Özel Gereksinimli Çocukların Bakım Verenlerinin Tamamlayıcı ve Bütünleştirici Sağlık Uygulamalarına Yönelik Tutumları

Objective: This research aimed to investigate the perspectives of caregivers supporting individuals with disabilities on the use of complementary and integrative health approaches. Methods: 239 caregivers participated in the descriptive study. In the study, caregivers’ data were collected with the socio-demographic characteristics form and the Attitude Scale towards Complementary, Alternative and Modern Medicine (TATMTDÖ). The data were analyzed using the Kolmogorov-Smirnov test, Mann-Whitney U test, and the Kruskal-Wallis test. Results: It was found that caregivers demonstrated a high level of positive attitudes towards complementary and integrative health practices, with prayer, massage, music therapy, and herbal methods being the most commonly used, in that order. No statistically significant relationship was identified between caregivers' attitudes towards complementary and integrative health practices and variables such as gender, duration of caregiving, presence of chronic illness, or the type of special needs (p=0.104). However, a significant association was observed between the use of tobacco and alcohol and attitudes towards these health practices (p=0.026). Conclusion: Having special needs causes the emergence of other conditions (pain, sleep problems, mental health problems, social isolation, etc.) that negatively affect the health of both the individual and the primary caregiver. Nurses, on the other hand, need to include non-pharmacological complementary and integrative health practices in nursing initiatives to prevent secondary problems and to protect and improve health.

Amaç: Bu çalışma özel bir gereksinime sahip olan çocukların birincil bakım verenlerinin tamamlayıcı ve bütünleştirici sağlık uygulamalarına yönelik tutumlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı desendeki araştırmaya 239 bakım veren katılmıştır. Araştırmada bakım verenlerin verileri sosyo-demografik özellikler formu ve Tamamlayıcı, Alternatif ve Modern Tıbba Karşı Tutum Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin normallik dağılımı için Kolmogorov-Smirnov, iki grup karşılaştırmalarında Mann Whitney U ve üç ve üzeri grup karşılaştırmalarında Kruskal-Wallis testi kullanılarak analizleri tamamlanmıştır. Bulgular: Bakım veren bireylerin tamamlayıcı ve bütünleştirici sağlık uygulamalarına yönelik tutumlarının yüksek olduğu, en çok sırasıyla dua etme, masaj, müzik terapi ve bitkisel yöntem kullandıkları bulunmuştur. Bakım verenlerin cinsiyet, bakım verme süresi, kronik hastalığa sahip olma ve özel gereksinim türü ile tamamlayıcı ve bütünleştirici sağlık uygulamalarına ilişkin tutumları arasında istatistiksel düzeyde anlamlı ilişki olmadığı (p=0.104), sigara ve alkol kullanımı ile tamamlayıcı ve bütünleştirici sağlık uygulamalarına ilişkin tutumları arasında anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu (p=0.026) saptanmıştır. Sonuç: Özel gereksinime sahip olmak beraberinde hem bireyde hem de birincil bakım vereninde sağlığı olumsuz etkileyen diğer durumların (ağrı, uyku sorunları, ruhsal sağlık sorunları, sosyal izolasyon vb.) ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Hemşirelerin ise ikincil sorunların ortaya çıkmaması ve sağlığı koruma ve geliştirme kapsamında non-farmakolojik olarak tamamlayıcı ve bütünleştirici sağlık uygulamalarını hemşirelik girişimlerine daha fazla dahil etmeleri gerekmektedir.