Araştırma Makalesi

Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu

Cilt: 7 Sayı: 3 1 Aralık 2024
PDF İndir
TR EN

Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu

Öz

Amaç: Bu çalışma, bir kamu hastanesinde görev yapan hemşirelerin kadına yönelik şiddeti (KYŞ) tanımalarına ilişkin bilgi düzeylerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı olarak planlanan çalışma, İstanbul’da yer alan bir kamu hastanesinde 03.03.2022-02.05.2022 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırma izinleri ve gönüllü onamları alınmıştır. Çalışmaya 222 hemşire katılmıştır. Veri toplama araçları; “Katılımcı Bilgi Formu” ve “Hemşire ve Ebelerin Kadına Yönelik Şiddetin Belirtilerini Tanımalarına Yönelik Ölçek” (KYŞBTİÖ) dir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U testi, ki kare ve pearson korelasyon testi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların %42.3’ü KYŞ eğitimi aldığını, %39.2’si KYŞ vakası ile karşılaştığını, bu karşılaşmada en fazla zorlanılan konunun %31.5 ile iletişim olduğunu ifade etmiştir. Katılımcıların %16.7’si KYŞ’i fark etmiş olmasına rağmen bildirimde bulunmadığını belirtmiştir. Acil, kadın doğum, çocuk servisinde çalışan hemşirelerin, diğer bölümlerde çalışan hemşirelere göre KYŞ’i tanıma ve KYŞ vakasını yönlendireceği birimleri bilme oranları daha düşüktür (p<0.01). Hemşirelerin KYŞBTİÖ puan ortalaması 19.22±3.07’dir. KYŞ eğitimi alan hemşirelerin KYŞBTİÖ ve alt boyut puanları daha yüksektir (p<0.05). Sonuç: Hemşireler mevcut literatüre göre daha fazla oranda KYŞ eğitimi almakla birlikte, KYŞ belirtilerini tanıma oranında değişim olmamıştır. Acil, kadın hastalıkları ve doğum, çocuk hastalıkları servislerinde çalışan hemşirelerin diğer servislere göre KYŞ tanıma oranı daha düşüktür. Özellikle acil, kadın hastalıkları ve doğum, çocuk hastalıkları bölümlerinde görevli hemşirelerin alana özgü KYŞ eğitimlerinin arttırılması, alanında uzman profesyoneller tarafından KYŞ mağduru ile iletişim konusunda interaktif hemşire eğitimlerinin düzenlenmesi ve süpervizörlük verilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Hemşire , kadın , şiddet , tanıma

Kaynakça

  1. Aile içi Şiddetle Mücadele Projesi kapsamında Sağlık Çalışanları Kılavuzu, T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Ankara, 2016.
  2. Alshammari KF, McGarry J, Higginbottom GMA. (2018). Nurse education and understanding related to domestic violence and abuse against women: An integrative review of the literature. Nursing Open, 5(3), 237-253. https://doi.org/10.1002/nop2.133
  3. Ayala MDLC, Molleda CB, Rodríguez-Franco L, Galaz MF, Ramiro-Sánchez T, Díaz FJR. (2014). Unperceived dating violence among Mexican students. International Journal of Clinical and Health Psychology, 14(1), 39-47. https://doi.org/10.1016/S1697-2600(14)70035-3
  4. Baysan-Arabacı L, Karadağlı A. (2006). Hemşire ve ebelerin kadına yönelik şiddet belirtilerini tanımalarına ilişkin ölçek geliştirme. Sağlık ve Toplum Dergisi. 16: (2), 101-111.
  5. Cerit Ç, Porsuk AÖ. (2021). Kadına yönelik eş şiddeti konusunda birinci basamak sağlık hizmetleri personelinin tutumları. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 24(4), 563-570. https://doi.org/10.17049/ataunihem.883012
  6. Di Giacomo P, Cavallo A, Bagnasco A, Sartini M, Sasso L. (2017). Violence against women: knowledge, attitudes and beliefs of nurses and midwives. Journal of Clinical Nursing, 26(15-16), 2307-2316. https://doi.org/10.1111/jocn.13625
  7. European Union Agency for Fundamental Rights. (FRA). (2014). Violence Against Women: an EU-Wide Survey Main Results. Erişim tarihi: 10.04.2023, http://fra.europa.eu/sites/default/files/fra_uploads/fra-2014-vaw-survey-main-results-apr14_en.pdf
  8. Güler E, Erbil N. (2022). Kadına yönelik şiddet, cinsel şiddet ve hemşirenin sorumlulukları. Androloji Bülteni, 24(3), 204-213. https://doi.org/10.24898/tandro.2022.38159
  9. Güneş G, Sarıbıyık M, Tekin Ç. (2018). Sağlık personelinin kadına yönelik şiddet konusunda deneyimleri ve şiddeti tanıyabilme düzeyleri. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2018; 7 (1), 1-7.
  10. Güzelşeme D. (2022). Sağlık profesyonellerinin kadına yönelik uygulanan şiddet belirtilerini tanıma ve bildirim yapma niyeti/davranışı üzerine etkisinin incelenmesi (Uzmanlık Tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü).

Kaynak Göster

APA
Turan Miral, M., & Ödül Özkaya, B. (2024). Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, 7(3), 697-704. https://doi.org/10.38108/ouhcd.1313045
AMA
1.Turan Miral M, Ödül Özkaya B. Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu. Ordu University J Nurs Stud. 2024;7(3):697-704. doi:10.38108/ouhcd.1313045
Chicago
Turan Miral, Mukaddes, ve Birgül Ödül Özkaya. 2024. “Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu”. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi 7 (3): 697-704. https://doi.org/10.38108/ouhcd.1313045.
EndNote
Turan Miral M, Ödül Özkaya B (01 Aralık 2024) Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi 7 3 697–704.
IEEE
[1]M. Turan Miral ve B. Ödül Özkaya, “Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu”, Ordu University J Nurs Stud, c. 7, sy 3, ss. 697–704, Ara. 2024, doi: 10.38108/ouhcd.1313045.
ISNAD
Turan Miral, Mukaddes - Ödül Özkaya, Birgül. “Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu”. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi 7/3 (01 Aralık 2024): 697-704. https://doi.org/10.38108/ouhcd.1313045.
JAMA
1.Turan Miral M, Ödül Özkaya B. Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu. Ordu University J Nurs Stud. 2024;7:697–704.
MLA
Turan Miral, Mukaddes, ve Birgül Ödül Özkaya. “Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu”. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, c. 7, sy 3, Aralık 2024, ss. 697-04, doi:10.38108/ouhcd.1313045.
Vancouver
1.Mukaddes Turan Miral, Birgül Ödül Özkaya. Hemşirelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanıyabilme Durumu. Ordu University J Nurs Stud. 01 Aralık 2024;7(3):697-704. doi:10.38108/ouhcd.1313045