerinin değerlendirilmesi. MMJ. 2017;4(2):6-10.
10. Uddin SG, O'Connor KS, Ashman JJ. Physician office visits by children for well and problem-focused care: United States, 2012. NCHS Data Brief. 2016;(248):1-8.
11. Çelik SB, Şahin F, Beyazova U, Can H. Growth status of children in well-baby outpatient clinics and related factors. Turk Pediatri Ars. 2014;49(2):104-110. doi:10.5152/tpa.2014.1145.
12. Oster NV, Williams EC, Unger JM, ve ark. Sociodemographic, clinical and birth hospitalization characteristics and infant Hepatitis B vaccination in Washington State. Vaccine. 2019;37(38):5738-5744. doi:10.1016/j.vaccine.2019.03.050.
13. Myers HI, Spracklen CN, Ryckman KK, Murray JC. A retrospective study of administration of vaccination for hepatitis B among newborn infants prior to hospital discharge at a midwestern tertiary care center. Vaccine. 2015;33(20):2316-2321. doi:10.1016/j.vaccine.2015.03.053.
14. Katar S, Özbek MN, Güzel A, Devecioğlu C, Ecer S. Yenidoğanlarda K vitamini eksikliğine bağlı intrakranial kanama. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2006;49(4):296-300.
15. Tıraş Ü, Aral YZ, Yıldırmak Y, Özkan H, Dallar Y. Yenidoğanın hemorajik hastalığını önlemede intramuskuler ve oral K vitamini etkinliğinin karşılaştırılması. Turkiye Klinikleri J Pediatr. 2004;13(2):63-66.
16. Karapınar B, Yılmaz D, Arslan M, Kavaklı K. Sağlıklı süt çocuklarında ciddi intrakraniyal kanama: K vitamini profilaksisinin önemi. ETD. 2004;43(1):29-32.
17. Goedken AM, Urmie JM, Polgreen LA. Factors related to receipt of well-child visits in insured children. Matern Child Health J. 2014;18(3):744-754. doi:10.1007/s10995-013-1301-2.
18. Arnold CL, Davis TC, Frempong JO, ve ark. Assessment of newborn screening parent education materials. Pediatrics. 2006;117(3):320-325. doi:10.1542/peds.2005-2633L.
19. Al-Sulaiman A, Kondkar AA, Saeedi MY, Saadallah A, Al-Odaib A, Abu-Amero KK. Assessment of the knowledge and attitudes of saudi mothers towards newborn screening. Biomed Res Int. 2015;2015:718674. doi:10.1155/2015/718674.
20. Küçük Ö, Göçmen AY Çocuk polikliniğine başvuran 6-24 ay arası sağlam çocukların değerlendirilmesi. Med J Bakirkoy. 2012;8(1):28-33. doi:10.5350/BTDMJB201208105.
21. Karapinar TH, Bildik O, Köker SA, ve ark. The evaluation of taking iron supplements in children aged 6 months-2 years. J Pediatr Res. 2017;4(3):156-159. doi:10.4274/jpr.37790.
22. Saggese G, Vierucci F, Boot AM, ve ark. Vitamin D in childhood and adolescence: an expert position statement. Eur J Pediatr. 2015;174(5):565-576. doi:10.1007/s00431-015-2524-6.
23. Çataklı T, Taşar S, Oğulluk M, Dallar BY. Bir hastaneye başvuran annelerin D vitamini hakkındaki bilgileri ve kullanma tutumları. ETD. 2014;53(3):135-140.
24. Hatun Ş. Günümüzde D vitamini yetersizliği sorunu. Turkiye Klinikleri J Pediatr Sci. 2006;2(11):42-46.
25. Gölge ZB, Hamzaoğlu N, Türk B. Sağlık çalışanlarının çocuk istismarı ve ihmali konusundaki farkındalık düzeylerinin ölçülmesi. Adli Tıp Dergisi. 2012; 26(2):86-96.
26. Türkkan T, Çakıcı, AB, Bülbül K. Sosyal hizmet bölümü öğrencilerinin çocuk istismarı ve ihmali hakkındaki bilgi düzeylerinin incelenmesi: Gümüşhane Üniversitesi örneği. Toplum ve Sosyal Hizmet. 2020;31(2):368-388. doi:10.33417/tsh.643971.
27. Taş A. Hacettepe Üniversitesi öğrencilerinin çocuk ihmal ve istismarı hakkındaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmet Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. Ankara, Türkiye. 2017.
28. Demir H. Edirne ili aile sağlığı merkezlerinde görevli hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali hakkında bilgi, farkındalık ve tutumlarının belirlenmesi. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi. Edirne, Türkiye. 2013.
29. Kara Ö, Suskan E, Çalışkan E. Ankara ilinde görev yapan çocuk asistanları, uzmanları ve pratisyen doktorların çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi düzeyleri ve yaklaşımlarının karşılaştırılması. Türk Pediatri Arşivi. 2014;49(1):57-65.